Sunday, February 28, 2016

పంచామృతం
-----------అనువాదం--రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్.
ఐదుగురు పిల్లలకు తండ్రినైన నేను
అప్పుడప్పుడూ అవసరార్ధం వారి వారి
అంతరాంతరాళాల్లోకి తొంగి చూస్తుంటాను.

పెద్దవాడు తనో ప్రముఖ చిత్రకారుడినన్న
తలంపుతో,కుంచె ,రంగులపెట్టెతో
కాగితాలను ఖరాబుచేస్తూకనబడుతుంటాడు.

రెండో వాడు మాత్రం తనకన్నా సోమరిపోతెవడూ
లేడన్న రీతిలో భ్రమలో భ్రమరంలా తిరుగుతుంటాడు.

మూడో వాడుమాత్రం ముద్దరసుద్దిగా
చదువుకుంటూ  బుద్ధిమంతుడిలా వుంటాడు.

ఏదైనా కవితలో అల్లుతూ కూర్చోరా అంటే
అవేమీ పట్టనట్టు పుస్తకాలలో పురుగై పోతాడు.

నాలుగోవాడు మేధోవర్గంలోకి వెనువెంటనే వెళ్ళాలనుకుని
కూడికలూ తీసివేతలు తెలియవంటూ వంకర్లు తిరుగుతుంటాడు.

అందరికన్నా చిన్నవాడు అదోరకంగా అయోమయంతో
గట్టిగా పెనవేసుకునిపోయిన మంద భాగ్యుడు.
తన ప్రపచం తనదేనన్నట్లు చిరుమందహాసాలతో
చరిస్తూ అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచే పనిలో నిమగ్న మౌతాడు.

ఇదండీ దేవుడు నాపై దయతో ప్రసాదించిన ప్రబుద్ధులు.

వీటన్నింటికీ తలొగ్గడానికికిష్టపడని నేను
నా దైనందిన కార్యక్రమమైన మధుసేవనంలో
బాధే సౌఖ్యమన్న భావనలో మునిగితేలుతూ
తరించిపోతూ ధన్య జీవనాన్ని గడుపుతుంటాను.
[ TAO   QIAN       క్రీ శ.  [ 365-427] కాలానికి
 చెందిన కవి  కవిత   చదివిన  ప్రేరణతో---]
అతడు కమ్యూనిస్టు
ఇతడు నేషనలిస్టు
ఎవడు జాతికి బెస్టు-?
వీరికి ఎదురు పడడం  శుద్ధ వేస్ట్  
ఉప్పూ కారంలేని శాకంలా వీరి భావనల టేస్ట్
నిరంతర వార్తా స్రవంతులకన్నా, వీరలు బహు  వరస్ట్!!!
  ఎందుకొచ్చిన రొస్టు!!
జీడిపాకం ధారా వాహికలను చూసినంత ఒట్టు---



Saturday, February 27, 2016

కాకులూ దూరని కారడవులూ,  చీమలు దూరని చిట్టడవులూ అంటూ
కాశీ మజిలీ కధల్లోనో చదివిన గుర్తేగాని ప్రత్యక్షంగా
అలాంటి వూరును దర్శించుకుని అక్కడరెండేళ్ళపాటు ఉద్యోగ వృత్తిని
నెరవేర్చే అవకాశం ఓ మహానుభావుడైన పెద్ద అధికారి వలన కలిగింది!
ఆయన బాధకు కారణాలు వేరు అది ఇక్కడ అప్రస్తుతం గనుక
ప్రస్తావించాలన్న అవసరమూలేదనుకోండి.


అంతకుముందు బాగా అప్రతిష్టపాలయిన శాఖ అది.దాన్ని బాగుజేయాలన్న
సంకల్పమూ యేరికోరి నన్ను వో యస్[O.S] ను క్షేద్రాధికారులుగా నియమించారు.

యేదిముట్టుకోవాలన్నా ఎక్కడ యే విష సర్పాలున్నయో తెలియని పరిస్థితి.

అప్పటిదాకా నాలుగయిదేళ్ళపాటు కొత్త అప్పూ మంజూరు చేయడం ఆగిపోయింది.
శాఖ క్రమేపీ అపఖ్యాతి తో పాటు,నష్టాలనూ మూటగట్టుకోవడం మొదలయింది.

కింకర్తవ్యతా మూఢులంగా మొదలెట్టి క్రమేపీ రుణం,అంజూరు కొత్తవి చేయాలని సంకల్పించాము.
పై అధికారుల అనుమతులు అనుమానిస్తూనే  ఇచ్చారు!
ఇక పాత బాకీలు వసూలు చేసుకుంటూ కొత్త రుణాలు మంజూరు మదలెట్టాము.
రూలు పుస్తకాన్ని తు/ చ/తప్పకుండా పాటించాలనీ నిర్ణయించుకుని శాఖా నిర్వహణాధికారికి విన్న వించాము. యేమో బాబూ మీరేం చేసినా కొద్ది రోజుల్లో పదవీ విరమణ చే  బోతున్న నాకేం ప్రమాదం రాకుండా చూడం  చాలు అన్నారు.
ప్రతి పంటల రుణం మంజూరు చేసే ముందు మొదస్తుగా పొలాలను  పర్య్వవే  క్షణం[!] చేయవలసిన అవసరముందని తెలుసును గనుక ఉదయాన్నే బయలుదేరి ఓ నాలుగు గంటలపాటు ఒక్కొక్క వూరిలో పూర్తిచేసుకుంటూ  పదిహేనురోజుల్లో చాలావరకు పూర్తి చేయడం అయింది.. అప్పటిదాకా ప్రతి రుణమూ [మూకుమ్మడి హామీలతో ఇవ్వడం జరిగింది.అంటే ఒక గ్రూపులో ఐదుగురు వుంటే అందరూ పాతరుణాలు చెల్లిస్తేనే ఎవ్వరికయినా కొత్త రుణసదుపాయంకలిగేది--]అక్కడ ఎవ్వరు చెల్లించకపోయినా మా గ్రూపు అలా స్థబ్ధయై పోతుంది.ఇలా లాభం లేదని వారిని ముందు లోను చెల్లించినవారిని  వ్య క్తిగత హామీతో అప్పునందించే అవకాశం కల్పించడంతో 60 నుంచి 75 శాతం దాకా రుణాల పునరుద్ధరణ కార్యక్రమం పూర్తయింది.అలా వారిలో శాఖపట్ల ఒక విశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరించగలిగాము. అలాకొద్ది కొద్దిగా ఊపిరి పీల్చుకునే సమయానికి తనిఖీ బృందం విచ్చేయడం జరిగింది. .పూర్వ చరిత్ర అంత బాగాలేదుగనుక ఒక విజిలెన్స్ మేనేజరును మద్రాసునుంచి ప్రత్యేక శ్రద్ధతో  తనిఖీకి  పంపండం జరిగింది.ఆయనున్నన్నిరోజులూ,  నిప్పులమీద నడిపించాడనే చెప్పుకోవాలి.మడిగట్టున్న మహానుభావుడాయన.తన కాఫీలు టిఫ న్లూ భోజనంకూడా తనజేబులోంచి ఇచ్చేవాడు.నిప్పులు కడిగిన మనిషి అనీ జాగ్రత్త అనీ ప్రధాన కార్యాలయమ్నుంచి సూచనలూ అందుకున్నాం .. ఆపసోపాలు పడుతూ శని ఆదివారాలుకూడా[ ఇంటివాళ్ళను
మనసులోనే తలుచుకుంటూ] కాలం గడిపాం-- రిపోర్ట్ ఇచ్చిన రోజునా మాకు చెమటలు పట్టాయనే చెప్పుకోవచ్చు.నేను ఊరు దాటి పక్క పట్టణానికి వెల్లేదాకా సీల్డ్  కవరులో  పె ట్టి   యిచ్చిన[ఆనవాయితీ ఇది] రిపోర్టును చూడొద్దని చె ప్పారు. ఒకవేళ చూసినట్లు తను పసి గడితే రిపోర్టును మార్చేస్తాననీ హెచ్చరించాడు..
అక్కడో పాత శివాలయం వుండేది. ప్రతి సోమ వారం . అక్కడపూజ స్వయంగా చేసుకుని
అభిషేకంకూడా చేసుకునే వాడు. అక్కడ దొరికే  అన్నం తినే అదృష్టంకూడా తక్కువే నని చెప్పక తప్పదు--డబ్బులు ఖర్చుపెట్టగలిగినా యేమీ లభ్యం కాని దురవస్థ--కుటుంబ సమేతంగా అక్కడ వుండలేని దుస్థితి..తీరా చూస్తే అప్పటిదా కా  శాఖ  నోచుకోని విధంగా బాగా శాఖ నడుస్తున్నదనికితాబు.వినుకొండనుంచో నరసరావుపేటనుంచోఎవరైనా ఫోన్ చేసినా వస్తుందన్న నమ్మకంలేదు.వచ్చిందంటే మన పుణ్యం పుచ్చినట్లే లెక్క .ఆదగ్గరలో చేజెర్ల కపోతే శ్వర  స్వామి   వారి దేవాలయం  వుంది.
అక్కడ ఒక రాత్రి నిద్రిస్తే అనుకున్న విధంగా  బదిలీలు,పదోన్నతులు] లభిస్తాయని విశ్వాసం.
ఇక మేము అక్కడ రెండుసార్లు ఆ వ్రతదీక్షనూ పూర్తిచేసుకున్నాం.ఇంతకీ ఆయనగారు అప్పటిదాక
అసంతృ ప్తిని మాత్రమే చూరగొన్న శాఖకు రెండు స్థాయిలు పెంచి బాగా నడుస్తున్నదని కితాబు ఇచ్చారు.ఆ రిపోర్ట్ ధర్మమా అంటూ మా మేనేజర్ గారికి తనవూరికి బదిలీ , అనూహ్యంగా నాకు పదోన్నతీ ఒక దాని వెంట లభించాయి.

అక్క డ సాయత్రం వేళ షికారుకెల్తే పసుపు కొమ్ములను ఉడకపెడుతుంటే వచ్చే సువాసన అనిర్వచనీయం..
ఆ వూరే  నరసరావుపేటలో స్థిరపడి డాక్టర్ గా అమిత ఖ్యాతినార్జించిన అన్నపూర్ణమ్మ[  స్త్రీ  ప్రసూతి వైద్యులు ] గారి   పుట్టినూరుకూడా!
ఆవూరే ఇప్పుడు  సినీ గీతావరణంలో విశేష ఖ్యాతినార్జించిన  శ్రీ రామ జోగయ్య శాస్త్రి గారి స్వగ్రామంకావడం విచిత్రం, విశేషంకూడా!!
===================================
అపజయాలతో అట్టుడికిపోతున్న  మనసుకు
ఆందోళనలతో ఉరుకెత్తించగల ఓ మనిషి శవం కావాలి!!
ప్రభుత్వాన్ని పెదవులమీద తిట్టుకుంటూనే
చట్ట సభల్లో చెత్త చెత్తగా వాగడానికి కూడా సుమా!
అవసరమైనా అనవసరమైనా జనంలో బాగుచేస్తున్న ప్రభుత్వాన్ని
ప్రజలకు దూరంచేయగల కులాల సంకుల సమరమో
మతాల మారణహోమాలతో ముడిపెట్టగలిని ఓ చావుకావాలి.

దేవాలయాలుగా నిర్మితమైన విద్యాలయాలను భూతాల నిలయంగా
సులువుగా చిత్రీకరించడానికి వీలయిన శవమొకటి తక్షణం కావాలి!

మాకుతోడుగా విదేశీ సహాయ సహకారాలుంటాయని
ఎర్రసైన్యం పదేపదే చెపుతున్నది--పోరుబాటతొక్కాలని
పొగిలి పొగిలి ఏడుస్తూ ఓ శవం దొరికే సందర్భంకోసం
గోతిదగ్గర కాపుగాచే నక్కల్లా ఎదురుచూస్తున్నాం అందరం ఆశగా

ఎంతటి సమస్యకైన పరిష్కరం చూపే సత్తా మాకెలాగూలేదు
అంతగా మీరు ద్వేషించగల చేతగాని చవటలం మేము.మమ్మల్ను నమ్మంది.
శవరాజకీయంకోసం హృదయం ఘోషిస్తున్నది.
దేశమంతటా మా పార్టీలు తుడిచిపెట్టుకు పోయేదాకా
మా ప్రయత్నాలనిలా కొనసాగిస్తూనే వుంటామని తెలియజేస్తున్నాం.
మామనవి నాలకించండి !! మాకు అతిత్వరగా ఓ మనిషి శవం కావాలి.
===================================
ఆలోచనా రాహిత్యంతో
అల్లకల్లోలసంద్రంలోకి
లోతెరుగదిగిన మాకు
ఎత్తుపల్లాలతో ఎగసిపడుతున్న
కల్లోలాంతరంగాన్ని
కసిదీరా పొడుచుకుంటూ
తృప్తి పడేందుకూ మాకూ
సన్నిహితంగా దగ్గరయిన
మేధోమ్మన్యులకు కనీసం
ఓఅనాధ ప్రేతంకావాలి.


కసిదీరా కక్షలు సాధించే
కత్తులవంతెనమీదున్నాం
కరుణించమని కోరుకుంటున్నాం.

సత్య హరిశ్చంద్రుడిలా బొందల గడ్దలో
అవిసిపోయేలా విలపించగల
మందభ్హ్గ్యులం కాదుసుమా!

నక్షత్రకుడిలా వెంటబడి సత్యాన్ని
వేధించి క్రూరంగా వేధిచగల
కోపభూయిష్టమైన విశ్వామిత్రుడి
కరకుదనం మాది. మన్నించండి.
 భద్రకాళీ రుద్రకాళీల
భాస్వర స్వరాలువిని
భీకరమైన పరిస్థితులలో
భీతావహులమై వణకి పోతున్నాం.

మా అక్రమార్జితమంతా స్విస్ దేశపు
చీకటిగదుల్లో బంధించి కూర్చున్నాం.
ఆలోచనా రాహిత్యంతో
అల్లకల్లోలసంద్రంలోకి
లోతెరుగక దిగిన మాకు
ఎత్తుపల్లాలతో ఎగసిపడుతున్న
కల్లోలాంతరంగాన్ని
కసిదీరా పొడుచుకుంటూ
తృప్తి పడేందుకూ మాకూ
సన్నిహితంగా దగ్గరయిన
మేధోమ్మన్యులకు కనీసం
ఓఅనాధ ప్రేతంకావాలి.

కసిదీరా కక్షలు సాధించే
కత్తులవంతెనమీదున్నాం
కరుణించమని కోరుకుంటున్నాం.

సత్య హరిశ్చంద్రుడిలా బొందల గడ్దలో
అవిసిపోయేలా విలపించగల
మందభాగ్యులం  కాదుసుమా!

నక్షత్రకుడిలా వెంటబడి సత్యాన్ని
వేధించి క్రూరంగా వధిoచగల
కోపభూయిష్టమైన విశ్వామిత్రుడి
కరకుదనం మాది. మన్నించండి.
 భద్రకాళీ రుద్రకాళీల
భాస్వర స్వరాలు విని
భీకరమైన పరిస్థితులలో
భీతావహులమై వణకి పోతున్నాం.

మా అక్రమార్జితమంతా స్విస్ దేశపు
చీకటిగదుల్లో బంధించి కూర్చున్నాం.
  శ్రమైక జీవన సౌందర్యాన్ని నమ్మిన
వారిని నర్మ గర్భంగా వంచనకు గురిచేస్తూ వస్తున్న
నయవంచకుల సాన్నిహిత్యం ఇబ్బడిముబ్బడిగా వుంది,గమనించండి.
మాకు వారి అండ దండలుగా వున్నాయ్.

పాలనాధికారంలో మేం పరాయి సంతానమే
కాదనలేం,సరికదా అది అక్షర సత్యం.

బుర్ర తక్కువ ఆలోచనలతోవర్రెలుగా మిగిలిపోయాం.
అన్ని వేళలా విహంగ యానం చేసే విహంగాలం మేమూ
కాకులూ గద్దలూ,మరి రాబందులకూ బంధు సమానులం.
ఎక్కడ శవం దొరికితే అక్కడికి ఉరుకులతో పరుగులతో
ఉసిగొల్పడానికొచ్చే గ్రామ సిమ్హాలంకూడా మేమే.
మొరగడం మాజీవ లక్షణం...

సిగ్గూ శరమన్న పదాలుమాచిట్టాల్లో మీకు లభ్యం కావు.
మా కున్న చదువూ సంస్కారం విదేసీ ప్రభుల పాదల చెంత
కానుకగా సమర్పించుకున్నాం..
శాంతీ సహనం సమ్యమనం మాబతుకుల్లో నిప్పచ్చరాలు సుమా!
ఆందోళన మా ఊపిరి--తిరుగుబాటు మా వేదాంతం.

సివంగుల అరుపులూ, మీదబడికరవడాలూ మాకు కొత్తేం కాదు.
మాకు సిద్ధాంతాలతో పనిలేదు--అనవసర రాద్ధాంతాలే మాతక్షణ కర్తవ్యం.
అవమాన భారంతో నిండా మినిగిపోయి వున్నాం.
శిశిర పత్రాల్లా మా చేతుల్లోంచి రాష్ట్రపాలన రాలిపడి పోతున్నా
భయకంపితంగాని దూషణ తిరస్కారాలకే విలువిస్తాం.
 భావి భారతంలో మాకు భవిష్యత్తు ఉందోలేదో తెలుసుకోవాలని
ఓ అనాధ ప్రేతాన్ని పురస్కారం గా అందించమని వేడుకుంటున్నాం.
జీవమున్న ప్రాణులయితే మా అజ్ఞానాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని
 మమ్మల్ని వెంట బడి ఆకాశం అంచులదాకా
తరుముతాయేమోనన్న భయం మాకు !!అందుకే ఓ అనాధ ప్రేతం కావాలని
అర్ధిస్తూ ఆశగామీ విదిలింపులకోసం ఎదురుచూస్తున్నాం.
=================================

మాకు మాతృదేశమన్న గౌరవం
ఇసుమంతయినా మా నరనరాల్లో
ఇందిపోయీంకా ఇంకకుండా మిగిలివుంది.

పాలనాధికారంలో మేం పరాయి సంతానమే
కాదనలేం,సరికదా అది అక్షర సత్యం.

బుర్ర తక్కువ ఆలోచనలతోవర్రెలుగా మిగిలిపోయాం.
అన్ని వేళలా విహంగ యానం చేసే విహంగాలం మేమూ
కాకులూ గద్దలూ,మరి రాబందులకూ బంధు సమానులం.
ఎక్కడ శవం దొరికితే అక్కడికి ఉరుకులతో పరుగులతో
ఉసిగొల్పడానికొచ్చే గ్రామ సిమ్హాలంకూడా మేమే.
మొరగడం మాజీవ లక్షణం...

సిగ్గూ శరమన్న పదాలుమాచిట్టాల్లో మీకు లభ్యం కావు.
మా కున్న చదువూ సంస్కారం విదేసీ ప్రభుల పాదల చెంత
కానుకగా సమర్పించుకున్నాం..
శాంతీ సహనం సమ్యమనం మాబతుకుల్లో నిప్పచ్చరాలు సుమా!
ఆందోళన మా ఊపిరి--తిరుగుబాటు మా వేదాంతం.


సివంగుల అరుపులూ, మీదబడికరవడాలూ మాకు కొత్తేం కాదు.
మాకు సిద్ధాంతాలతో పనిలేదు--అనవసర రాద్ధాంతాలే మాతక్షణ కర్తవ్యం.
అవమాన భారంతో నిండా మినిగిపోయి వున్నాం.
శిశిర పత్రాల్లా మా చేతుల్లోంచి రాష్ట్రపాలన రాలిపడి పోతున్నా
భయకంపితంగాని దూషణ తిరస్కారాలకే విలువిస్తాం.
 భావి భారతంలో మాకు భవిష్యత్తు ఉందోలేదో తెలుసుకోవాలని
ఓ అనాధ ప్రేతాన్ని పురస్కారం గా అందించమని వేడుకుంటున్నాం.
జీవమున్న ప్రాణులయితే మా అజ్ఞానాన్ని ఆసరాగా తీసుకుని
 మమ్మల్ని వెంట బడి ఆకాశం అంచులదాకాతరుముతాయేమోనన్న
భయం మాకు అందుకే ఓ అనాధ ప్రేతం కావాలని
అర్ధిస్తూ ఆశగా మీ విదిలింపులకోసం ఎదురుచూస్తున్నాం.
========================

Friday, February 26, 2016

దుర్గమ్మను శంకించిన
మహిళాసురులు
వేశ్యంటూ నిందించిన
అధమాధమ పరిశోధకులు.
ఇక సివంగులు తమ జడల
జూలు విదిల్చడమే తరువాయి
మృగ పురుషులు పలాయనం చిత్తగించడమే
ఇక విద్యారణ్యంలో మొదలవాలి.

కొంతమందికుర్రవాళ్ళు
పుట్టుకతో మందులు
ఉగ్రవాద,తీవ్రవాద
భావాలకు దాసులు.

కొంతమంది యువకులు
కాలం తీరు గమనింతురు
బాధ్యతగా బ్రదుకుల మంచి
భావనతో శ్లాఘింతురు.




Thursday, February 25, 2016

కొంతమంది కుర్రవాళ్ళు
పుట్టుకతో ప్రబుద్ధులు
చదువుకుని రా రమ్మంటే
చెవికెక్కించుకోని శుంఠలు.

కొంతమంది యువకులు
రాబోవుతరం ప్రతినిధులు
వక్రమార్గం చూపగానే
పరుగెట్టే కుబుద్ధులు.

[శ్రీ  శ్రీ కి క్షంతవ్యుడనై--వినమ్రంగా]

ఒకరోజు ఐరన్ మ్యాన్
ఇంకోరోజు స్పైడర్ మ్యాన్
మరోరోజు సీ పైరేట్
మరింకోరోజు యాంగ్రీ బర్డ్
అలనాటిచిన్నికన్నయ్యల
కృష్ణలీలలే నేమో యివన్నీ!!
================================
పాదుకలకు పట్టమిచ్చిన భ్రాతృ డొకడు
శోకమూర్తిగ విలపించె సీత మాత
రామరాజ్యము నెలకొల్పు రంధి తోడ.
హనుమ చూసిన వనమదే హద్దుగాగ
లంకనేలెను రాజయి లక్ష్మణుండు.

Wednesday, February 24, 2016

పితృ దేవోభవ======
=============================రావెల
----------------------------------------


గుణింతాలు చెప్పడానికి నేను తడబడుతుంటే
నీవు రూళ్ళకర్రతో భయపెడుతుంటే
ఎక్కడ దెబ్బలుపడి ఒళ్ళుహూనమవుతుందోనని
భయపడినందుకే జీవితంలో ప్రతి అడుగూ
లెక్కప్రకారమే పడుతూ నన్ను కాపాడుతూ వచ్చింది.

అబద్ధంచెప్పడానికి నోరు తెరిచినప్పుడల్లా
నువ్వు హూంకరిస్తుంటే ఎక్కడ వీపు చీరేస్తావోనని
భయభ్రాంతులకు గురైన క్షణాలనే గుర్తుంచుకుని
నేను త్రోవదప్పి ప్రవర్తించకుండా నలుగురిలో నాలుకగా
ప్రశంసార్హమై బ్రదుకు సజావుగా సాగేందుకు సాధ్య పడింది.

అప్పుచేయడం ఎంతతప్పో నువ్వు అప్పుజేసి బజారునపడిన వారి
హృదయ విదారకమైన బాధల గాధలు కధలుగా వర్ణిస్తుంటే


అవే మాజీవితంలో అవేపలుకులు ముళ్ళబాతనైనా  పూలబాటలుగా మలిచి
బ్రదుకు నావనుసునాయాసంగా సంసారమనే మహాసాగరంలో ఈదుకుని
క్షేమంగా ఒడ్డుకుచేర్చగల ధైర్యాన్నందించి సహకరించింది.

ఇంతకన్నా యేసంతానానికైన అమూల్యంగా తండ్రి అందించగల
అత్యంత విలువైన ఎముంటుందని  నేనంటే కాదనగల
 ధీమా అక్షరాలా ఎవ్వరికుంటుంది?

---------------------------------------------------------------------






అంతటా అగణితసత్యభాషే వ్యాప్తిచెందితే
ఈ పొరపచ్చాల పోరు బాట ప్రస్థానం ఎందుకుంటుంది?
పొట్టచీల్చుకుని శరవేగంగా చీల్చుకొచ్చే
 అబద్ధాలకెందుకు ఆశ్రయం దొరుకుతుంది?
అందరూ హరిశ్చంద్రులే అయి చరిస్తుంటే
ఈ నక్షత్రకులకు నేలపై నెలవెక్కడుంటుంది?

అన్ని చోట్లా శ్రీరామచంద్రుడే


ఇష్టదైవమై నిలిస్తే
ఈ రెండో భార్య,మూడోకొడుక్కీ
మూడో భార్య నాలుగోకూతురికీ
అంతరంగ ద్వేషాలెందుకు
అలముకుని అస్తవ్యస్తంగా కుటుంబ కధలిలా
బజారుకెక్కి ఎందుకు వేధిస్తుంటాయి?

అందరూ శ్రీమహావిష్ణువు యొక్క  వైష్ణవ సంతతే అయితే
బుట్టలోని జలపుష్పాలెలా అదృశ్యమై పోతాయి?

అందరు నేతలూ ఇత:పూర్వం చేసిన వాగ్దానాలనే
నిలబెట్టుకోగలిగితే ఈ ఆర్భాటపు ఎన్నికలెందుకు
ఏకగ్రీవం కాకుండా జరుగుతున్న ఎన్నిక ప్రక్రియలెందుకు
కొనసాగుతూ కొన ఊపిరులతో బయటపడే వైశద్యం ఎందుకు?


అందుకే వినయ శీలంతో విన్నవిస్తున్నా
శూన్యంలోనుంచి మాత్రమే శబ్దం పుట్టుకురాదు!!
శబ్దం నుంచే సమస్త నాద ప్రక్రియ ఊపిరిపోసుకుని
ప్రభవించి ప్రయోజనకారిగా పరిణమిస్తుంది?
==================================
నాకోసం ఆమెయనీ
ఆమె కోసమేనేననీ
అడుగడుగునా అనుకుంటూ
జీవనం సాగించాము.

నాలోసగమనుకున్న తను
ఆఖరిశ్వాస విడిచాక
ఇప్పుడిక నాకోసమే
నేననుకుంటుంటే
శేషజీవితం పకాలున
నవ్వడం మొదలెట్టింది.
=====================
వావి వరుసలు మార్చెడు వాంఛ దీరె
కోరుకున్నట్లు చేరెను కొండచిలువ
శాంతికోరెదమనుమాట భ్రాంతి యేను
విద్యనేర్పెడు వసతులు విషము మాకు!

Tuesday, February 23, 2016

అందిపుచ్చుకున్న
ఆధునికసాంకేతికపరిజ్ఞానం
ఆత్మీయతానురాగబంధాలను
మూకుమ్మడిగాదాడిచేసి
అదృశ్యస్థావరంలోకి నెట్టేసి
హాయిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటున్నది.

ఉత్తరాల ఊసు క్రమేపీ మృగ్యమైపోతూ
క్రమేపీ కనుమరుగయి పోవడానీ సిద్ధమయింది.
హృదయగతవేదనలనుసునిశితంగ



ఆవిష్కరించుకునే
వీలును పూర్తిగాకోల్పోయింది....


ముచ్చట్లతో ఎదురుబదురుగా కూర్చొని
 సంతసించే మనసు ---ముభావాన్ని
ముద్దిడుకుని -మూగగా---మురిసిపోతున్నది.

అంతరంగమంతావేదనాభరితమై
అతలాకుతలమై కునారిల్లుతున్నది.

కాలసర్పం కటువుగా కాటేయగల
సందర్భంకోసం ఆశగాఎదురుచూస్తున్నది.
అగ్గిపెట్టెను మానవాళికి కానుకగా ఇచ్చిన
పరమాత్ముడు మనం దీపంవెలిగించుకుని
చీకట్లను దూరంగా తరిమేయగలమాలేదా అని
తన నిజనివాసం నుండి తీక్షణంగా దీక్షగా
ఎదురుచూస్తూ మనం దానితో నివాసముంటున్న ఇంటిని
తగలబెట్టుకోకూడదని
మనసారా మన క్షేమం కోరే శ్రేయోభిలాషిగా
నిరంతరం మనజ్ఞానజ్యోతి నిఖిలమై నిరవద్యయై
నిలబడాలని అనియతంగా అభిలషిస్తున్నాడు.
=====================================================




నిన్నటిదాకా వసంత వాయువుల వీవనలతో
పులకించి పరవశించినట్లనిపించిన ఆకాశం
ఒక్క సారిగా శిశిర శోభను గట్టిగా కౌగలించుకుని
వదలనుపొమ్మంటూ ప్రకృతిమాతను సైతం
 హెచ్చరిస్తున్నట్లనిపిస్తుంది.చిరాకునూ ప్రదర్శిస్తున్నది.


ఒక్కసారి ఇంటావిడ అసువులుబాసిందని తెలియగానే
బంధుమిత్రగణమంతా శోకసముద్రంలో ఈదడం మొదలెట్టారు.

కొంతకాలం తర్వాత మళ్ళీ మామూలు ప్రపంచంలోకి దూరిపోవడానికి
శతవిధాలా శ్రమపడుతూ స్వేదాన్ని వెలారుస్తున్నారు.

తదనంతరం గోడమీదన కళకళలాడుతూ ఓ చిత్రపటం వెలిసింది.
పండుగలకూ పబ్బాలకూ పరిమళ భరితమైన పూల మాలతో
పుణ్యంగట్టుకుని పురావైభవాన్ని ఏడాదికొకసారి మనో ఫలకాలపై
ముద్రణకు గురిచేస్తూ --  మెరుపుల మరకలతో తటిల్లతగామారి
   మురిసి పోతూ, అదృశ్యమైపోతూ అంతర్ధానమవుతున్నది..
====================================================
[ఒక చైనీస్ కవిత చదివిననేపధ్యంలో]

Monday, February 22, 2016

దిశానిర్దేశం
----------------------రావెల
వారానికొక్క తూరైనా
మన తప్పొప్పుల పట్టికను
శ్రద్ధగా చదువుతూ
మూల్యాంకనం చేసుకోవాలని
చెవిదగ్గర ఇల్లుకట్టుకుని
మరీ చెప్పుకొచ్చాను?
నువ్వు ఒక్కసారయినా
 నా మాటలను ఆలకించిన
పాపాన పోయావా?

పైన కంటికి కనబడే
తీపిపొరలనే నమ్ముకున్నావు
చేదు పొరలుంటాయన్న విషయాన్నే
మరిచిపోయి ప్రవర్తించాము!
 అంతరాత్మ క్షోభ పడడం
అంత మంచి కారణంకాదనీ
చెప్పుకుంటూ వచ్చాను.

ఇప్పుడెంతగా అంతరంగ మధనంతో
ఉక్కిరిబిక్కిరై ఊపిరాడకుండా పోతున్నాం!
అశ్రుతాత్మను సంబాళించుకునే దిక్కుతోచక
దిగాలుపడి దీనవదనులమై కూర్చున్నాం.

కడుపునిండా నవ్వుకుని ఎన్నాళ్ళయిందో తెలుసా?
ఆత్మీయతానురాగాలు అదృశ్యమై పోతున్న ఈవేళ
అంతరంగాన సంఘర్షణలతో అలమటించి పోవడం
నిద్రాహారాలులేని రాత్రులతో చెలిమి చెయ్యవలసిరావడం
ఆరోగ్యాన్ని పణంగా పెట్టి వగచడం--మానసిక
ప్రశాంతతనుకోల్పోయేందుకేగదా
గమనించు! ఇప్పటికైనా మన తప్పొప్పుల పట్టికను మనమే
మూల్యాంకనం చేసుకుని దిశానిర్దేశం చేసుకుందాo!! రా,  తరలిరా!
=========================================

Saturday, February 20, 2016

శత్రు మూకను శ్లాఘించు వారి కతన
మాతృ దేశాభిమానమ్ము మరువలేక
ప్రగతిబాటను పయనించ నడ్డుపడక
భరత మాతను దూషించు వారె ఘనులు.


ఎన్నో తుఫాను గాలులు వీచినా
స్థిరంగా నిలబడగలిగిన మనం
కాలం విసిరిన గాలానికి
చిక్కకుండా తప్పించుకోలేమా?

ఎన్నో సునామీలను కనులారా గాంచి
తొట్రుపడకుండా నిలదొక్కుగోగలిగిన మనం
విసురుగా వీచే ఝంఝా మారుతాన్ని
ఎదిరించి హాయిగా నిలబడలేమా?

జరయు రుజయు పెట్టిన బాధలన్నింటినీ
క్రమేణా దిగమ్రింగుకు జీవనం సాగిస్తున్న మనం
ఎవరో యేదో అన్నారని  శిశిరపత్రంలా రాలిపోతామా?


ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే అలల ధాటికి
కొద్ది క్షణాలపాటు తలవంచుకుని
తప్పించుకుని ఊపిరి పీల్చుకోగలిగిన మనమే
క్షణికావేశాలకు లోనుకాకుండా , నిబ్బరంగా ఉండలేమా?
========================

Friday, February 19, 2016

దేశ సమగ్రతకొరకై
ఆశగ నేతలు వీటి కాకృతినివ్వన్
పూసలు గుచ్చిన రీతిన
వేషములు మార్చిరి వీరలు విప్లవమనుచున్.

ఆండ్రాయిడు ఫోన్ తెచ్చిన
బండ్రాయుడు నేడు బాగ మెరిసెన్
సెండ్రా మెస్సేజిలంటు
బండను బాదినట్లతడు బంధుల బాదెన్ .

జలపుష్పములపేర ఒనరారు జీవులు
జాతిసంపదగాను ఖ్యాతి గనవె
మనుషులందరిలోన మార్పు వాచ్చిన చాలు
బ్రదుకు జీవుడాయనుచు బ్రదికిపోవు.
============================

Thursday, February 18, 2016

అనాధ ప్రేత సంగమం
-----------------------రావెల


సాయం సమయాన
నదీతీరం వెంట
నడకదారిలో వెడుతుంటే
బలంగా కాలికి
గట్టిపదార్ధమొకటి
గబాలున తగిలింది.
నూనుగుమీసాల
నూత్న యవ్వనంలో
మిసమిసలాడుతున్న
ఓ యువకుడి శవం!!

ఏ తల్లికన్న బిడ్డోపాపం
లక్ష్యం చేరుకునే దిశలో
అకాలమృత్యువుకు
 ఆహారమై పోయాడు.


ఉగ్రవాదభావాలు
 అతన్ని బలితీసుకున్నాయా?
మతమౌఢ్యం విసిరిన వలలో
అసువులుబాసాడా?
కులాలమధ్యన చెలరేగుతున్న
సంకుల సమరంలో
సమిధయై పోయాడా?
ఏదేమైతేనేం
యేదేసపొరుడైతేనేం
భవిష్యత్తున
ఒక యువ కిశోరాన్ని
ఆ దేసంకోల్పోయిందని
బాధపడ్దాను.

చెమర్స్తున్నాయ్ కళ్ళు!!
యేదేశపౌరుడయితేనేం?

శాంతివచనాలు
మనసులోకి ఇంకకుండా
అడ్డుకున్న నెత్తురు
 పిశాచాలకు నేరుగా
బలయిన వాడు.

అతని పుట్టినరోజు
 తెలిస్తే బాగుండు
ఏడాదికొకసారయినా
అతనిపేరున సంబరంజేసి
అతని ఆత్మకైనా శాంతినిమ్మని
పరమాత్మను ప్రార్ధిస్తుంటాను.
[ఓ ఆంగ్ల కవితను చదివిన నేపధ్యంలో]
============================

Wednesday, February 17, 2016

కరుణామృతవర్షిణీ
ఎక్కడ సంచరిస్తున్నావు తల్లీ?
చీకటిలో పొదలమాటున
తలదాచుకున్నావా?
ముఖ ద్వారానికి
జాగిలబడి కునికుతున్నావా?
అర్మోడ్పుకనులతో
అవనతవదనయై
అతిధి గదిలో
 దు:ఖిస్తున్నావా?

ఎందుకట్లా అన్ని చోట్లా
వెదుకుతూ శ్రమపడతావ్?
ప్రతి ఇంట్లోనూనేనే పరవశిస్తూనేను
ప్రతి తోటలోనూ నా పరిమళమే
ఈ ధరణీతలమంతటా
విస్తరించిందీ నేనే!
పోతనామాత్యుని ప్రతి పద్యంలోనూ
ప్రతిబింబించిందికూడా నేనేకదా
శ్రీనాధుడిని  అలుకపై  కోప గించిందీ నేనేకదా!!


ఇక నీ అన్వేషణను విరమించు!
రా వడి వడిగా వచ్చి నా ఒడిలో
వాలిపోయి హాయిగా సేదతీరు!
నేను మానవమాత్రులెవ్వరినీ
ప్రేమించకముందే
ప్రకృతిమాతపట్ల
 ఆరాధనా భావాన్ని
అలవరచుకున్నాను!

నేను మరోవ్యక్తిని పరిచయం
చేసుకోకముందే నాపూలతోటలోని
ప్రతిమొక్కనూ పలుకరించాను.

ప్రేమించడం  ఒక అర్ధవంతమైన దృక్పధమనీ,
అందమొక్కటే దానిపట్ల అన్వర్ధం కాదనీ
తెలుసుకున్న తర్వాత నలుపూ తెలుపులను
సమభావంతో సమాదరించడం నేర్చుకున్నాను.


 ఇచ్చిపుచ్చుకోవడంలో ఇమడలేని
 వైవిధ్యాన్ని ముందస్తుగా
నిరసించడం మొదలెట్టాను.
ఐక్య భావనతో దానికి
 నిష్క్రమణ ద్వారాన్ని చూపి
స్వేఛ్చగా ఊపిరిపీల్చుకున్నాను.

ప్రేమ ప్రేమ అంటూ పలవరించగానే
సరిపోదు పదికాలాలపాటు దాన్ని
గుండే గొంతుకలో పదిలంగా
 దాచుకోగలగాలనీ యదార్ధంగా
విశ్వసించాను..వాస్తవిక దృక్పధంతో
వ్యవహరించాలని గట్టిగా
నిర్ణయం తీసుకున్నాను.
=============================
ఆకాశానికి తెలుసు
ఎన్ని సార్లు బాల్యంలో
తన తరూసమూహంపైన
శాఖాచంక్రమణంచేసానో.

అస్తమించడానికి సిద్ధమయిన
సూర్యభగవానుడి కెరుకే
ఎంత విసురుగా గాలి వీచినా
 నేనెగిరి క్రిందకు పడిపోకుండా
సున్నితంగా నా నడకను కొన సాగించానో!!

నా ఎదురుగానిలబడిన పూలతోటకు తెలుసు
ఎన్నిసార్లు నామనసు చీకాకుల పాలయినప్పుడు
మలయమారుతాన్ని సురభిళ భరితంగా వీచి
నన్నెన్ని సార్లు సంతోష సాగరంలోముంచి తేల్చాయో!

నా ఇంటిముందు కల్లాపిలా మంచును జల్లి
ఆతారురోడ్లను సున్నంతో పరిషెచనంజేసి
ముందు వాకీకెంత కళాకాతులను సంతరింపజేసి
నాలోని సౌందర్య భావాలకు సేతువుగా నిలిచిందో
ప్రకృతిమాతనెప్పుడడిగినా ఇట్టే చెప్పేయగలదు నన్ను నమ్ము!

ఇవన్నీ తలచుకున్నప్పుడల్లా నా అనుభూతికి
అంతు అడ్డులు లేవని ఇట్టే స్పష్టమౌతున్నది.


ఇంతకన్నా శేషజీవితప్రస్థానంలో నేను సంపాదించగల
అమూల్యమౌ ఆస్థి పాస్తులింకేముంటాయి,మీరేచెప్పండి.
========================================

Tuesday, February 16, 2016

ఒకసారి పచ్చదనం నిప్పచ్చరమైన
ఈ ఆకాశహర్మ్యాల గోపుర వైభవం వదిలి
ఎంతదూరమైనా సరే నడుచుకుంటూ
వనవిహారం చేద్దాం తరలిరండి.

ఒకసారి పచ్చదనం నిప్పచ్చరమైన
ఈ ఆకాశహర్మ్యాల గోపుర వైభవం వదిలి
ఎంతదూరమైనా సరే నడుచుకుంటూ
వనవిహారం చేద్దాం తరలిరండి.

ఇకముందుముందు గోడలకు వ్రేలాడే
కళాఖండాలనుండో ఎవరో ఒక
ప్రకృతి ప్రేమికుడు పరవశించి
బంధించిన చాయాచిత్రాలలో నో

వస్తు ప్రదర్శన శాలల్లో గాజు కుండీల్లో
మాత్రమే ఈ పచ్చదనం పరిమితమై పోయే
ప్రమాదం అతి సమీపంలో పొంచి వుంది
అందుకే కొంచం శ్రమైనాసరే చూసి
జన్మంతా మధురమైన ఆ హరిత స్వప్నాలతో
జీవితాంతం ఓ మంచి  జ్ఞాపకంగా హృదయ కుహరాల్లో
అమూల్యమైన ఆస్తిగా దీన్ని పోగుజేసుచుకుందాం రండి!

==================================

Monday, February 15, 2016

ఇప్పటిదాకా చెప్పినదానికన్నా భిన్నంగా
ఇంకేం చెప్పాలో నువ్వే ఆలోచించుకుని చెప్పు!

ఆకుల గలగలలో ప్రస్ఫుటమయే సంగీతమా?
సెలయేరు ప్రవాహపు సవ్వడిలో ప్రతిధ్వనించే
జలపాతపు హోరులో సొగసుగా నినదించే గాన ఝరులా?

అటువైపు శ్రద్ధగా గమనించు!
అన్నిసార్లు అలలు తలలు తాటించినా
చెక్కుచెదరని హృదయగతులతో ధీరత్వనితగా
స్తభ్ధుగా నిలడినా శిలా సౌందర్యమా?
అగాధాల అడుగున దాగి అణకువను ప్రదర్శించే
అమూల్యమైన వజ్ర వైఢూర్యాల పోహళింపులా?

ప్రతినిత్యం కార్యాలయాలలో ,కార్ఖానలలో
వాణిజ్యసముదాయాలలోనో స్వేదం వెలార్చక తప్పని నీవు
నీ ఇంటిదగ్గర బాహిరకంగా మౌనదీక్షను చేస్తున్న
వన సామ్రాజ్యాన్ని ఒక్కసారయినా మనసుపెట్టి
 సందర్శించావా?ఒక్క సారి గుండెమీద చెయ్యేసుకుని చెప్పు!!
ఆ అద్భుత సౌందర్యాన్ని అనుభవించలేకపోవడం
మన దురదృష్టం కాదంటావా?
ఆకులందున అణగిమణిగీ అందగా గొంతుకలను విప్పి
కోయిలమ్మలు ఆలపించే సుప్రభాత సంగీతాన్ని
చెవులారా ఆస్వాదించిన క్షణాలున్నాయి మనకు?
తరూ సమూహం వెనుక నిలబడి దోబూచులాడే
ఆదితుడిని మనం  పలకరించిన పాపాన పోయామా?
ఆవిడ అదేపనిగా
దు:ఖ స్నాతయై విలపిస్తున్నది.
తీరానికి తలలు తాటించి
వందల శకలాలుగా విడివడుతున్న
కల్లోల సంద్రంలోని అలల ఆవేదను
అంతరంగ మధనంతో సరిపోల్చుకుంటూ.

ఆమే సూర్య భగవానుడిని
వెంటబడి తరుముతున్నదా ఏమిటి?
రోజంతా చీకటి విస్తరించి
చందమామకు తారాలను
వుయ్యాలలూపే మనోజ్ఞమైన
దృశ్యాన్ని కనులారా వీక్షించాలన్న
తపనతో--

ఆవిడ ఇప్పుడు సంతాపతప్త
హృదయయై ఘోషిస్తున్నది.
రొఝంతా తమ వికసనంతో
కన్నులకు విందునంద జేసిన పూలన్నీ
వాడిపోయి నేలకు చిమ్మటి చీకటిని
కానుకగా అందిస్తున్నదన్న ఆవేదనతోనూ కాదు.
ఒక రుతువంతటినీ సౌందర్య సీమలలో
విహరింపజేసిన తరువులనంటిపెట్టుకుని
ప్రభవించిన ఆకులు పరిణామక్రమంలో
వేగంగా రాలిపడే వానచినుకుల్లా
నేలతల్లిని ముద్దాడుతూ మురిసిపోతున్నందుకు
మళ్ళీ వసంతానికే పునర్దర్శనమని
బాధగా నిస్క్రమిస్తున్న అప్పగింతల దృశ్యాన్ని చూసి.
==========================================

Sunday, February 14, 2016

ప్రణయాంజలి---
===============

ప్రేమను మనస్ఫూర్తిగా
నిర్వచించాలన్న ప్రయత్నం
స్నేహపూర్వకంగా
ప్రారంభించాను.

ఒక వికటాట్టహాసం
పొదలమాటునుంచి
పొగిలి ముందుకు దుమికింది.

ప్రేమను వర్ణించి తీరాలని
పట్టుబట్టి ప్రారంభించాను.
ప్రబంధ సుందరీ మణులంతా
పగలబడి నవ్వడం మొదలెట్టారు.
ఓరగా కాదుసుమా, కొరకొరా నావైపు
దృష్టిని సారించారు.మ్రాంపడిపోయాను.

ప్రేమను గాఢంగా హత్తుకుని
ప్రేమామృత వర్షపు రుచిని
ప్రపంచమంతటికీ విశదం
చేయాలని తీర్మానించుకున్నాను.
ఎదురుగా చెట్లఒమ్మలపై కూర్చున్న
చిలుకల జంట నావైపు తీక్షణంగా చూసి
ప్రక్కకు తప్పుకుని నన్ను తలదించుకునేలా చేసాయ్.

ఎన్ని కధలు,ఎన్ని నవలలు ఎన్ని కవితలు
ఎన్నెన్ని సినిమాలు అందులో నినదించిన
అనేకానేక చిత్రగీతాలు
ఇప్పుడూ అప్పుడూ ఎప్పుడూ
వెలువడుతూ శ్రవణపేయమై
కనులకు విందుగా పరిణమించాయి?
ఇవన్నె అన్ని భాషలలోనూ తనచుట్టూ
ప్రదక్షిణలు చేసాయన్న గర్వం తనలో
తొణికిసలాడడం గమనించాను!!
అది నీకే సాధ్యమమ్మా!! అంటూ
చిత్తగించవమ్మా,అంటూ చిన్ని ఆమాటతో
నిశ్సబ్దమా, నీదే ఈ రాజ్యం ఏలుకొమ్మని
ఓ చిన్ని సలహా పాటించి
నిష్క్రమించడం నావంతయింది.
=======================================
ఎప్పుడో బాల్యంలో
వినిపించిన
 శ్రవణానందకరమైన
సంగీతమే ఇప్పటికీ
నాచెవులదగ్గర
ఆనందంగా వినబడుతూనే వుంది.
ఏడు దశాబ్దాలయినా
ఆ ఆకులగలగలగలలూ,
కోయిలమ్మలు ఆకులందున
అణగిమణిగీ వినిపించే
మోహనగీతాలూ,
ఒక్క పిసరుకూడా
మారిన దాఖలాల్లేవు.
ఒక్క మనిషిలోనే ఎన్నెన్నో
వికృతమైన,  విసర్జింపదగిన
పరిణామాల సందోహాలు.
================
Rumi dancing
on the world of words.
LiPo comfortably enjoying
the pints of age old wine.
What more do you want
on this festive day of love?
let us join hands
and melodiously sing
duets of love,one after another
and enjoying the gaiety
of being to gether on time.

Saturday, February 13, 2016

స్వాప్నిక జగత్తులోంచి
ఒక్కుదుటున మేల్కాంచి
వాస్తవప్రపంచంలోకి
ఒక్కుదుటున
 నామనస్సులోంచి
బయటకు దూకాను.
అప్పటిదాకా ఆనందంగా
గడ్పిన మధుర
క్షణాలనన్నింటినీ
తన హృదయాంతరంగంలో
భద్రంగా దాచుకునీదృశ్యమైపోయింది.

జీవితం ఎన్నోమలుపులు తిరిగింది.
చేయి చేయికలుపుకుని
సుఖదు:ఖాలమధ్యన
స్రుక్కిసోలిపోయి
శూన్యంలోకి తొంగిచూస్తూ
మిగిలింది.
పూలబాటనంతటినీ
కంటకావృతం చేసి
 గంపగుత్తగా
ఇలా మార్చేసి మురిసింది.
ప్రేమ మనలను పెంచింది.
పెద్దవాళ్ళను చేసి
ఇరుహృదయాలను
కలిపి హాయిగా బ్రదకమని
ఆశీస్సులనందించి వెనుదిరిగి వెళ్ళింది.

అర్ధాంతరంగా వెల్లువగా వచ్చినిలిచిన
ఆపద కాలుబెట్టినదే తడవున
అంతా అస్తవ్యస్తమై
ఆపసోపాలు పడుతున్నది.

ఆలోచించినకొద్దీ అమృతధారలన్నీ
విషపుచుక్కలై
మనసుని వికలపరుస్తున్నాయి.
=============================
నన్ను పూలపానుపుపై
పవళింపజేసి
తనొక శిశిరపత్రంలా
నేలకు రాలిపడి మెల మెల్లగా
అంతర్ధానమయింది.
జీవితాంతం శోకసంద్రంలో
మునిగి తేలుతుండమని
నెమ్మదిగా శాసించి
భర్త మార్గంలోంచి
ప్రక్కకు తప్పుకుని
భక్తి మార్గంలో
దీర్ఘంగా శ్వాసించింది.

రాతిగుండెను తడుముకుంటూ
రానికనీకోసం అంటూ
రహస్య వేషంలో ఒంటరిగా
రాజమార్గంలోరాణిలా
నడుచుకుంటూ  సాగిపోయింది.
=======================
ఫేసుబుక్కులోన ఫేసుతనదే కాదు
సినిమ స్టారు గారి చిత్రమదియె
పైనబంగారమ్ము లోన నిత్తడి ముక్క
యేమిచేయనోపు ఇపుడు గాడు.
--------------------------
ఆడువారికొచ్చు ఆదరమ్మే వేరు
లైక్లు నదులవోలె లేచి పొంగు
మగడి పోస్టులన్న వగపువేగమె చేరు
ఏమి ఖర్మసామి ఎంత పొగరు!

Friday, February 12, 2016

ఎందుకురా ఈ దేశమ్మీద పడి  పందికొక్కుల్లా మెక్కుతూ ఇలా
మీఅక్కసునంతా ఇలా కక్కేసుకుంటున్నారు!!
ఈ దేశం మీకు కల్పించిన ప్రత్యేకసదుపాయాలు
విషతుల్యమయాయా! మీరందుకున్న  సంక్షేమ పధకాలపట్ల
వైముఖ్యం ప్రకటిస్తూ నిరశన తెలియజృయండి,
ప్రభుత్వ ధనంతోనడిపే పాఠశాలల్లో
చదువులు ఆకొద్దని  చదవకండి! మీపరిశోధనాప్రాభవాన్ని
 దేశవినాశనానికి
ఉపయోగించకండిరా!!  చచ్చు దద్దమ్మలూ!!
మీతల్లిదండ్రులు తలదాచుకునేందుకు ఇళ్ళిచ్చిన
పన్నులుకట్టి పోషిస్తున్న ప్రజలపట్ల అవమానకరంగా
ప్రవర్తించే ధోరణిని విడనాడండి.
కట్టుకధలకు పుట్టిన విషపూరిత మేధావుల
వలలోచిక్కుకుని ఎగిరిపడకండి.
దేశద్రోహులపక్షాన మారణహోమాలపట్ల మోజుపడ్డ
రాక్షసగణం చేసే దుశ్చర్యలూ,
ఎత్తుగడలుమేమెరుగనివి కాదురా దద్దమ్మలూ!!
పాలకుండలు పగులగొట్టి విషాహారంతో వాటిని నింపకండి.
======================================
వివాహాత్పూర్వం
అంత గాఢంగా
ప్రేమించుకున్నామోలేదోగాని
ఆతర్వాతంతా
 ప్రేమించుకుంటూనే గడిపాము.
ప్రేమికుల దినోత్సవాలు
మనదేశంలోకి అడుగిడకముందే
ప్రేమకు ఇదే అర్ధమనుకునేలా
నిర్వచనమై నిలబడ్డాము.
ఇప్పుడు ఈ దినోత్సవాలను
ఉత్సాహంగా గడపుకుందా మనుకుంటే
నువ్వులేవు--నీ ప్రేమా దర్శనమిచ్చే వీలులేదు.
ఎక్కడో దిగంతాలదరిని నీవు
ఇక్కడన భువన భవనంలో
కుడితిలోబడ్డ ఎలుకలా నేను
బురదలో కూరుకుపోయిన పాదాలతో
ముoదుకడుగు వేయలేని ముభావంతో----
=================================
అసలు ముఖపరిచయంకూడా లేని అతనితో
సంభాషించి తీరాలన్న తాపత్రయం.
ముభావంగానే అనునిత్యం ఎదురయే అతనితో
ఎలాగయినా మాటలు కలుపాలన్న తపన నాలో
క్షణ క్షణాభి వృద్ధిచెందుతున్నదివిచిత్రంగా!!



అసలు ఆ పుస్తకాన్ని గురించి ఎవరినోటిగుండా
వినకపోయినా ఆ నవలనో,కధానికల సపుటినో
అప్పుడే ప్రచురణ కర్మాగారమ్నుంచి విడుదలైన
కవితా సంపుటిని చదవాలనుకోవడం తప్పనుకోలేం,గదా!
అలాగే అతనితో సంభాషివాలనుకోవడంకూడా
తప్పుక్రింద జమకాబోదని నా నిశ్చితాభిప్రాయం.



మొట్టమొదటగా పదాలన్ని పెదవులుదాటి
 బయటకు రావడానికి భీష్మించుకు
కూర్చుంటాయనికూడా తెలుసు.
మొండికేసి నన్ను పరిపరి విధాలుగా
విసిగించి వేధిస్తుంటాయనీ తెలుసు.


అయినా అతనితో సంభాషించి తీరాలన్న తపన
నన్ను అణువణునా ఆక్రమించి ఆందోళనకు
గురుచేస్తుదనికూడా గ్రహించాను గుర్తించాను.
అయినా అతనితో ఆత్మీయంగా సంభాషించాలన్న
తపన నన్ను ససేమిరా వదిలి నిష్క్రమించేలాలేదు.



నిరాకారుడైన భగవంతుడిని
రకరకాల ప్రార్ధనలతో
విసిగించడం నాకు కొత్తేమీ కాదుసుమా!
నాకష్టసుఖాలలో అతనే తోడూ నీడనుకుంటూనే

 ప్రవర్తించడం
నేనెరుగని బ్రహ్మ విద్యేమీ కాదుగదా!!
ఎదురుగా నాకనులముందు పూర్ణరూపంతో
ఎదురవుతున్న ఆవ్యక్తితో సంభాషించడం
కష్టతరమైన విద్యేం కాదనే నాప్రగాఢ విశ్వాసం.
===================================


Thursday, February 11, 2016

వలపు సౌధంలో నన్ను కూర్చోబెట్టి
మునివాకిట్లోకి వసంతాన్ని తెచ్చి
నా వొడికి చేర్చి మురుసుకునేలా చేసావు.


అనురాగామృత వర్షిణివై
ఆశలు చిగురించడానికి
ఇతోధికంగా దోహదం చేసావు.

చలిగాలులువీచే
హేమంతర్తువులోసైతం
నులివెచ్చని కౌగిలిలోకి తీసుకుని
శరత్కాలపు జ్యోత్స్నను కూదా దగ్గరకు దెచ్చి
చక్కిలిగింతలుగా నిలిపావు.


గ్రీష్మానికి ప్రవేశం నిరాకరించి
తనువుకు మలయమారుతపు స్పర్శను
కానుకగా అందించావు.

శిశిరాన్నిగూడా చీదరించుకోకుండా
చెలిమి చేసుకుని చైతన్యపు శిఖరంలా
విజయ దరహాసాన్నొలకబోసావు.

ఇంతకన్నా యెవ్వరైనా  ఇంకా యే కోరుకుంటారు?

కలకాలం నీసన్నిధిలో  కన్నులకాంతితో
కళకళలాడుతూ గడిచిపోతే చాలనుకోవడం తప్ప!!
==================================

Wednesday, February 10, 2016

సదసత్సంశయం
-------------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్

అతడెప్పుడయినా
నాకెదురైతే ప్రేమతో
పలుకరిస్తాడంటారా?
లేదా పెడసరంగాముఖం
ప్రక్కకు తిప్పుకుని
వుడాయిస్తాడంటారా?
అతడు తనహృదయాన్ని]ఆవిష్కరిస్తూ
సంభాషణసాగిస్తాడా?
లేదా,మౌనాన్ని ముద్దాడుకుంటూ
మౌనంగా నిష్క్రమిస్తాడా?

ఇంతకాలం నానిరీక్షణంతా
అతనికోసమేనని ఎలా రుజువుచేయాలి?
అదివరకులా కొరకొరా జూస్తూ గొణకడంకాకుండా
ప్రసన్న వదనంతో తను నన్ను దగ్గరకు స్వీకరిస్తాడా?
మనసువిప్పి హాయిగా మాట్లాడుకునే నేర్పును అతను ఇప్పటికైనా
సంతరించుకోగలిగి వుంటాడా?

అతని సంగతి సరే అతను ఈక్కడయినా ఎప్పుడయినా ఎదురుపడితే
ఆసమయానికి తగు మాటలాడడం నా వల్లనవుతుందా?
లేదా మొగ్గలా ముడుచుకుపోయి పేదవిని విప్పలేని సిగ్గుతో
ముడుచుకుపోయి కోపంతెప్పిస్తానా?

మౌనాన్నే సిం హాసనమెక్కించి మెదలకుండా అతన్ని
తనివితీరా కన్నులపండుగగా చూస్తూ మిగిలిపోతానా?

[ఓ ఆంగ్లకవితను చదివిన నేపధ్యంలో]

================================
ఒక నిరీక్షణలో
ఆనందమో,ఆందోళనో
పెనవేసుకుని పోయి వుంటుది.

నిరీక్షించిన మనిషి
కంటపడినప్పుడేమో ఆనందం
తన బిగికౌగిలో మనసును
ఉక్కిరి బిక్కిరి  చేసి
శ్వాసిస్తుంది.

ఎదురుతెన్నులోనూ
అంత ఆనందముందని
తెలుసుకోవడంలోనే
తెల్లవారుతున్నది
హృదయాకాశం.
కొన్ని ప్రశ్నలు
మనల్ను వేధిస్తాయి
కొన్నేమో ఎదుటివారిని
వేగేలా చేస్తాయి.
వేధించే ప్రశ్నలకు
వేగించే ప్రశ్నలకు
సరయిన సమాధానాలకోసం

వెతుకూనే వుంటాము
దొరకని జవాబులను
దొరక బుచ్చుకోవాలన్న
తృష్ణతోనో, తపనతొనో?
============================

Saturday, February 6, 2016

అక్షర శోభ
================

అక్షరానికి
సుఖప్రసవమైందని
అందరూ అనుకుంటుంటే
చెప్పలేని ఆనందం
నన్ను చుట్టుముట్టి
ఉక్కిరిబిక్కిరిచేసి
ఉత్సాహం ఉరకలు
వేసేలా చేస్తున్నది.

ఇంతగా సంతసించడానికి
పూర్వ భాగంలో ఎంత శ్రమించానో
చుట్టూ పేరుకుపోతూ వున్న
ముళ్ళపొదలనడిగి తెలుసుకోవాలి!

అక్షరాన్ని ప్రేమించడమంటే
అమ్మను గట్టిగా కౌగలించుకుని
ఆత్మీయానురాగాల కలయికతో
చుబుకాన్ని చుంబించినట్లు.

మనసిచ్చిన ప్రేయసి కంట కన్నీటి
జాలులేర్పడకుండా కవ్వింతలతో
కులుకుల ముత్యాలను దండగా కూర్చి
సౌమనస్య భావనతో కంఠ సీమలో
ధరింపజేసినట్టు.


అల్లరిచేసి చెప్పిన పనిని చెయ్యను పొమ్మంటూ
మొరాయిస్తున్న చిరంజీవులను
గోడకుర్చీలు వేయించకుండా, సుతిమెత్తగా
వారిని ఆపనికుపక్రమించేలా
వొప్పించి సంసిద్ధం చేసినంత శ్రమ.

అక్షరాల అందమైన హొయలు
కనులారా వీక్షించినప్పుడల్లా
సురభిళ పరిమళమేదో శూన్యపరిధిలోంచి
వూడిపడి నన్ను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసి
నన్ను మరో సుందరమౌ స్వప్న సీమలో
విహరింపజేసేందుకు ఏర్పాట్లు చేసినంత ఆనందం!

అక్షరాలను కూర్చడమంటే ఆకాశ హర్మ్యాలకు
పునాది రాళ్ళు వేసినట్లేనని కొందరు జడుస్తూ వుంటారు.

ఎక్కడో విపినాటవిలో ఒంటరిగా వీరవిహారంచేసినట్లని
మరికొందరు మాయలోపడి మత్తిలి ప్రవర్తిస్తారు.
అక్షరమంటే మాటాడని మల్లెమొగ్గగా
మనసుతో మృదుమధురంగా సయ్యటలాడే
సంభాషణకు ముందుమాటలను కూర్చినట్లు.
అమృతకలశాన్ని అందిపుచ్చుకున్నట్లు.
అందుకే మనసుపొరల్లోంచి వెలువడిన
 ప్రతి అక్షరం ఒక్కొక్క సుమంలా గుబాళిస్తున్నట్లు.
ఆ తల్లికి పాదాభివందనంచేసి ఈ ఉపోద్ఘాతాన్ని
ఇంతటితో  ముగించి
 కావ్య కన్యకు కళ్యాణ శోభను సత్వరం తెప్పిద్దాం.
================================

Friday, February 5, 2016

కలనైనా, కలవరమoదైనా---
---------------------------------రావెల


కలలకూవాస్తవానికీ మధ్యన
అనాదిగాయేర్పడి ఘనీభవించిన
మంచు దిబ్బలను తొలగించి
వాటిని కలివిడిగా తిరిగేలా చేయాలని
కఠిన నిర్ణయాన్ని తీసుకున్నాను.

చాలా సమయాల్లోనూ,సందర్భాలలోనూ
కలలూ వాస్తవాలూ సమాంతర రేఖల్లా
సాగిపోతూ వుండడం మనమెరుగని విషయమేమీ కాదు.

ఎన్నో సందర్భాలలో కలలకూ వాస్తవాలకూ మధ్యన
హస్తిమశకాంతరం వుండడం మనమెరుగని సత్యమేం కాదు.

అందినా అందకున్నా కొన్ని కలలు
మాధురీ ప్రధానమైన గీతాల్లా
చెవుల దగ్గర చాలాకాలంపాటు
 శ్రవణపేయంగా ప్రతిధ్వనిస్తూనేవుంటాయి.
కనుకొలకుల్లో అవి స్థిర నివాసమేర్పరచుకుని
వీలుదొరికినప్పుడల్లా విసిగించడమో
వేధించడమో విధ్యుక్త ధర్మంలా
తు.చ. తప్పకుండా నెరవేరుస్తూనే వుంటాయి.
మరికొన్ని కలలు చేదుగుళికల్లా మారిగొంతు దిగము పొమ్మంటూ
వేధించుకుతింటూ రాక్షసానందం పొందుతూ వుంటాయి.

కొన్ని కలలు జారుడుబండల్లా నిరంతరం
జారిపోవడానికే సాక్షాత్కరిస్తాయి.

ఉదయం తెలతెలవారుతుండగానే
నిశ్శాబ్దంగా చడీ చప్పుడూ చేయకుండా
నిష్క్రమిస్తూంటాయి.

మరికొన్నికలలు మనసులను ఆశల
శిఖరాగ్రాలకు చేర్చి ఊరింపజేస్తూ
ఉరకలు వేయిస్తూ తమలోతామే మురుసుకుంటాయి.

కొన్నికలలు చైతన్య స్రవంతులై మనకు
జ్ఞానోదయం కలిగించే దిశగా పయనిస్తూవుంటాయి.
మరికొన్నికలలు మన్నుదిన్న పాముల్లా మత్తుగా
జీవనమృతుల్లా మారి కలతపెడుతూ కన్నీటి
వరదలను సృష్టించి వెనుదిరిగి వెళుతుంటాయి.


కొన్ని కలలు కొన్ని వేళల్లో అక్షరాలను కౌగిలించుకుని
కవితలరూపంలో దర్శనమిచ్చి కాగితం మీద
ఆ భావాలను పెట్టేదాకా నిద్రపట్టనివ్వకుండా నీరస
పెట్టడంలో నిమగ్నమై మురిసి మెరిసిపోతూ వుంటాయి.

కొన్ని కలలు కధా సారాంశాలను వివరించి
అదృశ్యమై అనూయమైన ఆనందాన్ని
అమృతకలశంలో అందించి వెళుతుంటాయి.
ఏకలయినా అర్ధరాత్రో అపరాత్రో వచ్చి
కనుకొలకుల్లోకి దిగివచ్చి తమ దృశ్యాన్ని
ఆవిష్కరించి వచ్చినంత వేగంగా
అదృశ్యమై పోతూ  వుంటాయి.
ఏకలా మన మనోఫలకాలపై
చెరగనిముద్రవేయడానికి సాహసించవు.
తెలతెలవారుతుండగనే తెలిమంచులా కరగి
జ్ఞాపకాల వీధులకు వేళుతున్నామని చెప్పి
వడివడిగా నిష్క్రమించి వేదనకలిగిస్తూ వుంటాయి.
కలలన్నీ కల్లలుకాదని మనం తెలుసుకోగలగాలి.
పగటికలలుకంటున్నారని అపప్రధలు లోనుకాకుండా
తగు జాగ్రత్తలు తీసుకుంటూ మసలుకోవాలి.
అందుకోలేని శిఖరాలను
నమ్మ శక్యంగాని నిజాలను
కొన్నికలలు పనిగట్తుకుని కల్పితాలను సృష్టించి
కలతపెట్టడంలో ఆరితేరి వుంటాయి.

కరిగిన స్వప్నం తొణకిన స్వర్గం
రెండూ అనవరతం ఊహలకందని ఉయ్యాలలూగుతూ
ఊరేగుతూ ఊరిస్తూ ఉత్సాహపరుస్తూ వుంటాయి.
కొన్ని సార్లు కలలకూ వాస్తవానికి మధ్యన
కన్నీటిజలపాతాలుప్రవహిస్తూన్నంతకాలం
కలలు కలతల కార్ఖానాలలో కాగిపోతూ
వాస్తవ స్తవాలకు లొంగిపోయేది
లెమ్మని బెదిరిస్తూ సాగిపోతాయి .
కలలూ వాస్తవాలను కలపడంలో
మానవప్రయత్నాన్ని విరమిచకుండా
కొనసాగించాలని తెర్మానిస్తూ
సఫలీకృతం కాని మనోరధంతో
వెనుదిరగడమే మేలని నిర్ణయించుకున్నాను.
-----------------------------------





అంతర్వ్యూహం
---------------రావెల
===================

మృత్యువుతో   ముఖాముఖి కోసం
ముందస్తు ప్రశ్నావళిని సిద్ధం చేసుకోవాలన్న ప్రణాళికలేం లేవు.
అసలీ ఆలోచనారావడమే తడవుగా
అంతరoగంలో ఆలోచనల మధనం మొదలయింది.
అగ్నిపరీక్షకు సీద్ధమయిన సీతనుజూసి
ఆందోళన పడిన ప్రజావాహినిలా
కల్లోలాంతరoగంతో కకావికలైంది మనసు.

అకాలమృత్యు హరణానానికీ
మార్గాలుంటే వివరించమనీ,
ముక్కుపచ్చలారని ముద్దుబిడ్డలను సైతం
తల్లిదండ్రులకూ దూరంగా నిష్క్రమింపజేయడం
ఎంతవరకు సబబో పునరాలోచన చేయాలని
విజ్ఞప్తిచేద్దామనిన్నూ ఆలోచన అంకురించింది!
యవ్వనంకడుగిడి ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే
ఉజ్జ్వల తరంగాలను సైతం దిగంతాలదరికి
తీసుకెళ్ళి అదృశ్యం గావించడంలో
అంతరార్ధమేమిటని ?అదసలు ధర్మమేనా? అని అడగాలని,
విశ్రాంత జీవనంలో సుఖసంతోషాలతో తొణికిసలాడాలనీ
శేషజీవితం  సుఖప్రదంగాసాగాలనే
కోరుకునే దశ లో  ఇద్దరిలో ఒకరిని దారుణంగా
కాజేసి తీసుకెళ్ళడం ఎంతవరకు న్యాయమని?
 గద్దించాలనీభావించాను. ఇలా ఎందరినో కరకుదనం ఉప్పతిల్లజేస్తూ
కన్నీటిసంద్రాలలో ముంచేయకుండా యేవైనా
నియంత్రణ చర్యలు చేపట్టడంలేదెందుకని
ప్రశ్నించాలని తహతపడుతున్నాను.

నేను ఇంటి ముఖ ద్వారం తెరవగానే
ఓ సుందరమై సమ్మోనరూపం ఒకటి ఆశ్చర్యంగా
నాకన్నులెదుట సాక్షాత్కరించి
నన్ను సంభ్రమానికి గురిచేసింది.
వెదకు బోతున్న తీగ కాలికి తగిలినంత సంతోషంకలిగింది.

నీ అంతరంగం మధనకు గురవుతున్నదనీ
కకావికలయ్యిపోతున్న నీ మంచి తనాన్ని ఇట్టే గ్రహించాను.

గ్రీష్మంలోనే తుఫానులూ అకాలవర్షాలు ఎందుకొస్తున్నాయని
ఎప్పుడయినా ఎవరితోనయిన సంప్రదించగలిగావా?
ధర్మం దారితప్పి ప్రవర్తించడంలో
అంతరార్ధమేమిటని గ్రహించావా?
న్యాయంకబోదిలా మారి తీర్పులివ్వడం ఎంతవరకు
సబబని ఎప్పుడయినా నిన్ను నీ వు ప్రశ్నించగలిగావా?
ప్రకృతి ఎందుకిలా మనుష జాతికి విరుద్ధంగా సంచరిస్తుoదో
అర్ధం చేసుకునే ప్రయత్నం జేసావా?

వీటినన్నింటికీ జవాబులు నీ దగ్గరే వున్నాయని
ఇంకొకసారి నీకు గుర్తు చేద్దామని నీ ఇంటి తలుపు తట్టాను.

ఎదురు ప్రశ్నలు వేస్తున్ననని బిత్తరపోకు సుమా,  మిత్రమా?
ప్రకృతిని అడుగడునా శత్రువుగా చూస్తూ నీ మానవజాతి
ఇబ్బందులపాల్జేస్తున్నప్పుడు మీ సుఖాలకోసం
ప్రకృతిమాతతో పరాచికాలాడుతూ శుష్క  ప్రయత్నాలు కొనసాగిస్తున్నంత కాలం
తన అనుంగు నెచ్చెలిగా ఇలాంటి చర్యలే సంభవిస్తూ
 వుంటాయని తెలియ జెప్పడమే నా నిశ్చితాభిప్రాయం --
ముందు ఇంటగెలిచి రచ్చకెక్కి ప్రశ్నించు మరచిపోకు !
ఈ ప్రశ్నలకు నీవిచ్చే జవాబుతో యేకీభవించగలిగితే
నేను అనుసరిస్తున్న మార్గమెందుకో వివరిస్తాను
మరో సమావేశంలో సరేనా? అని నా కళ్ళెదుటే
ఆ స్వరూపం    అదృశ్యమై పోయింది.
==================================4-2-16 



Thursday, February 4, 2016

దిదృక్ష
------------------రావెల.


అందమైన వస్తువులేవైనా కంటబడినప్పుడల్లా
చూపులు అక్కడే అతుక్కుపోవాలని శతవిధాలా శ్రమిస్తాయి.
విశేషంగాఇతరుల అంగీకారంకోసం
 ఆశగా ఎదురుచూస్తుంటాయి.

తనవైపు ఎవరో సూటిగా దృష్టిని సారిస్తున్నారని
చూపులు గమనిస్తే

ఆదృశ్యం  చీవాట్లు పెడుతున్నట్లు ముఖ భంగిమను
త్వరగా మార్చేసి ముఖం చాటేసేందుకు ప్రయత్నిస్తుంది.

చూపులకు కరకు దనంజోడించాలా?
కరుణరసపరిప్లావితం గావించాలా? అన్న ప్రశ్నలకు
జవాబులు వ్యక్తినిష్టంగానూ, సందర్భానికనుగుణంగా
సవరణలకు గురవుతూ వుంటాయి.


కోపతాపాలన్నీ కొండెక్కి కూర్చుని
విధ్వంసాలకు వేదికగామారేవి.
చూపులు కలవని కొండొకచో కొన్ని సందర్భాలు
మనకు దైనందిన జీవితాలలో ఎదురవుతుంటాయి.


అక్కడే మనం వాటిని సౌమనస్యంతో గెలుచుకునే
ప్రయత్నాలు ప్రారంభించాలి.
 చూపులుకలిస్తే ఏర్పడే శుభసందర్భాలనన్నింటినీ
మనసుపొరల్లో భద్రంగా దాచిపెట్టుకోవాలి.
 చూపులకు సుఖ ప్రసవమయేది సోయగాలసొంపులు కళ్ళెదుట
కదులుతూ సాగిపోయినప్పుడేకదా!!లేదంటే బాధలే
బ్రతుకుబాటలో అమవస చీకట్లను నింపుతూ వుంటాయి

కన్నీటిచారలు జలనిధులై మనలను చికాకులపాల్జేస్తాయి.
జీవితగమనాన్ని చిన్నాభిన్నం చేయడానికి శతవిధాలా యత్నం చేస్తాయి.
అందుకే చూపులు సారించడంలో తగు జాగ్రత్తలు తీసుకుని
మన జీవన యాత్రను సుఖ సంతోషాలనిలయంగా
తీర్చిదిద్దుకుని బ్రదుకు బాటను భద్రంగా సంస్కరించుకుని సాగాలి.!

-------------------------------------------------

   

Wednesday, February 3, 2016

ఒంటరితనం నీడలో
----------------------------


ఒంటరితనం ఒడిలో తలపెట్టుకుని
నీ అనుపానాలకోసం ఆశగా అన్వేషించాను
అవే ఆలోచనలో అప్పటిదాకా అతి భద్రంగా
 దాచుకున్న ఆనందాన్నీ కోల్పోయాను.

నాహృదయం తప్పకుండా నీజాడను వెదకి
పట్టుకుని తీరుతుందని ప్రగాఢంగా విశ్వసించాను.

కొన్నిరోజులలానే నిర్లిప్తంగా దొర్లిపోయాయి.
ఐనా నీ అనుంగు జాడ అస్సలు  లభించనేలేదు.
మనసంతా అగమ్యగోచరాల ఆలవాలమై నిలిచింది.

తలెత్తి ఆకాశంవైపు ఆశగా చూసాను.
నవ్వుతూన్న చంద్రుడు నావైపు
తనదృష్టిని మరల్చాడు.
పరుగెడుతున్న మబ్బులనీ
 పరాకుగా  నన్ను పరిశీలించాయి.
నాగతకాలపు జీవితంపు వైభవ చిహ్నంగానే ఒక శేషప్రశ్నగానే మిగిలిపోయావని అర్ధమయింది.
భూనభోంతరాళాలనన్నింటినీ అణువణువూ గాలించాను
శూన్యంలోంచి వినబడే కదలికల శబ్దమే నీ వని
నిశ్సబ్దంలోంచి నినదించే నిస్పృహేనేననీ
 ఇట్టే గ్రహించగలిగాను.
అవగతమయినదాన్ని మనసు పొరల్లో దాచుకుని
దిగంతాల దరికి దీనంగా జరిగి నిష్క్రమించాను..
=================================

Tuesday, February 2, 2016


ప్రశ్నార్ధకం
----------------
ఆందోళనలంటే
అగ్నికి ఆజ్యంజోడిచడమా?
రాజకీయమంటే
అరాచక శక్తులను ప్రోత్సహించడమా?
హక్కులకోసంపోరాటమంటే
బాధ్యతలను పూర్తిగా విస్మరించడమా?
కాలం గడుస్తున్నకొద్దీ నన్ను నేనే కోల్పోతున్నానన్న  అనుభూతి.
అది వ్యవస్థమీద వైరాగ్యమని నేను భావించడంలేదు.
సహనాన్ని కోల్పోతున్న మానవజాతిమీఎద ద్వేషంతోనూకాదు.
ఇదేదో వ్యక్తినిష్టమైన సంఘర్షణలో కాలం గీస్తున్న నుదుటి గీతలు!!

నీలోవొక్కడిగా వుంటూ ఊపిరిపీలుస్తూ కాలం గడిపినంతకాలం
నీ హృదయానికి అతి సన్నిహితంగా చరిస్తున్నానన్న తృప్తివుండేది.

నీ కనులలో నారూపం కలకాలం వుండిపోతుందని భ్రమ పడ్డాను.
నేనొక దృశ్యమానమైన చిత్తరువునై చూపరులకు చిరుదరహాసాల
నందిస్తూ,కరగని కలలా కాలమంతటినీ కౌగిలించుకుని కమనీయంగా మిగిలిపోతానని
భావించి పొరబడ్డాను.

కరగని మంచులా నీ లో తిష్టవేసివున్నంతకాలం
మలయమారుతంలా పిల్లగాలులను ప్రసరింపజేస్తూ
మనసులకన్నింటికీ ఆహ్లాదాన్నందిస్తానని భ్రమపడ్డాను.

నీవు నవ్వితే ఆసవ్వడిలో సుమధురనాదాలను వింటూ
పరశనై పొంగి సురభిళ పరిమళమై ప్రసరించాను.
ఇప్పుడు డామిట్, కధంతా క్షణాల్లో మారి నాలో అల్లకల్లోలతరంగాలను శృష్టించి అలజడినిరేపుతున్నది.
చుట్టూ పరుచుకుని గుట్టల్లా మిగిలిపోయిన మంచు దిబ్బలన్నీ
కరగి నీరై కాలువల్లోకి ప్రవహిస్తున్న దృశ్యం
కాలం తీరు మారిందనీ పరిణామక్రమేదో చోటు చేసుకున్నదనీ
ఇట్టే అవగతమై నన్ను ఆందోళనుకు గురిచేసి వేధిస్తున్నది.
ఇప్పుడు ఎటుచూసినా శూన్యపరిధి విస్తరిస్తున్న రీతి తెలిసిపోతున్నది.
నీ అదృశ్యమైన రూపమే నాలో అధివసించి.నన్ను చైతన్యరహితుడిగా
మలుస్తున్నదని నా అనుమానం.
మంచుదనంకోల్పోయిన హిమాలయంలా చల్లదనాన్ని దగ్గరకు చేర్చుకోలేకపోతున్న ఉదకమండలంలా ఉనికినికోల్పోతూ
నానైసర్గిక స్థితినిక్రమేపీ పోగొట్టుకుంటూ భయభ్రాంతులకు గురై
నన్నునేనే కోల్పోతున్నానన్న యదార్ధ వాదానికి వడివడిగా చేరుకుంటున్నాను.
అందుకే నేస్తం నన్ను నేనుకోల్పోయి నీలో కలిసిపోవడానికి
రోజులను లెక్కించుకుంటూ కాలం కనీటి ధారలకు నిలయంగా మారుస్తూ
విషణ్ణవదనంతో వెనుదిరిగి వస్తున్నాను.
==================================================

Monday, February 1, 2016

మరో ప్రపంచపు బావుటా

=============
అవును మిత్రమా నీవన్నది అక్షరసత్యం
అతని పేరు సాహితీలోకంలో నినదించేదే అనునిత్యం.
అతడెవరనుకున్నావ్?
అక్షరాలను నాటి ఆరుగాలాల పాటూ శ్రమించి
అటకల్లో మూలుగుతున్న పుస్తకాలకు దుమ్ముదులిపి
నమ్మకమైన అమ్మకపు దారిని చూపినసంకల్పసిద్ధుడు.
బాల్యం నుదురుపై నవ్వులపువ్వులను పూయించిన తోటమాలి.
యువతను ఉర్రూతలూగిస్తూ సరయిన పంధాకు దారులు చూపిన పాంధుదు.
నడివయసుకు నడమంత్రపు సిరి పుస్తకపఠనమేనని
మంత్రించి మరో మంచి ప్రస్థానానికి మనస్సులను మరల్చిన మార్గ దర్శి.
వయసు నొసలుపై ముసలిరేఖలు ముద్రించిన తరుణాన
అసురసంధ్యలో సైతం ఆనందముందని కవిహ్ర్దయాలను
విశదీకరించి విడమరిచి చెప్పిన విజ్ఞాన ఖని.
అందుకేనేమో అక్షరాలకు అతనంటే అంతటి అవ్యాజానురాగం.
కుసుమించిన కుసుమపరాగం.
ఆబాలగోపాలానికి అతడొక అందివచ్చిన వరం.
నేలవిడిచి సాముచేయడానికి ఇచ్చగింపని సాహితీ కెరటం.
సౌశీ ల్యానికి సౌహార్ద సేతువు.
ఆకాశనవిహరిస్తూ దిగిరాను దిగిరాను భువికంటూ భీష్మించుకు
కూర్చున్న ద్రాక్షపండ్లను నేలకు దించి సాహిత్యపు మరంద మాధుర్యాన్ని
చదువరుల పంటిక్రిందకు చేర్చి తీయదనపు రుచులను పాఠక లోకానికి పరిచయం చేసిన సన్మంగళాకారుడు.
అతను అక్షరాలా సాహితీ సుగతుడు.
ఉషోదయపు హృదయగత భావాలను లోకాని కెరింగించిన సౌభాగ్యసంపద.
తోచటల్లేద్దని పదేపదే నసపెట్టే మనస్కులకు  తోపుడుబండి ద్వారా ఇంటిముంగిటనే  వారిని తిష్టవేయించే  మనోజ్ఞమైన   అమృతతుల్యమైన పానశాల
అతని ప్రపంచమంతా ఇప్పుడు పాడుబడిన పూర్వ వైభవాన్ని
పునరుజ్జీవింపతలపెట్టిన గ్రంధాలయోద్యపు ఉచ్చాస నిశ్వాసల ఊపిరి తిత్తు .