Thursday, June 23, 2016

ఎప్పుడూ ఏదో ఒకలేఖాంశంతో
నిన్ను కదిపి కుదుపుతూ
పలకరించాలని యావగా వుంటుంది..
 మోహనమున తానెక్కిన పారని
గుర్రంలా  మనసులో గూడుకట్టుకున్న భావాలు
నన్ను ఎగర్తించి దౌడుతీసి తప్పించుకుని పరుగెడుతుంటాయి,,

ఐనాసరే ఒక ఆశ మొండిగా నన్ను గట్టిగా గుంజకు
కట్టిపడేసి మళ్ళీ దీపం ముందుకు నెట్టిపడేసి
తలచిన కార్యక్రమానికి భిన్నంగా జరుగకుండా వెన్నంటి
నడిపిస్తూ వుంటుంది.





Wednesday, June 22, 2016

కోరికలు కుబుసాలు విడిచినరాత్రి
అంతా ప్రశాంతంగాకునుకును దీస్తున్నారు.
చెట్టంటూలేని ధరణీతలంలో
రాబోయే రోజుల్లో
పుట్టమట్టికోసమో పాటిమట్టికోసమో
వెదుకుతుండే మనుషులు అసంఖ్యాకంగా
దర్శనమిస్తుంటారు..

ఊపిరాడని సాయంత్రాలు ఊరుముందర తోపులో
ఉరేసుకునే చోటు దొరక్క నైరాశ్యం నీడలో
కాలం గడుపుతూ వుంటాయి..
సూదిమందును గుచ్చినప్పుడల్లా పచ్చని చెట్టును చూడమంటే
ఎదురుగా ఎంతదూరందృష్టిని సారించినా దానిని
కనిపెట్టలేని కబోది స్వరూపాలు గణనీయంగా పెరుగుతుంటారు..

===================================

Tuesday, June 21, 2016

మిణుగురులు
-----------------రావెల.
యోగా దినోత్సవం
ఒంటి కాలిపై కొంగ
జపాన్ని నటిస్తూ--
---------------------
విదేశీ పెట్టుబడులకు
పెద్ద పీట..
స్వదేశీ వ్యాపారులకు
నోటితో  వాగ్దానాల మూట..
----------------------
ప్రతి పర్యటనలోనూ
ఏదొక కొత్తదనం
వస్తూ వస్తూ
దేశ ప్రజలకు
 పంచేందుకు
అసంఖ్యాకంగా
అశ్రువుల సంచులు
--------

Sunday, June 19, 2016

తరువుని మించిన అనుభూతి ప్రధానమైన
కవితను ఇప్పటిదాకా నేను చదువలేదనుకుంటా..

ప్రాణవాయువులనందించే పరమాత్మస్వరూపం తరువు.
ఉదయాస్తమానాల మధ్యన ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తించేది కవిత.

అనునిత్యం ఆనంద కారకమై సాక్షాత్కరించే
అదృష్ట శాలిగదా తరువంటే..

గ్రీష్మం లో పక్షిగూళ్ళను
తన జడలో తురుముకునే తల్లివంటిదిగదా తరువు..

హేమంతర్తువులో హిమసౌరభమై ప్రకాశించేది తరువు..

వసంతంలో వాకిట్లోకికొచ్చినిలిచి మంగళ వాద్యమై
వికసించేది తరువు..

వానాకాలంలో తలనిండా స్నానంచేసి సుఖ స్నాతయై
దర్శనమిచ్చే దయాస్వరూపిణితరువు..

శిశిరంలోకూడా చిత్రరూపంలో దర్శనమిచ్చి
శీర్షాసనంవేసికూర్చునేది తరువు..

కవితలను సృజించేదికవులైతే కవులను సృజించ్జేదిమాత్రం
తరువులేనంటే కాదనను..
=================================================
చిలక్కొయ్యకు తగిలించిన బెల్టును
నువ్వు తీసినప్పుడల్లా
నాలో క్రమ శిక్షణ తగ్గిందని ఆనవాలు
డెస్కు మీద రూళ్ళ కర్ర
చేతికొచ్చిందంటే
లెక్కల్లో నేను తప్పటడుగువేసిన చిహ్నాలు..

తప్పులేమనైనా చేసి నిజాయితీగా వొప్పుకుంటే
అప్పటి నీకౌగిలింత నీ అభిమానానికీ,అనురాగానికీ
 అందిపుచ్చుకున్న నాకు అపురూపమైన బహుమతులు..
తరగతిగదిలో బాగా చదువుతున్నానని
ఉపాధ్యాయుడు నీకు చెప్పగనే నీవందించే చిల్లర నాణెం
నా భావి జీవితానికి బాటలువేసిన బంగారు క్షణాలు..

ఇప్పుడేం చెప్పినా యేం చేసినా అన్నీ
నీవందించిన పురస్కారపు మధుర స్మృతులు..
నాన్న అనగానే నా అన్న దిక్కయిపోయావని
ఆచంద్ర తారార్కం అనుకోవడంలోనే నీరునిండిన కనులతో
నేను నీకు చెప్పగలిగిన హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు..

----------------------------------------------------------------------

Saturday, June 18, 2016

పునరుజ్జీవనం
---------------------రావెల

మానవత్వానికి
ఊపిరాడడంలేదని తెలిసి
అత్యవసరంగా ఆసుపత్రికి తరలించారు..
కొన వూపిరితో కొట్టుమిట్టాడుతున్నది..
కంగారంతా చుట్టూ చేరిన బంధువుల్లో
పొంగిపొరలి ధునిలా ప్రవహిస్తున్నది..

 ప్రాణవాయువునందించే
 స్థంభాన్ని వెంట వెంటనే తరలించారు..

శ్వాస గవాక్షా న్ని[ventilator] అమర్చడంలో సిబ్బంది నిమగ్నమయారు..


ఆకుపచ్చని దిరుసుల్లో వైద్యబృందం విచ్చేసింది..
అమ్మయ్య!!!  ఈ పచ్చదనాన్ని చూసాక తనకు ప్రాణం తిరిగిలేచొచ్చింది..
కానీ ఖర్చులేకుండనే వైద్యంపూర్తయింది...రోగం నయమయింది ..
అందరు బంధువులూ పచ్చదనానికి జయజయ ధ్వానాలు పలికారు..
మానవత్వానికి జీవలక్షణాన్ని ప్రసాదించే తరుణోపాయం
హరిత వర్ణంలోనే కలకాలం జీవిస్తూ వుంటుందని గుణపాఠమయింది...
 దీక్షగా చుట్టాలంతా చెట్లును నాటడం కర్తవ్యంగ స్వీకరించారు..

Thursday, June 16, 2016

హరిత హారం
---------------రావెల
నెర్రెలు విచ్చుకుని
వ్రక్కలై వగచే
 నేలతల్లికోసం
ఒక మొక్కయినా నాటలేమా!!
ఆమొక్కకు మొక్కుబడిగానయినా
ఓ చెంబెడునీరు గుమ్మరించలేమా?

ఇష్టంకాకపోయినా
కష్టసాధ్యమేనని గుర్తెరిగినా
పిల్లలను కనడంలోనూ
పెంచిపోషించడంలోనూ అమితంగా
శ్రద్ధవహించి మురిసిపోయే మనం
మన పూర్వీకులను తలుచుకుంటూ
మురిసిపోతూ ముఖాల్లో
మెరుపులకు తావిచ్చే మనం
నిన్నటిదాకా నిలువనీడనిచ్చిన
చెట్లనుకూడా మళ్ళీ పునరుద్ధరించడం
కర్త్యవ్యంగా భావించి ముందుకడుగువేద్దాం రండి
మనిషికొక్క మొక్కను  నాటగలిగితే  తో 130 కోట్ల మొక్కలకు
దేశంలో  జీవంపోసిన వారమవుతాం..
రుతువుల వైమనస్యాన్ని దూరంగా
తరిమివేసిన  ఘనతను దక్కించుకుంటాం..
ఇంతకన్నా మంచితరుణం ఇలలోఇంకేముంది?
ఆలసించిన ఆశాభంగము,, ఒక సైన్యంలా కదలిరండి..
హరిత హారాన్ని అమూల్యమైన కానుకగా నేలతల్లికి
సమర్పించడానికి సర్వం సహా సన్నద్ధులు కండి--
============================================

Tuesday, June 14, 2016

హృదయాంతరగమున మధనంబు వైయక్తికంబు.సుమనోల్లాసమున ఇట్లు జరుగుట కద్దు.అప్రియమని కొందరనుకొన్ననూ ఇది మానవ నైజమునకు కడు సామీప్యమునకు ఏగుదెంచినట్లున్నడి.ఇది సుకృతమేగాని వేరుగాదు.కవిసమ్రాట్టుల ఇతివృత్త వైచిత్రినీ రచనా వైదగ్ధినీ ప్రశంసింపనోర్వని హృదయము హృదయేమే గాదు.పాషాణమై యుండనోపు

Sunday, June 12, 2016

కక్షలూ కావేషాలు
గత కాలపు  చిహ్నాలు
బెదిరిoపుల దీక్షలు నిరసనలూ
ఆధునికతకు దోస్తులు

కులమేగదా ఏనాటికైనా
సంకులసమరానికి ఆజ్యం.

ఒకవేకువవెలుతురు వాకిలి తలుపులు తట్టి నా
కనులకు చీకటి కమ్మిన తెరలే త్వరితగతిన తొలగినా
మనసుకెంత ఆనందవిహారమో
మనిషికెంత మకరంద మాధురీ వైదుష్యమో--

Saturday, June 11, 2016

ఎగసాయం
--------------------రావెల

నీరులేకుండానే సాగుబడా?
అని ప్రశ్నించని కర్షకుడు
కన్నీటిసాయంతో పంటను
పండించాలని శ్రమిస్తాడు.
కృషిలో ఉన్న ఆస్తి కాస్తా
దుర్భిక్షమవుతున్నదనితెలుసుకున్నా
కౌలుకో, పాలికో తలొంచి సాగిపోతున్నాడు.
పంటంటూ చేతికొచ్చాక దళారీలచేతుల్లో
దగాపడిన తమ్ముడిగా
దిగాలుపడుతూ కూర్చున్నాడు..
-------------------------------------------------------------------

Friday, June 10, 2016

ప్రభాత సమయాన
సుస్పష్టంగా నీ నవ్వు
పరిమళ భరితంగా వికసిస్తుంది..

మిట్ట మధ్యాహ్నానికి న్నీ ఆక్రోశం
అలసటను  భుజాలమీదకెత్తుకుని
నడినెత్తినకెక్కి నాట్యమాడుతూ
 తైతక్క లాడుతుంది.




సాయంసమయం సమీపించగానే
నీ సౌమనస్యం మల్లెలా విరబూస్తుంది..

చీకటి చిరునవ్వులను చిందించడం మొదలెడిగానే
నీ అనురాగం పంచ వన్నెల రామచిలుకలా
గారాలుబోతూ అనుభూతిసంద్రమై
 అలలను తనలోకి సంగమించేలా సాయపడుతుంది..
ఒక సంతోషం సంద్రంలా ఎగసిపడుతుంటే
అలల్లా ఎగిరెగిరిపడే భావనలెన్నెన్నో--అసంఖ్యాకం
ఒక సంతాపం మనిషిని కృంగదీస్తుంటే
శిశిరతరువును చూస్తున్న కళ్ళలా చెమర్చని
హృదయకుహరాలింకా ఎన్నెన్నో--అగణితం..
------------------------------------------------------------

Thursday, June 9, 2016

చినుకులు నేలను చిత్తడిచేసినవేళ
-----------------------------------------రావెల

నిన్నటిదాకా నిలువునా ఎండిపోయి
దీనావష్థలో కొట్టుమిట్టాడిన ఈనేల
వరుణదేవుడికరుణతో తలస్నానం చేసింది..

అందమంతా తనకే సొంతమన్నట్లు
సగర్వంతో తలేత్తి నిలుచుంది..
 ఎండ వేడిమికి బితుకు బితుకుమంటున్న
కొమ్మలన్నింటికీ కొత్త సొబగులనద్దడంలో
నిమగ్నమై-- నిట్టూర్పులకు దూరంగా నిట్టనిటారుగా
ఈ తరువు తగుదునమ్మా యన్నట్లు శోభాయమానమై
సుందరతరమైన సొబగులనందిస్తూ సోకులుబోతుంది..



నాలుగు చినుకులు తలమీద పడగానే చిరుదరహాస చంద్రికలు
నల్దిశలకూ బహిర్గతమ్యేలా నడయాడడం మొదలెట్టింది..

పూలచెట్లన్నింటికీ తమ పూర్వవైభవాన్ని సంతరించుకొమ్మని
సెలవిచ్చి వాటి సుమధుర పరిమళాల విజృంభణకు
 చేదోడు వాదోదోడుగా నిలిచి అవి నిభాయించుకునేదాకా
నిజాయితీగా సాయమందించి ఇతోధికంగా సాయమందించి సహకరించింది...

రుతువులెన్ని కలగూరగంపలై కవ్విస్తున్నా అనావృష్టిని
అల్లంత దూరానికి తరిమి కరువు కాటకాలకిక్కడసలు చోటే లేదనే
వానచినుకుల గాంభీర్యమైన ముద్రకు నమస్సుమాంజలులు--

Tuesday, June 7, 2016

వాస్తవాధీనంగా
-----------------------


నిజమే నేననంటున్నది నిజమే సుమా!!
ఆమె ఎప్పుడూ అప్పుడే ముద్రణాలయం నుంచి
బయటాకొచ్చిన కొంగ్రొత్త పుస్తకంలా
సువాసనలను గుబాళిస్తూ వుంటుంది..

ప్రతిపేజీ ఎన్నిమార్లు చదివినా
నిత్యనూతనంగా భాషించినట్లుగా
నవనవలాడుతూ ఇల్లంతా కలయదిరుగుతుంటుంది..

రోజూ తనగాలివీవనిదే ప్రజలకు
ఊపిరాడదేమోనన్నట్లుగా
ఇంటి పెరటిలోని తరువులా కుటుంబానికంతటికీ

నిత్యం శోభాయమానంగా ఎదురుపడుతుంటుంది..
రోజూ పరిమళాలను పంచనిదే ఏమీ పాలుపోదన్నవిధంగా
పూలగుత్తుల్లా కబురులుచెబుతూ కళకళ లాడుతూ
నవ్వుతూ నవ్విస్తూ కళావళను,కలతలను
దూరంగా నెట్టే స్తుంది..

ఆమెను కొత్త పుస్తకమననా?
ప్రాణవాయువులందించే తరువుగాస్వీకరించనా?=============
నవ్వుల విరితోటకు నాణ్యతనందించిన
యజమానురాలిగా అభివర్ణించనా?
 సర్వంతానేయై సంచరించే తనను
సర్వసక్తిసమన్వితగా భావించి
ఇతోధికంగా గౌరవించనా?

ఆమేచిత్రపటం ముందు మోకరిల్లి
భక్తిపురస్సరంగా ప్రణమిల్లనా?

మాసిపోని నా స్మృతిపధంలో
కోహినూరువజ్రమని కీర్తించనా?
===================================

Monday, June 6, 2016

ఇప్పుడుమనం మనిద్దరిమధ్యన
అడ్దుగోడలు కట్తుకోవడమే మంచిదని
ఒక నిర్ణయానికి వచ్చేద్దాం..
కడుపులో ఎలుకలు తిరుగుతున్నసంగతీ,
ఇంట్లో అనునిత్యం మనం పడే
ఘర్షణలనుగురించి ఇరుగూ,పొరుగుల చెవులబడకుండా
ఒక అడ్డుగోడను అత్యవసరంగా నిర్మించుకుందాం..
ఆర్ధికపరమైన అసమానతలు
ఎదుటివాడికంటికికనబడకుండా
చిరుగులబ్రతుకులను చెరిసగం పంచుకుంటూ

దాన్ని కప్పిపుచ్చే దుశ్శాలువాను
అరువుతెచ్చుకునైనా  కప్పుకుని అందంగా అవతలివారిదృష్టికి
కనబడేందుకు  శతవిధాలా నయవంచనను అలవరచుకుందాం..



ఫలవంతం
------------------రావెల
ఎవరో ఒకడు పుట్టుకొస్తాడులెమ్మని
మన పూజలూ పునస్కారాలనూమానుకోలేం!!
ఎవరోఒకరు సంస్కరిస్తారులెమ్మని
మన స్వభావాన్ని మనం మార్చుకోకుండా వుండలేం!!
ఎవరో ఒకరు తిట్తిపోస్తారనుకుని భయపడుతూనే
వక్రమార్గాన్ని వదులుకుని సవ్యంగా బ్రదకాలనుకుంటాం!

ఎవరో ఒకరు ఈరుతువుల వైమనస్యానికి
కారణాలుకన్నుక్కుంటారులెమ్మని  కాళ్ళారజాపుకుని సోమరుల్లా
జీవనయానం చేయడమెందుకు / మిత్రమా!! రా !! చేయీ చేయీ కలుపు
చెట్లను నాటి వాటి ఆలనాపాలనలో భాగస్వాములమౌదాం..
అశోకుడు రాసిన చరిత్రను మనం మరలా సువర్ణాక్షరాలతో
తీర్చిదిద్దడంలో పాలుపంచుకుని ధన్యజీవులుగా బ్రదుకునీడుద్దాం..
రాబోయే తరాలకయినా మార్గనిర్దేశకులమై ఫలవంతమైన జీవులమై భాషిద్దాం..

అది చిరకాలంగాపరిచయమైన ముఖమే
అయినా అనునిత్యం నిత్యనూతనమై భాషిస్తుంది..
అది అలవాటైన అలుకనే
అయినా ఎందుకోమరి  అనుక్షణం చిరాకుపుట్టిస్తుంటుంది..
ఆకాశాన్ని అందంగా చిత్రించాలనుకుంటే
నీ కనుబొమ్మలను అరువుగాస్వీకరిస్తాను.

నీవుకోరుకున్న ముత్యాలహారాన్ని ఆదమరువకుండానే

నా ప్రణయకవితలతో అల్లిమరీ అందిస్తాను..

నీవు ప్రేమనే మహాసంద్రంలో ఈదులాడగోరితే
నా అనురాగానుభూతులను రస ధునిలా ప్రవహింపజేస్తాను..

ఆనందనందనవనంలో నీవు స్వైర విహారంచేయదలిస్తే
నా మనోహరమైన విరితోటను నీకు బహుమానంగా అందిస్తాను..

ఇకచాలు!!  నీకోపారుణనేత్రాలను శాంతించమను..
ప్రణయపాదోధిలో పునీతులమై విహంగాల్లా విహరిద్దాం..
------------------------------------------------------

Wednesday, June 1, 2016

వంశవృక్షం
------------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్

నన్ను మాట్లాడనివ్వండి
నెత్తీ నోరుతో మొత్తుకుంటున్నాను
నన్ను ఒక్క నిముషంపాటైనా మాట్లాడనివ్వండి..
తరాలకొద్దీ మనుషులకు సహకరిస్తూ
జీవితాన్ని ధారపోసాముమేమని మీరెరుగనిదికాదు..
ఫలితంగా ముసలితనం ముద్దెట్టుకోకముందే
నాతల్లిని పొట్టనబెట్టుకున్నారు..
దారినపోయేవారిని ఆబగా
కావులించుకున్న సౌహార్దం నాది..
మీ సుఖజీవనంకోసం యవ్వనంతో
తృళ్ళుతున్న నా అన్ననూ అక్కనూ తొలగించారు..
ఇప్పుడేమో నయానా,భయానా నన్నుకూడా
మీ స్వార్ధచింతనతో కనుమరుగుచేయాలని చూస్తున్నారు!!
ఇతరులకు సాయపడుతూ వస్తూ వచ్చిన నా వంశవృక్షాన్నే
తెగనరికి సంతసిస్తూపోయారు..ఇవ్వాళ రుతువులకు
భూతలం పై నిలువనీడంటూ లేకుండా పోయిందని మొసలికన్నీరు
కారుస్తూ మొక్కలు నాటుతున్నంలెమ్మని సముదాయించాలని చూస్తున్నారు..
అందివచ్చిన కుటుంబ సభ్యులుపోతే ఎంతబాధో మీకిప్పటికయినా
గుణపాఠం తెలిసొస్తే చాలు అదే పదివేలు...
================================================

Monday, May 30, 2016

సంఘర్షణల సమరంగణంలో
------------------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్
ఈలనోట్లోపెట్టుకుని గోలగా ఊదే
పసిప్రాయం వారిది--
మీసాలు గడ్డాలతోఇంకా
ప్రముఖంగా పరిచయంలేని
యవ్వనం ఇంకొందరిది---

ముందుకు అడుగులేసే యోగం కనరాదు..
వెనుకకు మరళివెళ్ళగల సాహసం చేయలేరు--
ముందూ వెనుకనా ఆయుధ ధారులైన కర్కోటకులే--

ఎటుతిరిగిచూసినా కరుణంటే అర్ధంతెలియని
కర్కశ హృదయుల ఆవాసమే అక్కడ..
నవ్వు సజీవంగా వారిమధ్యన
శ్వాసించివుందోలెదోకూడా అనుమానమే--

మాట బయటక పొర్లితే--మహాపరాధం..
ఎదురుతిరగడమన్న ఆలోచనే అసలు స్ఫురించదు..
అందుకే అక్కడందరూ అప్పిసెం మౌనానాశ్రయించిన
ముభావంగా వుండే వారే దర్శనమిస్తుంటారు..

తూర్పూపడమరలమధ్యన
సుప్రభాతగీతల వూసే వినిపించదు..
పవళింపు సేవలూ కేవలం ప్రహేళికల్లా కంపడుతుంటాయి..

అంతా బలిపీఠానికి సిద్ధమయి తరలివెడలే
మూగజీవుల ఊరేగింపుల్లానే ముందుకు నడుస్తుంటాయి..
తూర్యనాదాలన్నీ తుపాకీలమ్రోతలే సుమా!!
సంఘర్షణలమధ్యన సమరాంగణంలో సాగే సదసత్సంశయం ఇది..
ఉద్రిక్త పరిస్థితుల మధ్యన ఊపిరాడని జనజీవనానికి
సోదాహరణమైన కావ్య ప్రబంధంలావుంది.. ..


[ఒక దేశం మరోదేశం సరిహద్దుల్లో జరిపే సమరాల్లో-- పసివారిని,
ముక్కుపచ్చలారని ముద్దు బిడ్దలని అడ్డంపెట్టుకుని సాగించే
సమరఘోష..]
[ఒక ఆంగ్లకవిత ఆధారంగా అల్లినకవిత]
===========================================

Saturday, May 28, 2016

వృక్ష దీక్ష
-------------------రావెల
********************************

గృహ ప్రాంగణాల్లో
తరాల తరబడితలలూపుతూ
గ్రీష్మానికల్లా గీరబోకుండా
తననీడను విస్తరింపజేస్తున్న
తరువులకు తనివిదీరా  ప్రణమిల్లుదాం..

మేడమీదకు గోడవారుగా
ఎగబ్రాకుతూ అమ్మ వొడినిండా
నిండిపోయి నవ్వులను వెలయించే
సన్నజాజులను,మల్లియ పాదులను
రెండు చేతులా కాపాడుతూ
అమ్మ ఆనందానికి
 వెల్లువలేనే లేదని
చాటుదాం..---

ఊరుముందర శిధిలావస్థకు
చేరుకోబోతున్న తోపులో రకరకాల
పూలమొక్కలను నాటి వాటిని
అక్కడ వెలసియున్న పరామాత్మస్వరూపునికి
పూజాసుమాలుగా సమర్పించుకునేందుకు కృషి చేద్దాం..


ఊరిముందరున్న చెరువుచుట్టూరా ఫలసాయాన్నందిచే
వృక్షాలను పెంచిపోషిస్తూ సారవంతమైన
హృదయ దఘ్నమైన ప్రేమకు మావూరే ప్రతిరూపమని
సోదాహరణంగా నిరూపణలతొ రుజువుచేదాం రండి
ఈ వృక్ష దీక్షలో అందరం భాగ స్వాన్యులమై
మన ప్రేమాతిరేకాన్ని అక్షరాలా నిరూపించుదాం..

=======================================================

Thursday, May 26, 2016

మనిషినీ మనసునూ
ప్రేమించలేకపోతున్నాను
నన్ను ద్వేషంతోకాదు సుమా!
దోషభూయిష్టం కాని నీ  నయనాలతో
నన్ను నడిసంద్రంలోకి శాశ్వతంగా నెట్టేసేయ్..

మతధర్మాలను సంస్కృతీ సంప్రదాయాలను
గౌరవించడం మానేసి దశాబ్దాలు దొర్లి పోతున్నాయ్..
సంస్కార హీనతకు చోటివ్వని నీ కరకమలాలతో
నన్ను కారడవుల పాల్జేసి నీ కర్తవ్యం నెరవేర్చుకో!!

పద్య మర్మాలను తెలియక ప్రబంధాలను దూషించాను
కరుణ గలిగి రసాద్రమై చిప్పిల్లే నీ పదగుంఫనలతో
నన్ను కావ్య బాహ్యుడిని గావించి నిన్ను నీవు సంబాళించుకో--
======================================

Tuesday, May 24, 2016

అతను అందరూ మెచ్చి నచ్చిన కవి
తన జీవిత భాగస్వామిపై ప్రణయ గీతాలను రచించి
ప్రేమికుల హృదయాలలో ప్రముఖమైన స్థానాన్నలంకరించాడు..
తన కవిత్త్వ సంపుటికి విశేష ప్రజాదరణను సంపాదించాడు..

ఒకరోజు ఆమే నిశ్చలంగా కుర్చీలోకూలబడివుంటే
 జీవన మర్మం గురించి వ్రాసిన కవితను ఎప్పటిలాగే
ఆమెకు చదివి వినిపించి ప్రత్యుత్తరం రానందుకు
 ఖేదపడుతూ ఆమెను కుదిపి కదిపాడు..
అప్పటికే ఆమె ప్రాణాలు గాలిలోకలిసాయని తెలిసి
విషణ్ణవదనంతో ఏకోన్ముఖంగా విలపించి పోయాడు..

ప్రణయం ప్రళయమై గర్జించిందని ఘూర్ణిల్లాడు,..

అలా బాధతో వెలార్చిన విరహ గీతాలను
 భద్రంగా ఆమె శవపేటికలో భద్రపరిచి
తన దు:ఖానికి కొంత ఉపశమనం పొందాడు..

ఏడేళ్ళు కాలెండర్ కాగితాలు ఊడిపోయి నేలకు రాలాక అతనికి
ఆకవితలకు నకలులు తీయడం మరిచిపోయానని గుర్తుకొచ్చింది..
కొందరు కూలీలను పిలిచి ఖననం చేసిన పేటికను దూరంగా వుండి
బయటకు తీయించాడు..ఏవో వజ్రాలో , వైఢూర్యాలో అక్కడ వుంచి
మరచిపోయివుంటాడని ఆ శ్రామికులు భావించి ఇతోధికంగాశ్రమి0చి
 పలుగూ పారలతో  దాన్ని తవ్వి  పేటికను బయటకు లాగారు..
అందులోని ముచ్చటగా పేర్చిన మూడు కాగితాలను తెమ్మన్న అతనిని చూసి
ఒక పిచ్చి మాలోకం ఈ లోకానికి దిగివచ్చాడని నవ్వుకుంటూ సంబరపడిపోయారు..


ఇంటికి వచ్చాక తమతమ శ్రీమతులను చూడగానే తమ భార్యలకు ముందు ముందు
 ఏ బహుమతులనివ్వాలో తలచుకుంటూ మతులను పోగొట్టుకుని
మూర్తీభవించిన శిలల్లా శేష జీవితం గడపుతూ కవిగారు ప్రకటించిన
ప్రేమకు శాశ్వతంగా
కృతజ్ఞతాపూర్వకంగా బందీలుగా మిగిలిపోయారు.
[ఒక ఆంగ్ల కవిత చదివిన నేపధ్యంలో]

======================================



ఒక గ్రీష్మర్తువు మిట్ట మధ్యాహ్న  సమయాన

==============================రావెల
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ఊపిరాడని ఊళ్ళన్నీ ఉరేసుకోవడానికి సిద్ధమవుతున్నరోజుల్లో
ఊరిముందర నీరంటూ,  చెట్టంటూలేని చెరువుగట్టు మీద
రచ్చచేసే బండలమీద వృధాప్రయాసల చర్చలు మొదలయ్యాయి..
ఎన్నికలంటూలేనిరోజుల్లో పైచొక్కాలకు పనేముందని భుజం మీద పనిలేని
 కండువా క్రిందకు దిగొచ్చి గుండెమీదకు నేరుగా పంకాలామారి  గాలిని విసరడం ప్రారంభించింది..
వార్తాప్రసారాలపేరిట పెట్టుబడిదారులు ప్రభుత్వం మీద ప్రేమప్రకటించేందుకు
 పెట్టుకున్న పత్రికలు వుబుసుపోని పల్లెలకువిసనకర్రలబదులుగూ పత్ర హరితమైన పత్రికలను శుభోదయాత్పూర్వమే పంపిణీనిమొదలుపెట్టి మానసిక కాలుష్యపు కారకాలై
చెరగని తమ ముద్రలు వేస్తూ విషయంలేని విషపు నవ్వులుపూయిస్తున్నాయి.
పగలంతా ఉక్కపోతలతో ఊరేగుతున్న జన ప్రాణాలు
రాత్రయేసరికి పంకాలవైపు పిచ్చిచూపులు...
తాతల కాలమె నయం కరెంటంటూలేకపోయినా
చెట్లంటూ ఉండి కొంతలోకొంతయినా ఊపిరి సలుపుకునే వీలుండేది
ఇప్పుడిలానడమంత్రపు సిరిరోజులు దాపురించాకా ప్రెమాభిమానాలు
అనురాగానుభూతులూ అన్నీ కృత్రిమమఏ అయి పోయి ఆధునికతను
అపహాస్యంచేస్తూ ఆటపట్టిస్తున్నాయ్..తరువుల ఊసేలేని తరంలోకి
జొరబడిపోయి వూపిరంటూ ఆడక ఉక్కిరి బిక్కిరై సతమతమవుతున్నాం..


===========================================================
నిశ్శబ్దవనం
----------------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్

ఏ దృశ్యాన్ని ఎప్పటికీ చూడకూడదనుకున్నానో
ఆ దృశ్యమే ఇవ్వాళనా కంటికి ఎదురొచ్చి నిలబడింది..
ఒక వైపు ప్రాణికోటికి ఊపిరూలూదుతూ తలల తాటించే తరూ సమూహం..
మరో వైపు జీవన్మరణసమస్యలో ఉస్సురుస్సురంటున్న పేదరికం
వీటన్నిటినీ కలగలుపుతూ ఒకేగాటన కట్టేసి కాలం తీరేసరికి
తనఒడిలోకి శాశ్వతంగాలాక్కుని నిశ్శబ్దంగా నిద్రపుచ్చుతున్న
స్మశానస్థలం..అక్కడే చివరకు శాశ్వతంగా స్థిరపడిపోక తప్పని
 మూగజీవులైన వారి నిశ్శబ్దపు నిట్టూర్పులు..

ఎంతగా బ్రతికినన్నాళ్ళూ భ్రమలలోకంలో విహరిస్తూ ముందు ఏడు తరాలకు సరిపోయే విధంగా సంపాదించడంకోసం క్రిందా మీదాపడుతూ , తపనపడుతున్న పెద్దరికం..
ఎదిగి ఎగిరెగిరిగిపోయామని నింగినుంచి నేలకు నిచ్చెనలతో ఎగ బ్రాకినా
శాశ్వతంగా నాలుగడుగులలోతులో ఏడడుగులా బారున వొదిగిపోక తప్పదని
తెలిసికోలేకపోతున్న అవివేకం అజ్ఞానం..   24-5-16
===========================================
నీలాకాశంలో రెక్కలను
విదుల్చుకుంటూ పయనించే
ప్రతి విహంగమూ నాకొక
కవితేతివృత్తంగానే సాక్షాత్కరిస్తుంది--
పర్వత సానువుల్లో తన నృత్య
భంగిమలతో అలరించే ప్రతినెమలీ
నాకు భరతుడి నాట్యశాస్త్రాన్నధ్యయనంచేసిన
నృత్యకళాకారిణిలానే ద్యోతకమవుతుంది..
తరూలతలతో పాటు సమ్మోహన పరిచే
ప్రతికోయిలమ్మా నాకు సంగీతాభ్యసనంచేసే
గానకళాభిరక్తులుగానే ద్యోతకమవుతుంటుంది..
ప్రకృతితో తాదాత్మ్యంచెందే ప్రత్యణువూ నాకు
ప్రత్యక్ష దైవంగానే గోచరిస్తుంటుంది..

మానవజీవనం ఎంత శ్రోత్రియమైనదోనని అనిపించే
ఆశ్చర్యం నన్ను అనునిత్యం అలరిస్తూ
ఆనందపరుస్తూనే వుంటుంది..
===================================================

Monday, May 23, 2016

అవశేషం
----------------రావెల

పాపం ఆకుర్రాడు
ముక్కు పచ్చలైనాఅరినట్లు కనబడలేదు..
ఏవరి పుణ్యఫలమో కూడా తెలియదు..
మీసాల పొందికగూడా ఇంకా పూర్తిగా
 యేర్పడిన దాఖలా లేదు..

రహదారి మార్గంలో వేగం గా వస్తున్న కారు
ఎలా ఢీకొట్టిందో తెలియడంలేదు..
ఆప్రక్కనే తీయబడిన లోతయిన గుంటనీటిలో పడి
జలసమాధియై పోయినట్లున్నాడు..

ఏ తల్లి శుక్తిముక్తాఫలమో పాపం
ఈ విధంగా అకాల మృత్యువుకు బలై పోయాడు..
ఆగి చూసిన అందరికీ అశ్రువులతో నయనాలు
జలాశయాలవుతున్నాయి..


'మితిమేరిన వేగంతో ప్రయాణం చేయకండి
బాటసారులూమీరుకూడా నా కొడుకుతో పాటు
మృత్యువుతో కౌగిలిలోకి ఒరిగిపోవడానికి
 సిద్ధపడాల్సి వుంటుంది..' జాగ్రత్త సుమా!!

అని కొన్నాళ్ళ తర్వాత తల్లిదండ్రులు అక్కడొక హెచ్చరిక
బోర్డును పెట్టి బాటసారులను హెచ్చరించడం కొత్తగా అనిపించినా
అవసరమేననితోచింది.. ఆ ఫలకం పైని అక్షరలే ఆకుటుంబానికి
స్మృతిపధంలో శాశ్వతమై జీవన గమనంలో మిగిలిపోయాయి..
[ఓ ఆంగ్ల కవితను చదివిన నేపధ్యంలో---]

Sunday, May 22, 2016

ఒక సంతోషంకలిగినప్పుడు
అందరికీ పంచిపెడితే బాగుండునన్న తపన.
ఒక దు:ఖం  పొంగిపొరలినప్పుడు మాత్రం
నా లోనే దానిని నిభాయించుకోగలనన్న భావన..

జననానికీ మరణానికీ మధ్యన
దూరం పెరిగితే బావుండునన్న ఆశ
బ్రతికినన్నాళ్ళూ, ఎవరికీ భారంగా
మసలుకోకూడదన్న శ్వాస...

సంతృప్తికి నిర్వచనం అవసరమా అన్న ప్రశ్న?
సమాగమానికి మనసులుకూడా సహకరించాలని దుగ్ధ..

ఏదిఏమయితేనే మానవుడెప్పటికీ మహనీయుడిగానే
మేదినిపై చరించగలిగితే మేలన్న ఆశయం..
====================================================

Saturday, May 21, 2016

మరణానంతరం......
------------------------రావెల

నా నడకదారిలో ఇవ్వాళ ఒకకళేబరాన్ని చూసాను
రహదారి ప్రమాదలో బాగా గాయపడి మృత్యువు పాలైన
ఒక హరిణమని తెలిసి మనసంతా చివుక్కుమనడం మొదలైంది.


దీనంగా పడివున్న ఆమృగ కళేబరం నాకన్నుల్లో
తడిని ఊటలా ఊరేలాచేసింది.
అప్పటికే కొన్ని చీమలు తమకు ఆరోజుకు  ఆహారందొరికిందన్న
ఆనందంతో అక్కడ స్వైర విహారం చేయడం కనబడి ఆశ్చర్యంవేసింది..
వీటినన్నింటినీ పర్యవేక్షిస్తున్న ధోరణిలో కొన్ని దూడ బోతులూ
మరికొన్ని రాబందులూ రెక్కలను చప్పుడు చేస్తూ తమవంతు వాటాకోసం
అక్కడే వాలిపోయాయి.. ఆ దృశ్యంజుగుప్స కలిగించేదయినా ఆక్షణంలో
నాకు యేవిధమైన జుగుప్స భావం  కలిగిన దాఖలా కనిపించలేదు..

మరణం తర్వాత ఖననానికో దహనానికో తప్ప
ఇతరులకేవిధంగానూ పనికి రాని మానవ దేహం కన్నా
కొన్ని సూక్ష్మ ప్రాణులకైనా ఉపయోగపడి వాటి జీవననానికి
తోడ్పడే ఈ హరిణానికి జోతలిడుతూ సెలవుతీసుకున్నాను..
[ఒక ఆంగ్ల కవిత చదివిన నేపధ్యంలో---]
=====================================

Friday, May 20, 2016

ఇరువైపులా బొమ్మగానే
------------------------రావెల.

యుద్ధం అనివార్యమైనదే అయినా
పూర్తిగా అసంతృప్తి కారకం...
అయితే సమరాంగణానికి వెళ్ళి
చిరంజీవిగా తిరిగొచ్చిన
 వారిని చూస్తే మాత్రం మనసంతా
ఆనంద వార్ధిలా పొంగి ప్రవహిస్తుంది..

శతృభయంకరమైన పోరాటంలో పటిమతో
సజీవులుగా తిరిగొచ్చారన్న తృప్తి
ఆకాశం అంచులను తాకుతూ అలరిస్తుంది..
[ఒక ఆంగ్ల కవితను చదివిన నేపధ్యంలో]
=======================================

Tuesday, May 17, 2016

ఒక సూర్యోదయం కోసం
ఎన్ని రాత్రుల రాతిగుండేలను
చీల్చుకుంటూ సాగిపోవాలో--

ఎన్ని హృదయగత భావాలను
స్వర్న మైదానంలోంచి విసిరేసి
వాస్తవలోకి ఆవిష్కరింపబడాలో--

ఎన్ని సుమనస్కమైన జ్ఞాపకంపు సుమాల
పరీమళాలను వాడుముఖం పెట్టినవన్న నెపంతో
వీడుకోలులు పలుకుతూ వేదనచెందుతూ సాగనంపాలో---

పొడిగింపులతో సశేషంగా సాగుతూ సతమతమౌతున్న

 నిట్టూర్పులనిడుగాడ్పుల నిర్వాకాలను నిండుమనసును
ఓపికగా సహన శీలంతో  భరించగలగాలో--
===================================

నెత్తుటి సంతకం
----------------


అన్ని కాగితాల మీద అదే సంతకం మెరుస్తున్నాననుకుంటున్నది
కానీ స్వయానా గగుర్పాటు కలిగించి ప్రశాంతతను భగ్నం చేస్తున్నది..
అది ఒక అమాయకుడైన యువకుడిదైనాకావచ్చు,
అనుభవశాలిననుకునే ముదుసలిదైనా కావచ్చు--
ఏదెమైనా ఆ సంతకాన్ని వెనువెంటనే చెరిపేయండి..

శాశ్వత ప్రాతికపదిన ఇలాంటి ఉన్మాద ధోరణులకు
చెల్లుచీటిని త్వరితగతిన అందించే ప్రయత్నం చేయండి..
కవులంతా ఏకం కండి---ఈ మరణ మృదంగ విస్ఫుటస్వనాలకు
దూరంగా జనహితమే లక్ష్యంగా రచనలకు శ్రీకారం చుట్టండి..
మొగ్గల్లోనే ఈ మొక్కలను త్రుంచకపోయినందుకుగాను వటవృక్షంలా
విస్తారంగా పెరిగిపోయి ఎంతగా నరమేధానికి పాల్పడుతున్నదో
మీ కన్నులతో మీరే ప్రత్యక్షంగా చూడండి.. శాంతి మంత్రం జపించడానికి
ఇది ఎంత అవరోధంగా పరిణమించిందో వీక్షించండి.
పూదోటలోకి చొరబడి మిడతలదండులా దాడి చేసేస్తున్నది..
పసి మొగ్గలను సైతం పన్నాగాలలో భాగంగా నేలకురాలుస్తున్నది..
నిత్యహరితలా సాక్షాత్కరించవలసిన ధరణీ తలాన్ని
నిత్య క్షుభితగా కూల్చేసి కునారిల్ల జేస్తున్నది..
=================================

Monday, May 16, 2016

వివేకపత్రం
------------------రావెల

చీకటి తగుదునమ్మా అనుకుంటూ
చేసే చిరాకు పుట్టించే చిల్లర
రాజకీయాలకు వెలుగును నిలదీసి
ప్రశ్నించడంలో ప్రయోజనమేముంటుంది?

వెలుగు వేసుకుంటూ వెళుతున్న వెన్నెల
దారులంట చీకటి తప్పనిసరిగా తనవంతుగ
అనుసరించక తప్పదన్న నియమనిబంధనలు
ఏమన్నా రూపొందచబడి వున్నాయంటారా?
 మానవ నైజాన్ని దగ్గరగా పరిశీలించి..
తన అడుగు జాడలను తదనుగుణంగా మార్చుకుని
సమస్త ప్రపంచాన్నీ వేధిమిచి విసిగిస్తున్న రోజుల్లో
మనిషి తన నైజాన్ని ప్రకృతికి విరుద్ధంగా
పరిణమించకుండా మార్చుకోలేకపోవడం
యే సిద్ధాంతాలకు నిదర్శనంగా నిలుస్తుంది?

కాలం నేర్పుతున్న గుణ పాఠాలద్వారా మనిషి
తన ప్రవర్తనను సర్దుబాటుచేసుకోకుండా పోవడం ధర్మమా?
ఇకమనం యేముఖంపెట్టుకుని ప్రకృతిమాతను మానవ
సమాజానికి హితమయే విధంగా తన యంత్రాంగాన్ని
ఆదేశించమని అభ్యర్ధించగలం..?
ఇంట్లో నానాటికీ పెరుగుతూపోతున్న ఈగలమోతను
తగ్గించుకున్నరోజునే బయట పల్లకీ ఊరేగింపుల
దృశ్యాలను వీక్షించగలగడం--మోతలను చెవులారా
వినగలగడం సాధ్యపడుతుందని వేరేగా విన్నవించుకోవాలా?
============================================




Sunday, May 15, 2016

మౌనభంగం
-------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్


మాటల్లేని మౌనంలో
నిండా మునిగిన మనిషి
మాటలు పలకని సంభాషణల్లో
సంవేదనకు గురౌతున్న మనిషి
ఆ మనిషి ఎవరైతేనేం ఒక్క మాట
 మాటాడగలిగితే బావుణ్ణు----
మనసు మనసుతో కలుసుకుని
మనసారా నోరువిప్పి మాటాడుకుంటే
యేటి గ్జలజలలు వినపడాలి
నూత్నంగా లేత చివురులను
సంతరించుకున్న ఆకుల గలగలలు
అతి దగ్గరగా చెవులకు
 వినబడినంత తృప్తి నన్ను
అప్రతిభుడిని తప్పక లేశ
మాత్రమైన ఒక్క ఆశ.. నన్ను ముందుకు నడిపిస్తూ
నయగారాలను నిత్య నూతనంగా సంతరించుకుంటున్నది
ఈ రణ గొణలమధ్యనే జీవుడు సంభాషణలతో నన్ను
ఆసాంతం అలరించాలి--ఆ శుభ ఘడియలకోసమే గదా
ఈ ఆరాటం ఆతృత, ఆవేశం, ఆందోళనలమధ్యన
 ఒక ఆనందం..నాతో చేయించుకున్న
చిరు సత్కారం ఈ చిన్ని కవిత..-----

Saturday, May 14, 2016

అన్నింటా శిశిరతోరణాలే
స్వాగత వచనాలు పలికితే
వసంతం తన ఊసును మరిచిపోయి
గ్రీష్మానికే అతుక్కుని  శాశ్వత
ప్రాతిపదికన అంకితమై పోతే
వాన తన రాకడను ఏదో ఒక సాకుతో
వాయిదాల మీద వాయిదాలేస్తూ పోతుంటే
శరదృతు హేమంతాలు చలినెగళ్ళమన్న
విషయాన్నే విస్మరిస్తూ పోతుంటే

ఇక రుతునర్తనానికి విలువెక్కడ?
 కనీసం వాటికి భువిపై
నిలువనీడుండే  చోటుంటుందా?

నిత్యం ఒకటే దృశ్యాన్ని వీక్షించే
సుమనస్కులకు కొత్తదనం రుచి చూడలేని
దురదృష్టం దాపురించినచో దిక్కేమిటి?
వారిని కంటికి రెప్పలా కాపాడగల ధీశాలులెవ్వరు?
======================================================

Friday, May 13, 2016

పూలతెమ్మెర తనువును తాకి
పులకించిన అనుభూతి
మనసు గవాక్షంలోకి పరిమళాల
పారవశ్యం చొరబడిన అనుభవం
ఎంతగా విశ్లేషించినా ఇంకా
ఏదో చెప్పడం మరిచిపోయామేమోనన్న దుగ్ధ,,
అన్నీ కలగలుపుకుని చిత్రమై కవితలా
ప్రభవించాలన్న మనోరధం---
=============================
ఒక మనిషిని మూల్యాకనం చేయడానికి
పట్టుబడని ఓ ముక్కను పట్టుకు వ్రేలాడడం సబబా!!
కావ్య హేతువేనంటూ కరాళ దంష్ట్రాంకురాలతో
చదువరులను అక్షరసహ గాయపరచడం భావ్యమా?
నిర్మాల్యాన్ని నిర్మూలించాలన్న వంకతోనో తలంపుతోనో
అమూల్యమైన అతడు అతి భద్రంగా హృదయ కుహరాల్లో భద్రపరుచుకున్న అతని
మధురాతి మధురమైన జ్ఞాపకాలమూటను కసువుకుప్పలోకి
దయాహీనంగా విసురుగా విసుక్కుంటూ విసరడం ధర్మమా?
కాలనాళికలో కాలకూటవిషాన్ని  చొప్పించాలని అంతరంగంలో భావిస్తూ    అనవరతం అందుకోసమే  అనవసరపు సమాలోచనం గావిస్తూ  మతం పేరిట కులంపేరిట కల్మషాల కశ్మలాన్ని
అందులోకి  నేర్పుగా మూడోకంటికెరుకలేకుండా ఎక్కించడం విజ్ఞతనిపించుకుంటుందా?
================================================================

Thursday, May 12, 2016

యుద్ధం ముగిసిపోయిందంటే
అంతరంగ మధనం మొదలవాలిగదా!!
చర్చకు ముగింపు పలకాలంటే
మనసుల మధ్యన నిర్మితం కాగదగిన
వంతెన పూర్తిచేయబడాలిగదా!!

శాంతి ప్రబోధం చెవులలోకి ఇంకిపోవాలంటే
అశాంతియేర్పడిన నేపధ్యం పైన
ఒక అవగాహన యేర్పడివుండి వుండాలికదా!!

కవితకు ప్రచారార్హత పొందాలనుకుంటే
అక్షరాలు సమాజహితం వైపు
అడుగులు పడ్తున్న దాఖలాలుండాలికదా!!


సుహృద్భావ వాతావరణం ఏర్పడాలంటే
కక్షలూ,కార్పణ్యాలకూ కాలం చెల్లిపోయి
మనసు మందిరాలలో సురభిళ పరిమళాలు
వెదజల్లబడాలన్న ఊసునెమరేయాలికదా!!
======================================

Wednesday, May 11, 2016

ఒక హృదయాన్ని ఆవిష్కరించడమంటే
ఒక మొక్కను ప్రేమతో నీరు పోసి పెంచడమేగదా!!
ఒక మనసుతో మమేక మవడమంటే
ఒక విశాలమైన వృక్షం చెంతన సేదదీరడమేగదా!!

ఒకరి భావాలతో మరొకరు విభేదించడమంటే
నింగిలో ఉరుములను, మెరుపులను వీక్షిండమేగదా!!

అల్పమైన అక్షరసముదాయంతో అనల్పమైన
భావాలను చిత్రీకరించడమంటే  ఒక నీతిని పొడుపు కధలా
ఉపాఖ్యానాల్లోని సారాంశాన్ని జోడించి బోధించడంకన్నా వేరుకాదుగదా!!

మనిషిని మనిషిని ప్రేమించడమంటే
మమతల గూడులో పక్షి గుడ్లను పొదగడమేగదా!!

ఎందుకు నువ్వెప్పుడూ అనుదినం హైరానా పడుతూ
వగరుస్తూ, కాలాన్ని కనుమరుగు చేయాలని శ్రమిస్తావ్?

కాలమంటే విప్పారిన రెండు బాహువులను విప్పార్చి  ప్రాణులను
తనకనుసన్నలలో కాచి రక్షించే యంత్రమేగదా!!

======================================

మట్టి వాసన పీల్చని మనుషులున్నారంటే
సన్నగా బాధపడ్డాను
ఆకుల గలగలలు వినలేక బోతున్న
ప్రాణులుండబోతున్నాయంటే
సిగ్గు పడక తప్పదనుకుంటున్నాను
============================

Tuesday, May 10, 2016

చేదుపాట
-------------------రావెల

నేను పోగొట్టుకున్న బాల్యం
నాతో ఎకసక్కేలాడుతుంది
ప్రశ్నల పరంపరతో నన్ను
ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసి
ఊపిరాడకుండాచేస్తున్నది..

ఒంగుదూకుళ్ళాటలో ఎందుకంతగా
భయపడుతుండే వాడివి?
ఖోఖో ఆటలో ఎప్పుడూ
ప్రతిముఖంగా పరుగెట్టి
 చీవాట్లు తినే వాడివి?
అష్టాచెమ్మా ఆడుదామంటే
అది ఆడపిల్లల ఆటంటూ నిరశించేవాడివి!!
ఎక్కాలప్పజెప్పడంలో
 ప్రధముడిగానిలిచినావుగదానువ్వే!!
శతకాలలోని పద్యాలు వల్లించడంలో
శరవేగంతో దూసుకుపోయే వాడివి?
ఇప్పుడాబాల్యమంతా ఎందుకిలా
బోర్లాపడి కాలికి చెక్కులు
తగిలించుకుంటున్నది..

పోటీ ప్రపంచంలో పూర్తిగా నిమగ్నమై
బాల్యపు రుచులన్నింటినీ , ఆటస్థలాల వూసేలేని
అపార్ట్ మెంట్ గదుల్లో అలసి సొలసి కూలబడుతున్నది?
=========================================

Monday, May 9, 2016

ఆరోహణల పర్వం
----------- రావెల

అడంగుకు చేరాలన్న తపనే
అంతటా విస్తరిస్తుంటుంది..
నీటిజాలయినా సరే
మాట వాలు తోసహా---
అతో మొదలుపెట్టినప్పుడే
అక్షరాభ్యాసపు శిశువు
క్ష దాకా నేర్చేసుకుంటే
బాగుండునని తల్లి తపన..

ఆరోక్లాసులో వున్నప్పుడే
ఐ ఐ టీకి కూడా శిక్షణ నివ్వాలని
కాసుల విద్యాలయాల కంఠ శోష..
మూడో ఫారం లోకి చేరీ చేరగానే
యెంసెట్ లో వాడికి రాంక్ రావాలని
తండ్రి బుర్రలో మెరుపు ఆలోచనలు..
పేదల దగ్గరనే పిండుకుందామని
పార్టీల గుడిసెల భాగోతాలు..
మొదటి కవిత ప్రచురణకాగనే
అవార్డులకోసం ఆరాటం ప్రారంభం..
ఇంటి మెట్లు దాటడం నేర్చుకున్న
పసివాడిపై పర్వతారోహరణం
 చేయించాలన్న తలంపులు--
ఆశకూ అత్యాశకూ అంతరం తెలుసుకుంటే
హృద్రోగాల బారిన పడుతున్న వారి సంఖ్య
ఢామ్మని క్రిందకు జారి పడి పోతుంది...
సహనం సౌశీల్యంతో జాతి మనుగడ సాగిస్తుంది..
-----------------------------------------------


తెలుగు వెలుగు
---------------------------
మా టాడు నప్పుడు మాధుర్య మొసగును
తేటతెల్లమైన తెలుగు భాష.
యువత రక్తము పొంగి ప్రవహించు నదులుగా
యెలుగెత్తినట్లైన తెలుగు జాతి.
చవులూరగాజేయు చక్కని రచనలు
వెలికి దెచ్చునుండు తెలుగు కైత
శాంత్యహింసల ధర్మ చక్రమ్ము నడపును
చేతనత్వము గల్గి తెలుగు ఠీవి .

శీల సంపద బొల్చును శిష్ట నారి
ధర్మ సూత్రాలు పాటించు తెలుగు జగతి
లలిత కళలను పోషించు లక్ష్య సిద్ధి
తెలుగు వెలుగుల భావ తేజస్సు ఘనము

-----------------------------------------

Sunday, May 8, 2016

అంతు అడ్డులులేని నాజీవయాత్రలోన
కమ్ముకొన్నవి గుండెను  గాఢముగ కౌగలించి
మృదుల మధురానుభూతులు కొంత అధికమ్ముగాను
అవి అన్నియు  అంతట అమ్మనే అలముకొనెను..


Saturday, May 7, 2016

ఆరాటపర్వం
----------------


వెలుగు రేకలు విచ్చుకోవాలని
 తహతహ పడుతూ
పరధ్యానంగా ధునియై
ప్రవహించేవేళ
మబ్బులజలతారులు చీకటిని
గాఢంగా హత్తుకుని
బిగి కౌగిలిలో బంధించిన వేళ
ఊపిరి సలుపని ఆకాశం ఆక్రోశంగా
అలముకున్న చీకటిపై చిందులువేస్తూ
అరుపులూ కేకలను విస్తరింపజేసిన
శుభ ముహూర్తాన --
ఏకాంతం స్రోతస్వినిలా నవ్వుల జలతారులకు
వెండివెలుగులనద్దుతూ, ముత్యాలకోవలా వాన
పడుతూ తడబాటుకు గురిచేసినా, తన్మయత్వం
తారాశశాంకం కావ్యం పఠియించాలని
తగుదునమ్మా !! యని తయారయి కూర్చున్నవేళ
ఆ మనోహరునికోసం పెనవేసుకుపోయిన విరహతాపం
నీటిజల్లుగా జబురుతున్న గాలి వీవనలకు
జడిసిపోక ముసురుకుంటూ ముసి ముసి నవ్వుల
మందహాసాల మృదుహసాలతో ముప్పిరిగొన్న సమయాన..
అలసి సొలసిపోయి అస్తమించవలసిన సూరీడు
ఆగ్రహోదగ్రుడై మరునాటికి తాండవనృత్యకేళితో
గ్రీషమతాపాన్ని ఎల్లెడలా పంచవలెనని
ప్రగాఢంగా తీర్మానించుకున్న సమయాన
వానపాట అల్లరల్లరిగా తడబడి వేదనను
సమ్మిళితంజేసిన విషాదగీతాన్నందుకోవాలని
వెదుకుతున్న వేళ యే కావ్య పఠనంతో నామనసును
సంబాళించుకుని సమభావనతో నెమ్మదింపజేయాలి?
పక్షం రోజులుగా చదువుతూ వస్తున్న విరాట పర్వాన్ని
ఇక చాలులెమ్మనుకుంటూ----- కరుణించిన వరుణ దేవునికి
కృతజ్ఞతగా యేమిచ్చి ఋణం తీర్చుకోగలమన్న యోచనా
మహోదధిలో కొట్టు మిట్టాడుతూ ఈ అల్పజీవి--
==================================

జీవనగీత
------------------రావెల.

బాల్యంలోకి తొంగిచూడాలన్న
భావన రాగానే
బరువైన బాధల గ్రంధాలే
డర్శనమిస్తున్నాయి..

యవ్వనంలోకి వెళ్ళి కొన్ని రేకులకు
వెలుగులద్దుదామనుకోగానే
అప్రాప్త మనోహరుల ఆక్రోసం నన్ను
అతలాకుతలంచేసి చీకటి
తెరలు దించుతున్నది..

నడివయశులోకడుగిడగానే
పిల్లల చదువులు,
 ఆవిడ ఆరోగ్య సమస్యలు
వెన్నంటి వెతలపాల్జేసిన
చేదుజ్ఞాపకాల దొంతర్లు..

ఇక విశ్రాంత జీవన మహోదధిలోనేమో
ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడుతూ భయాందోళనలు
ముప్పిరిగొనేలా చేస్తూ ఊపిరాడకుండా
ముఖపుస్తకంలో దోసిళ్ళతో  కుమ్మరించడానికి
వలపు, వగపులను
ఏకోనంఖంగా ఒలికించుకునే వెసులబాటు..

ఇలా జీవిత చిత్రమే ముఖచిత్రంగా వెలువడాలని
కుతూహలంతో కొట్టుమిట్టాడే శబ్దార్ధ సం యోజనాలు...
=======================================





Friday, May 6, 2016

ప్రణయాంజలి
------------------
ప్రేమతో నువ్వు నడిచిన దారులన్నీ
నాలో స్వప్న సౌధాలను నిర్మిస్తున్నాయ్
నేను  విశ్రాంతి తీసుకునే వ్యవధానం కానరాదు.
అంతటా నీ దివ్య మంగళ స్వరూప దర్శనపు
ప్రణయాభిషేకపు స్రోతస్వినుల రసధునులే---
ఇంకా జాగెందుకు వంశీమోహనా నన్ను వశం చేసుకుని
పరవశానందంతో నేను నీమ్రోలమోకరిల్లజెయ్యి స్వామీ!
అనురాగానుబంధాలతో నన్ను అత్మీయంగా అక్కున జేర్చుకో!!
===================================
సహస్రాక్షుడనయితే బాగుండు
అన్ని కళ్ళనూ నీ రూపలావణ్యాలకే
పరిమితంజేసి నిన్ను చూస్తూనే వుండమని
జీవిత గమనాన్ని శాసించవచ్చు..
నాకు సహస్రబాహువులుంటే ఎంత బావుండేదో
ఆత్మీయమైన నా కౌగిలిలో నిన్ను
అమందానంద కందళిత హృదయారవింద
కందళితను చేసానన్న గర్వంతో
ఈ శేష  జీవితాన్ని కొన సాగించవచ్చు---------

================================



Thursday, May 5, 2016

విర జాజి తాపం
-----------------రావెల.

కిటికీ ఊచలు పట్టుకుని
డాబామీదకెగబ్రాకే
 విరజాజి పూలతీవె
ఒడినుండా దోసిళ్ళతో
పూలను దింపి పూర్తిగా నింపేసి
ఎలానవ్వుల నయగారాలు
పోయిందో ఇంకానాకిప్పటికీ
మానసవీధిలో మధుర స్మృతిగా
గుర్తుండిపోయి తలపుకొచ్చినప్పుడల్లా
గుబాళిస్తూ పరవశింపజేస్తుంది..

ఇవ్వాళ ఆ ప్రదేశమంతా బోసిపోయి
నావైపు చూసి ఎకసక్కేలాడుతుంటే
ఎవ్వరినో ఆత్మీయులను పోగొట్టుకున్న
అనుభూతి నన్ను తనువంతా కలచివేసి
కళవళ పెట్టడం నువ్వు
గమనించే వుంటావుగదా----
ఒకప్పుడు అప్రాప్త మనోహరికోసం
అర్రులు చాచిన నా మనసే ఇప్పుడిలా
ప్రాప్తించిన పుణ్యఫలం కనులకు
దూరమై పోయిన విషయం తలుచుకుంటేనే
గుండెనంతటా  కలగుండు పడినట్లనిపి స్తున్నది..
====================================3-5-16
[పల్లె టూర్లో నులకమంచం మీద జాజి చెట్టుక్రింద
అమ్మ నాపురుడుపోసుకుందన్న తలంపును గుర్తుచేసుకుంటూ ]

Tuesday, May 3, 2016

ప్రణయినీ!!
---------------
సహనంతో నాతో సహవాసంచెయ్
అస్తవ్యస్తంగా అల్లుకుపోతున్న
జీవితాన్ని క్రమబద్ధీకరించి
 కమ్మని
రుతువులా మార్చుకుందాం!
 ఈ నీరవ నిస్తబ్ధమైన
కాలగమనంలో ఇలా
అస్తవ్యస్తంగా వీస్తున్న గాలిని
అభిశంసించక తప్పడంలేదు సుమా!!
నీకోసం ఒక మనోహర గీతాన్ని
ఆలపించాలని కుతూహలంగా వుంది..

బంగారాన్ని పోలిన పాత
 సినిమా పాటను పాడనా?
శబ్దఘోషతో హోరెత్తిస్తూ
భావోద్రేకాలకు గురిచేసే
ఆధునిక చిత్రసీమలో గగుర్పాటు కలిగించే
మణిప్రవాళగీతం పాడనా?

============================

Monday, May 2, 2016

నిన్నటిదాకా దిస మొలతో
నిలబడడమే దైనందిన
చర్యగా భావించాను..
గాఢ సుషుప్తిలో కనులు
 మూయడమే ఖాయమని
భావించి కృశించాను----
హేమంతంలో, శరత్తులో
ఎముకలు కొరికే చలిలో
జీర్ణిస్తూ జీవించాను..

అతడొక పిల్ల తెమ్మెరలా
నా తనువునంతటినీ తడుముతూ
పులకరింపజేసాడు..
లేచివురుల నునులేత స్పర్శతో
ననవోన్మేషంగా
తయారయేలా చేసాడు..
ఇప్పుడిలా సుతిమెత్తని చివురుల
చిరుమందహాసాల చిత్తడి నన్ను
చైతన్య శిఖరమనుకునేలా చేసాయి..
అతడికి నేనేమిచ్చి నా రుణం తీర్చుకోగలను?
మళ్ళీ మరోరుతువు ఆగమించేదాకా
మందహాసాల మృదు హాసాలతో
చూపరులను చకచ్చకితం చేస్తూ
నిత్య హరితనై నిభాయించుకుంటాను..
అతడి చూపుల ఉయ్యాలలో
 జగజ్జేగీయమానంగా వెలుగుతూ
అలరిస్తూ జగాన విజేతగా మురుస్తాను..
వసంత యామినినై ఆమనిషిగా
అవతరిస్తూనే అనుసరిస్తాను..
అనునయంగా జీవిత సాఫల్యానికి
ఆనంద నందన వనమై చరిస్తాను
===============================
చెట్లన్నీ మోడువారి
దిసమొలలతో దయ్యాల్లా
సాక్షాత్కరిస్తూ భయపెడుతున్నాయి..
శిశిరమింత దారుణంగా తరూసమూహం  ఒంటిమీద
దుస్తులన్నింటినీ దిగదుడిచివేస్తుందని
ఒక క్షణమైనా ఊహించలేకపోయాను గదా!!
గుండెనిండా పేరుకుపోతున్న నిరాశ..
ఆశలు చివురిస్తాయని ఆ తరువాత సలక్షణంగా
అడుగుబెట్టిన వసంతం కొత్తగా ఆ నగ్నతరువులన్నింటికీ
కొత్త చివురులు తొడుక్కునేలా చేయగా  కళ కళగా కనుపిస్తున్నాయ్..
వనమంతా కొంగ్రొత్త రాగాల కోయిలల్లా గొంతులు సరిచేసుకుని
మనోహరమైన గీతాల నాలపిస్తున్నాయి..
=====================================================

Friday, April 29, 2016

తక్షణ కర్తవ్యం
---------------------రావెల
=================================

మళ్ళీ ఒక భగీరధుడి
కాళ్ళో గడ్డాలోపట్టుకు బ్రతిమాలాలి
చేసిన మహపరాధానికి గట్టిగా
చెంపలేసుకుని క్షమించమని అడగాలి
నరికి పడేసిన చెట్లన్నింటికీ
అపరాధ మహిమ్న స్తోత్రాలను పఠించి
మన్నించమని బ్రతిమాలాలి--
చేట్లు నాటడంతోనే పనయిందనే
భావనను పూర్తిగా విడనాడాలి..
వాటికి సరయిన వేళల్లో నీటిని పోసి
ఆదరణగా అదుకుంటూ చూసుకోవాలి..
రుతువులన్నింటినీ మన ప్రార్ధనలతో
ముంచెత్తి వాటిని మురిపించగలగాలి...
క్రమం తప్పకుండా అవి నేలకు దిగి రావాలని
కన్నీటి జలధారలకు కొంతకాలమయినా
విశ్రాంతిని చేకూర్చమని వినతి పత్రం సమర్పించాలి..


మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుని జీవనం సాగించాలి...

హృదయం మనసూ మరోసారి కలుషితమైపోకుండా
కంటికి రెప్పలా ప్రకృతిని కాపాడుకోవాలని
ప్రగాఢంగా తీర్మానించుకోవాలి...28-4-16
==============================================



Thursday, April 28, 2016

నల్లటి దేవతావస్త్రాలలో నన్ను మాయచేద్దామని
మారు వేషంలో తయారయి వచ్చావా?
మృత్యువా నీ శీతల కౌగిలో నన్ను
దాచేయాలన్న ప్రయత్నమా ఇది!!

నీవంటే భయపడడం పూర్తిగా మానేసాను..
వేదాంతుల సుభాషితాలు విన్నాను
మహాత్ముల ప్రవచనాలను చెవిలోకి చొప్పించాను..


వాళ్ళు సగటుమనిషికన్నా ఎత్తయిన వాళ్ళా?
లేదా మరుగుజ్జు స్వరూపులా అన్న ప్రశ్నకు ఆస్కారం లేదు..

వాళ్ళు చెప్పిన వాటిలో వాస్తవికతే నన్ను వశపరుచుకుంది..

బోధి వృక్షం క్రింద జ్ఞానోదయమైన  క్షణాలు గుర్తుకొస్తున్నాయ్.
ప్రపంచ సర్వమత సమ్మేళనంలో వివేకానందుని బోధలు జ్ఞప్తికొస్తున్నాయ్..
ఇంక నాకు నీవంటే వెరపు ఉంటుందనుక్జుంటున్నావా?
మృత్యువా నీవు వెనుదిరిగి వెళ్ళడమేమేలని నా భావన
----------ఒక కవితను చదివిన నేపధ్యంతో]

Wednesday, April 27, 2016

సందిగ్ధ  సంధ్య
-------------------------రావెల
కవులెంత ఘరానా పెద్దమనుషులో
తెలుసా నీకు? ఇప్పటికిప్పుడు జరిగిన
 సంఘటలన్నింటినీ ఇట్టే మర్చిపోతుంటారు..
అలాగని మనల్నందరినీ సంభ్రమాశ్చర్యాలకు
లోను గావిస్తుంటారు..



నన్నయ దగ్గరనుండి నారాయణరెడ్డిగారిదాకా
కొన్ని పద్యాలను, కవిత్వ పాదాలను
 ఇట్టే స్పురణకుదెచ్చుకుని మురిసిపోతుంటారు..
అంతే కాదు నీ వు ప్రధమ సమాగం రోజున
ధరించిన దుస్తుల రంగులను ఇలాగే వల్లె వేయగల
సామర్ధ్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూంటారు..
నీవుజడలోతురిమినకదంబాలను గుర్తుపెట్టుకునే
జ్ఞాపకశక్తిని కలిగి వుంటారు..

ఒక్కోసారి నువ్వు చెప్పిన విధంగా చెట్లకు నీరుపోయడమో
చెత్తబుట్టను బయటకు గిరవాటుచేయడమో మరచిపోతుంటారు..
ఎండిన ఆకులనన్నీ ఒక సంచిలోకి ఎత్తి పెట్టమన్నావన్న
సంగతినే మరేచిపోయి ప్రవర్తిస్తుంటారు..

ఎందుకింత మతి మరుపును ప్రదర్శిస్తుంటారో ఇప్పటికి
నాకు అర్ధమయింది.. ఎన్నో ముఖ్యమైన విషయాలను
మనసు పొరల్లో భద్రపరచుకునే దిశలో దశలో
కొన్ని ఇలాంటి అతిముఖ్యం కాని విషయాలను
 ప్రక్కకు నెట్టేస్తూ కాలం గడిపేస్తూ కులసాగా జీవిస్తుంటారు..
[ఒక ఆంగ్ల కవితను చదివిన నేపధ్యంలో---]
=======================================================

Tuesday, April 26, 2016

ఆక్రోశపర్వం
-----------------రావెల


ఊటలూరని బావుల్లా
ఉక్కిరి బిక్కిరౌతున్న
మానవుల మనో వల్మీకాలు

శాఖాచంక్రమణలు చేయడానికి
తావుల్లేక తల్లడిల్లుతున్న పక్షి గణాలు..

నేలకు రాలిపడినా క్షణాల్లో
ఆవిరవడం ఖాయమని
అలమటిస్తున్న వానచినుకులు

ఇంకా ఏం బావుకోవాలని
 నీ తాపత్రయం సోదరా?

తాబేటికాయల ఊసులే మరచిపోయాం
నీళ్ళ సీసాలుకొనుక్కుని కంపెనీల
జేబులు నింపుతున్నాం.. సుఖలాలసులమై
రహదారులను నిర్మించుకుంటూ నేలనంతా
సిమెంట్ పరుపుల్లా మార్చేసుకుంటూ
కాలాన్ని  దుబారాగా వెచ్చిస్తున్నాం..

చల్లదనంకోసం చెట్టునీడలను ఆశ్రయించే వీలు లేక
సమశీతోష్ణపు గదుల్లో విశ్రమిస్తున్నాం!!
ఇంకా యేం సాధించాలని ఆధునికతకోసం
అంగలారుస్తూ ఆక్రోశిస్తున్నాం?
============================


Sunday, April 24, 2016

అడ్డంగానూ,నిలువుగానూ
కోతలకు గురవుతున్న నదిని
గుండెకు దగ్గారగా తెచ్చుకున్నాను
నిశ్శబ్దమే .. నన్ను విచిత్రంగా వరించింది

ఆటుపోటులకు అసలు సిసలు రూపమైన
సముద్రందగ్గరకు మనసునీడ్చుకుంటూ వెళ్ళాను.
అల్లకల్లోలమంతా నాకవగతమైనరీతిలోనే సాగింది..

అందుకే ఇలా నిస్త్రాణగా నిట్టూర్పుల గాడ్పులమధ్యన
సెగలుగక్కుతున్న శరీరాన్ని శాఖల్లేని తరువు దగ్గరకుచేర్చి
మౌనమె మూగరోదననుగా మార్చుకుని
నిశ్శేషంగామిగిలి వున్నాను..
===================================

Saturday, April 23, 2016

ప్రధమ సందర్శనలో
నీవు నా మాతృకకు
మరో రూపమని తలచాను..

మొదటిసారి నీ
 గొంతుక విన్నప్పుడు
అది అమృతకలశంలోనుండి
జారిపడే అనురాగ
 ధారలని ఉపమించాను.

మొదటిసారిగా నువ్వు
నన్ను స్పృశించినప్పుడు
వీణ తీగలను మీటుతున్న
స్పృహను యదార్ధంగా అనుభవించాను..

ఇప్పుడిలా నన్ను ఏకాకినిచేసి
నీవు తరలి వెళ్ళిపోతే
మ్రోడువారిన తరువులా కృశించాను..

మరో వసంతానికి బాటలు వేయని
ఆలోచనలను చేయంగల  వల్మీకంలో
నిద్రాణమై నిశ్వాసలను వెలువరిస్తున్నాను..
====================================











కాశీనాధుని తలపుల్
మూసీమూయని తలపుల మోహద్వారాల్
చూసినతోడనె జనులకు
వేసిన పూతివాసివోలె మెత్తగ తగులున్.

వెలుగుల నృత్యకేళి తన వెంబడితెచ్చెను హర్ష మోదముల్
కలబడి పూయసాగె నవ సుమమ్ములు లెక్కకుమించి పూవులన్
తలపులకొచ్చినంతనె తటిల్లతలై మెరసెంగద మేను తారకై
వలపులముద్రలే యిటు తలిర్చెను మేదినినందు మోహమై.

Friday, April 22, 2016

డెబ్భయ్యో పడిలోకడుగుపెట్టినా కూడా
నేను నిత్యం ఒక కొత్త మొక్కనయినా నాతూతుంటాను..
నన్ను నిష్ప్రయోజకుడిగా మాత్రం భావించకండిసుమా!!
నేనందరిలాకాదు.. నాటిన మొక్కలను
కంటికి రెప్పలాకాపాడుకుంటూ వుంటాను..
వాటిని పోషణలోనే అపరిమితానందాన్ని అనుభవిస్తుంటాను..

ముందుతరాలవారిసుఖ సంతోషాలు వీటి పెరుగుదలతోనే
ముడిపెట్టబడివుంటుందన్న ఒక్క ఆశనే
నన్నిట్లా శ్రమపడేలా చేస్తుంది---


భూమి పై పుట్టినందుకు నేను భారంగా
 కనిపించడం నాకిష్టంలేదు----

నేను ఆఖరి శ్వాస వదిలినా నేను నాటిన తరువులు
నాతర్వాత తరాలని ఆరోగ్యప్రదంగా శ్వాసించడానికి
సాయ పడుతాయన్న ఒక్క ఆశ నన్ను
హాయిగా యిలా  జీవించేలా సహకరిస్తుంది..
[12 వ శతాబ్దికి చెందిన చైనీస్ కవి కవిత  ఆధారంగా]

====================================================

Thursday, April 21, 2016

మావూరు పేరు వినగానే ఠక్కున గుర్తుకొచ్చేది
కిష్టయ్యగారు.పేరుకు గుడిపూడి రామకృష్ణయ్యే
అయినా అందరికీ పరిచయమైన పేరు కిష్టయ్యగారు.
ధనుర్మాసంలో దేవుడి చిత్రపటాన్ని పట్టుకుని నడిచేది
మా పిచ్చి సుబ్బాయ్యే అయినా ,వెనుకనుండి వెన్నెముకైనడిపే
నగర సంకీర్తనా చార్యుడు మా కిష్టయ్య గారే.
ఉద్యోగం గ్రామీణ వైద్య శాలలో అనధికారంగా కాంపౌండర్.
దాక్టరుగారికన్నా ఒకరకంగా చెప్పలంటే ఒక పిసరు
సిఫారసు గలిగిన వ్యక్తి ఈయనేనని మనం నిరాటంకంగా 
చెప్పుకోవచ్చు.ఊర్లో యే శుభభకార్యమైనా ఆయనకు ఆహ్వానమందకుండా 
ఆ కార్యక్రమం జరగదనే చెప్పుకోవాలి.

ఆయనలో భక్తిపారవశ్యం  మెండు.రోజూ ఒకరి ఇంట్లో క్రమం తప్పకుండా జ రిగే భజన కార్యక్రమంలో మాకిష్టయ్యగారుపదిసెట్ల తాళాలూ ,కంజీరా, ఢోల క్ ,గజ్జెలతో    హాజరవాల్సిందే.

భజన పూర్తవగానే భక్తవరుల్లో ఎవరోఒకరు ఆసంచీని వాళ్ళింట్లో ఆయన  చెప్పిన ప్రదేశంలో పెట్టివచ్చేవారు..

ఆయన దగ్గరున్న ఓ అద్భుతమైన కళ సెన్సారు వాడి కత్తెరతీసుకుని దిన,వారపత్రికల్లోని వాక్యాలను తనకనుకూలమైన రీతిలో కత్తిరించి, తలుపు చెక్కకో ఆయన ప్రత్యేకంగా అల్లించుకున్న తడికల గదికో అంటించి ఆనందపడ  డం .

ఆయనకు భార్యా వియోగమయినందున వళ్ళ ఇంట్లొ వెధరాలయిన అక్క పెళ్ళి మాటేత్తని తమ్ముడు అప్పయ్యా ఉండేవారు.కూతురు పెళ్ళయి అత్తవారింటికి వెళ్ళింది అప్పుడప్పుడూ చుట్టపు చూపుగా వవ్చి వెళ్ళేది.ఆయన కత్తిరింపుల కళాకౌశలం లో కొన్ని ఉదాహరణలు.

మైసూరులో దసరా ఉత్సవాలు
గుంటూరులో సత్యహరిశ్చంద్ర నాటకం

అదికాస్తా గుంటూరులో ఘనంగా దసరా ఉత్సవాలు
మైసూరులో సత్య హరిశ్చంద్రనాటక వైభవం.
అయి అందరినీ అలరించేవి.అదీ రాంకకృష్ణయ్యగారి ప్రతిభా ప్రభ. ఇలా ఇల్లంత  కత్తిరింపులూ అతికింపులే.

వాళ్ళక్క మాలక్షమ్మ గారినడిగితే ఆ మొదరొష్టపోడున్నాడుగా పనా ! పాటా!!  అన్నంతిని కూచ్చొని ఇలాంటి నిర్వాకమేదో చేస్తుంటా రు..
ఇక తమ్ముడు అప్పయ్యగారు ఎక్కువగా నులకమంచం అల్లుతూ[అదొకనిష్టగ చేయవలసిన కార్యక్రమము] గోగునారని చీల్చి ఎం డబెట్టీ   నారను పేనుతుంటాడు.ఆయన ప్రత్యేకత యేo టoటే
గోంగూర పులుసుకూరకూ గోంగూర నూరిన పచ్చళ్ళకు రుచికరంగా తిరగమోతలు పెట్టీవ్వడం .ఉదయం  పదిగంటలకల్లా సిబ్బిరేకులగినెలతోనో
రాచిప్పలతోనో జనం తయారు.తిరగ మోతలు పెట్టించుకోడానికి. 
ఈ కధాకమామిషును మాకిస్టయ్యగారి 
అక్రూరవరద గోవిందతో మొదలెట్టి ,    సమస్త హరిదాసులకూ జై అనేద్దాం. 
===================================================

Wednesday, April 20, 2016

పూలబుట్టతో ఈ నందనవనంలోకి
ప్రవేశించినప్పుడల్లాఇక్కడనీతో
చేయి చేయికలిపి తిరిగిన క్షణాలే
మధురాతి మధురంగా మనసులోకి
నాట్యంచేస్తూ ప్రవేశిస్తాయి..
మల్లెలు నీలానే నవ్వులొలకబోస్తూ
మనసారా మాటాడుతున్నాయా అనిపిస్తుంది..

మందారాలు అప్పుడప్పుడూ నువ్వు ప్రదర్శించే
చిరుకోపాన్నే గుర్తుకు తెచ్చి గొడవచేస్తుంటాయి..


గులాబీలు మాత్రం గుచ్చుకుంటాం సుమా జాగ్రత్త
అన్నట్లుగా దూరం దూరంగా జరిగేలా ప్రవర్తిస్తాయి..



పొన్నపూలు ప్రభాత సమయానికి రాలిపడినా
ఎంతగా పరిమళాను వెదజల్లుతాయో నీకెరుకేగదా!
పారిజాతాలు పరిమళభరితమై నన్ను అలరిస్తుంటాయి..
ఇక మరువం దవనం మొక్కలనంటుకోగానే హృదయగతమైన
ఆనందంక్షణాల్లోఆవిష్కృతమౌతుంది..

ఈమధ్య నాకు కవితకు ఓ చదువరి వ్యాఖ్యానంచేస్తూ వారికియేకవితనైనా పైకి చదివే అలవాటున్నదని ఈ కవిత
శ్రావ్యంగా వినబడిందనారు. చాలా సంతోషం కలిగింది.
వెంటనే నాకు బాల్యంలోని ఓ సంఘటన గుర్తుకొచ్చి అది ఇక్కడ ప్రస్తావించాలని తోచింది. మా స్వగ్రామంలో వెంకయ్యగారని ఓ గ్రామీణ వైద్యుండుడేవారు. ఆయనకు దిన పత్రికతో సహా యేదైనా పైకి చదివేఅలవాటు. అలాగే అపరాధ పరిశోధక నవలలు[అప్పట్లో పావలాకొకటి దొరికేవి.కొమ్మూరి సాంబశివరావు,తెంపోరావు లపేర్లమీద చాలా నవలలొచ్చేవి.కాడిలాక్ కారూ,పైపులోంచి పైకివచ్చే పొగలు అసిస్తెంట్ నందన్ లెదా మరో అందమైన యువతీ
ఇలా సాగే నవలలనూ ఆయన ఇంటి వద్దగానీ లేదా ఆయన అతుకు[అంటే ఏమిటని అమాయకంగా అడక్కండి.] తీరిగా నరసరావుపే కుర్చీ [ఈజీ చైర్ అనేవాళ్లు అప్పట్లో]
రీరిగా సిగరెట్ ముట్ట్తించుకుని పొగ వదులుతూ చదివే వారు
ఆనవలనో దినపత్రికనో, కానీ ఖర్చులేని కాలక్షేపంగదా అందరూ శ్రవణ పేయంగా ఆ కధాంశాన్ని విని ఆనందించే వారు.ఒచ్చిన చిక్కల్లా అక్కద మధ్యలో వచ్చే శృంగార సన్నివేశాలను కూలంకషంగా చదువుతుంటేనే శ్రోతలైన వారికి సిగ్గు మొగ్గలవుతూ విచ్చుకుని పెదాలు దాటి నవ్వుగా ముసి ముసిగా .రూపాంతరంచెంది బయటకు ఒచ్చేది..ఆ అతుకుమాత్రం నూలుచీరకొంగు అడ్దం పెట్టుకుని ఆయన వైపు ఓరచూపులు సారిస్తూ పకపకా నవ్వుకునేది.
==============================================

Sunday, April 17, 2016

మోడువారిన చెట్లపై
పక్షులెలా వాల్తాయి
ఒక వేళ వాలినా
అక్కడ ఏం బావుకుంటాయి..?

కోరికలుడిగిన దేహంలో
కారికలవి దరి చేరునా?
మబ్బుల్లేని ఆకాశం నుండి
వడగాలులు వీచునా?
వాసనలేని పూలకు
మనసు పరిమళించునా?



వానకు తెలుసు ఎప్పుడు పడితే
పంటపొలాలు హర్షిస్తాయో!!
వసంత యామినికి తెలియదా?
ఎప్పుడు భువిపై కేగుతెంచాలో!!
ఎండుబారిన గడ్డినంతా పచ్చని బయలుగా
తీర్చిదిద్దే ఘనత ఆమనికే స్వంతంగదా?


పూల చెట్లకు ప్రాణంపోసి
సురభిళాలనద్దండంకూడా
దాని ప్రత్యేకతలోని భాగమేగదా?
హృదయగతానందానికి
వసంతంతప్ప వేరు ఋతువుకు వీలవుతుందా?
=========================================

Friday, April 15, 2016

అవును నీవన్నది నిజమే
మనిద్దరం మరొక్కసారి
ఏకాంతంగా మాట్లాడుకుందాం
అపార్ధాలను,అపోహలను చర్చలతో
సామరస్య ధోరణిలో పరిష్కరించుకుందాం!
చెరువుమీద అలగడం వలన మనమే
అపరిశుభ్రతకు తావిచ్చిన వాళ్ళమవుతాం..
వీచే గాలి ఎల్లవేళలా మనసుకు
ఆనందం కలిగించాలని నిబంధనలేం వుండవుకదా?
మనస్పర్ధలు మనమధ్యన మనమేర్పచుకున్నవేగదా?
అంతరంగాల్లో ఆశ్రయం పొందిన అహం,అసూయలను
ఆవేశకావేషాలకులోనయి చేసుకున్న వ్యర్ధమైన
ఆరోపణలనన్నింటినీ ముఖాముఖి చర్చలతో
అవకశమున్నామేరకు పటాపంచ్చలు చేసుకుందాం..

కాలంపరుగును లంకించుకుని మనకు అందనంత దూరంగా
దిగంతాలదరికి జరిగిపోయేలోపు మనలో మనమే ఆమోదయోగ్యమైన
పరిష్కారాన్ని ప్రతిపాదించుకుని సమన్వయంతో సాగిపోదాం..

ఒకమెట్టో రెండుమెట్లో దిగడానికి ఇద్దరం మానసికంగా
ముందస్తుగా సిద్ధమయి మునిపంటిని నొక్కకుండా సామరస్య ధోరణిలో
ముందుకు సాగుదాం..మనచేతుల్లోలేని దేమీలేదని ముందుతరాలవారికి
ముఖ్యమైన సూచనలను చేసేలా ప్రవర్తనను సరిదిద్దుకుందాం..
================================================

Thursday, April 14, 2016

వలపు గుడిలోన దేవత తరలిపోయె
ఏకలవ్యుని సాధనే ఇటులమిగిలె
ఏమి శాపమొ పాపమొ యెరుగనైతి
పట్టి యాతని పాదాలు విడువ నంటి..

Wednesday, April 13, 2016

అస్తమించబోయే సూరీడు
తనచుట్టూ వున్న ఆకాశాన్ని
అంత అందమైన రంగుల చిత్రంగా
మలుచుకుని ఆ వర్ణ మహోదధిలో
తలస్నానం చేయాలనిఎందుకు  భావిస్తాడో
మొన్నటిదాకా అర్ధమయేదికాదు...సుమా!!

ఉదయించబోయే అందాల చందమామ
పండు వెన్నెలను పిండారబోసినట్లుగా
పరిచి ఆనందాన్ని ఆ ముఖమ్మల్ తివాసీపై
నడిపించుకుంటూ ,  ఎందుకిలా భువికి చేరుకుంటాడోకూడా
అంత తొందరగా నా చిట్టిబుర్రకు తట్టేదికూడాకాదు..

ప్రాచీన సాహిత్య పరంగా  యే కావ్యాన్ని చదివినా
అష్టాదశవర్ణాలతో కావ్యేతితివృత్తాన్ని   అలా
ప్రబంధపు బిగి కౌగిలిలోకిబిగియజేసి
 చదువరికిఊపిరాడకుండా చేస్తుండే వారోకూడా
ఎన్ని సార్లు వల్లెవేసినా అంత
 సులుసూత్రంగా అర్ధమయేదికాదు--

భావకవితా సీమలో ఊహా ప్రేయసికోసం
పగలైనా,రాత్రయినా అలా పరవశించిపోతూ
పల్లవించడానికి సమాయత్తమై, తరూశాఖలపై
గట్టిగా కట్టిన ఊయలలో  చివురుజొంపాలకుమల్లే , ఊగే కన్నెపిల్లలా
కోయిలమ్మ గీతికలా ,మృధు మధుర స్వరమై
గానలహరిలో మునుగుతూ తేలుతూ ఆనంద వార్ధిలో
అమందానంద కందళిత హృదయారవిందులౌతుంటారో
ఎంతగా ఆలోచించినా ఒక పట్టాన  అవగతమయేది కాదు..

ఇవన్నీ మధుకీలలనంటుకున్న ప్రణయ వాతూలహతిన
గాఢంగా తనను పదహా రణాలా  విశ్వసించిన అమాయకులైన
అజ్ఞానంపు  మానవాళినిప్రళయాగ్నిన  బడద్రోయు మార్గమని
   కూలంకషంగా గుర్తెరిగి , మౌన స్వామినై
నిశ్శబ్దములైన నిముషములవేగాని , వేరుగాదని  నెమ్మదితో తెలుసుకొంటి....
ఇక ప్రవాసమే ప్రల్లదులపాలిటి స్వర్గ సీమయని చాటుచుంటి..
==============================================
రామకధలను విన్నంత రక్తి కలుగు
సీత చరితను చదివిన చింత హెచ్చు
లక్ష్మణయ్యకు దక్కెను  అన్న ప్రేమ
హనుమ సాటికి దరిజేరు ఘనులు గలరె..

కనుమరుగవుతున్న
పచ్చదనానికి
కళా కాంతీ
సమకూర్చాలన్న తపన
దళారుల జేబుల్లోకి
తస్కరింపబడుతున్న
అటవీ సంపదను ఆదుకుని
 సం రక్షించాలన్న ఆతృత
మనిషిలో నానాటికీ మృగ్యమౌతున్న
మానవతను మరలా
పునరుద్ధరించగలనన్న ధీమా
నన్ను మనీషిగా రూపాంతరం చెందమని
అత్యవసరంగా ఆదేశాలను జారీ చేసాయి..
====================================

Tuesday, April 12, 2016

మంత్రపుష్పం
ఆ వొడ్డుననీవు
ఈ వొడ్డున నేను
ఇద్దరిమధ్యా అగాధంలా
నిరంతరం ప్రవహించే నిశ్శబ్దం

నేనేమో ఆ తీరందరికి
ఎప్పుడు చేరుకుంటానో ఎరుకవదు
నీనవ్వుల సవ్వడిలో ఎప్పుడు
ఓలలాడగలనో తెలియదు

విషాదం వల విసిరినా
వియోగం వంచించినా
కాలం యెర్పరచే గాయం మానేదాకా
కలతెందుకు?వగపెందుకు?

నీకళ్ళకో భాషవుంది
నీ హృదయానికి ఓ నిర్వచనం వుంది
నిరంతరం ప్రణయ పాదోధిలో మునకలేసే నీకు
విందుగా వుండాలనే ఈకవితనల్లాను.

మలయమారుతం వీచినప్పుడల్లా
నీ వూసులే నెమరేస్తుంటాను
ఈ ప్రణయమహొదధి అంతా అల్లకల్లోలమై
ఆఖరి ప్రమాద హెచ్చరిక వెలువడేదాకా
నీ ధ్యాసలోనేశ్వాసిస్తూజీవిస్తాను

చీకటి వెల్లువై వరదలా పొంగివస్తే
కొన్నిక్షణాలపాటైనా తలొంచక తప్పదు.
దిగులేలవగలేల?
రా !! మనం వలపు పందిరిక్రింద
ప్రణయమంత్రం జపిద్దాం
వలపు పుష్పాలతో
సుమసౌరభం వెదజల్లుతూ
మంత్రపుష్పం పఠిద్దాం
**********************

Monday, April 11, 2016

వసంత గానం
--------------------


రాలిపడిన అనేక వర్ణపత్రాలన్నీ
ధరణీ మాతకు ప్రమాణం చేస్తున్నరీతి
మనసుపొరల్లోనుంచి చెదరిపోకముందే
వసంతం శోభాయమైన హరిత జగత్తును
వెంటబెట్టుని వచ్చింది..కులాసాగా దిలాసాగా
మ్రోడు వారి ఇక మృతప్రాయమనుకున్న తరువులన్నీ
జీవలతికలను గాఢంగా కౌగిలించుకున్న అపురూప  దృశ్యం
మనోహరమై,మనోజ్ఞమై మనిషిని ఆహ్లాదపరుస్తున్నది..

దు:ఖభాజనమై నిన్నటిదాకా నిరాశాజనకమై
దిగులు మొదళ్ళతో దిగాలుపడిన ప్రకృతిమాత
నవనవోన్మేషమై నయగారాలుపోతూ
నడచివస్తున్నట్లనిపిస్తున్నది---

ప్రతి ఇంటిముందూ పచ్చని తివాసీ పరిచిన పచ్చిక బయలు
వసంత యామినికి హార్దిక స్వాగత సత్కారలందించడానికి
సమాయత్తమౌతున్నతీరు ప్రశంసార్హమై విరాజిల్లుతున్నది..

ప్రతి ఇంటికి ముందూ పచ్చిక బయళ్ళలో ఒదిగిపోయి
 శిశిరరుతువంటటా  వసివాడి తలలు వాల్చిన పూలమొక్కలు
మా నవ మన్మధుడు వచ్చాడన్న సంతోషంతో శిరసులెత్తుకుని
వీచేచిరుగాలులకు తలలూపుతూ సంగీత సమ్మేళనంలో..
గాలి వేస్తున్న ఈలపాటలకు ఘనా ఘన సుందరుని కీర్తించే
ఘంటసాలవారి గానామృతాన్నాలకించే రసజ్ఞలోకంలో
తన్మయత్వంతో తొణికిసలాడుతున్న శ్రోతలను మరపిస్తున్నాయి.
వయ్యారిభామల నృత్య ప్రదర్శనలా ఈ వసంత శోభ
మనసులను మరో మహత్తర జగత్తులోకి నడిపించే మార్గదర్శియేకదా!!
=====================================================
కొన్ని పక్షులు గాలిలోగిరికీలు కొడుతూ
విహంగ విన్యాసాలుచేస్తూ విచలిత
ఆనందాన్ననుభవిస్తాయి.
గాలితోపాటు ఎగుడుదిగుడుగా జారిపడుతూ
అప్పటికప్పుడే నిలదొక్కుకుంటూ
అనూహ్యంగా నవ్వును  తెప్పిస్తాయి.

నీటిప్రవాహంలో కొన్ని జంతువులు
నిర్దాక్షిణ్యంగా కొట్టుకుపోతుంటాయి..

ఉదయాన్నే పచ్చిక బయలులో గడ్డిపోచలపై
హిమబిందువులు ముత్యాలలాగా మెరిసిపోతుంటాయి..

సాలెపురుగు తన ఆహారంకోసం కట్టుకున్న గూడంతా
కలియదిరిగి ఎప్పుడు దొరుకుతుందా అని వేచిచూస్తుంటుంది.

భగవంతుని సామ్రాజ్యంలోకూడా శ్రీనివాసుల
సిఫారసులకే అత్యధిక ప్రాధాన్యం లభిస్తుంది..

ప్రకృతి తన సుమసౌరభంపు గుబాళిపులను పీల్చి
పరవశమతో ప్రసిద్ధంగా నాట్యం చేస్తుంటుంది..

కానీ నేనొక్కడిని మాత్రం ఏకాంతంగా
వేలకొద్దీ బాధలను ఒంటరిగానే అనుభవిస్తూ
గతస్మృతులను కరాఖండీగా నెమరువేస్తూ
వర్తమానంలోకి తొంగిచూస్తూ జీవితం గడుపుతున్నాను..
[ TUFU ---  చైనీస్ కవితకు అనుసరణ ]


Sunday, April 10, 2016

 అధర్మో భక్షతి భక్షితః------
                                                          [1]
స్వామీజీ పర్యటిస్తున్నారంటే అక్కడ చుట్టు పక్కలపాతిక  గ్రామాలకు ,వారి అనుంగు శిష్యులు పదిరోజులుముందుగానే వచ్చి స్వామీజీ వారి  అద్భుత  లీలను  మహిమలను స్వయంగా  వారు వైద్య పరిభాషలో అత్యద్భుతం గా పరిగణించదగిన  మహిమలను ,ఇంకా యెన్నో మొండి రోగాలను  వారు చిటికెలో మటు మాయం చేసిన కధనాలను,
 గ్రామ గ్రామాన వినిపి స్తూ ఉంటారు .స్వామీజీవారిని పలురకాల సేవలతో పూజించి పునీతం కమ్మని హిత బోధ చేస్తుంటారుస్వామీజీ వారు ఇలా వారి నగరానికి విచ్చేయడ0ఆయా గ్రామాలవారి,
 మరియూ వారి పూర్వీకుల  పూర్వ జన్మ సుకృతమనీ చెపుతూ వుంటారు .
 
స్వామీజీ చేయలేని సేవాకార్యక్రమాలు లేవని మానవ సేవే మాధవ సేవని  నమ్మిన మహానుభావుడని అందరికీ అడిగినా అడగక పోయినా యేకరువు పెడుతుంటారు.
అది వారి ప్రచారపర్వంలో భాగం మాత్రమేనని మనం గమనించ గలగాలి.
స్వామీజీ సేవలోపునీతం కవాలని అగ్రభాగంలో ఉంటూ వారికి అనునిత్యం చేదోడు వా దోడు గాఉంటూ0డాలని వారి జీవితాశయం తపన గూడాస్వామీజీ ఇటీవలి కాలంలో ఎక్కువ భాగం విదెశీ పర్యటనలో గడుపుతున్నారనీ దానికి కారణం ఆయన హైదరాబాదులో నిర్మిస్తున్న  వికలాంగుల ఆసుపత్రి వ్రృద్ధాశ్రమం  కొరకు నిధుల సేకరణె లక్ష్యమని తెలిసినా శిష్యులు  మాత్రం అక్కడ శిష్య పరమాణూవుల ఒత్తిడి మేరకే వెళ్ళ వలసి వస్తుందనీ వివరిస్తుంటారుఆయనమీద ఎవరూ పల్లెత్తు మాట అనకుండా ప్రతిక్షణం జాగ్రత్త పడుతుంటారు . వారి పాదసేవకోసం ఇప్పుడే చందా వ్రాసుకోవడం మేలనీ, రాను రానూ ఆక్తి గల భక్తులు సంఖ్య పెరిగేకొద్దీ చందా సొమ్ము పెరిగే అవకాశం ఉంటుందనీ కొద్ది కొద్దిగా ఆందోళన పెడుతూ, తమ పబ్బం గడుపుకుంటూ ఉంటారు.
అక్కడ విదేశాల్లో వీళ్ళు చెప్పినట్లు ఆక్కడి భక్తగణం తపన పడడ0
లేదనీ కొందరు ముఖ్య భక్తులు ఈయన పెట్టే మొహమాటాలూ చదాలకోసం వాళ్ళను పెట్టే పాట్లూ భరించలేక స్వామివారు విదేశీ పర్యటనన ఖరారు కాగానే ప్రీమియం రేట్లలోనయినాసరే విమానం  టిక్కెట్లు  కొనీ మరీ ఇండియాకి పరుగెట్టుకు వస్తున్నట్లు సమా చారం.
ఇవన్నీ ఎలాగున్నా అమాయకులను డబ్బుకో సం మోసం చేయడం మాత్రం నిరాటంకంగా జరుగుతూనే వునంది సందడిలోనే వైజాగ్ నించి సుభాషిణి అనే అరవయ్యే ళ్ళ ఆడకూతురు చెప్పిన కధవింటే ఈస్వాములోర్లు ఎందుకోసం ఇలా
మాయా చెస్తున్నారో అర్ధం కాదుఆవిడ భర్తకు ఆరోగ్యం బాగాలేక స్వామీజిని కలిసి కష్టాలూ చెప్పుకుందామని ఆయన్ను కూడా తీసుకుని ఒచ్చింది ఆమెతో స్వామీజీ 30 వేలు తీసుకుని 10 నిమిషాలు ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చారువెళ్ళగానే ఆయన ఆరోగ్యాని వాళ్ళా ఇంటికున్న వాస్తు దోషం కారణమనీ అది వాళ్ళ పేరిటౌన్నంత కాలం ఆయన ఆరోగ్య స్థితి క్షీణిస్తుందేగాని మెరుగుపడదనీ చెప్పడంటొ ఆమే డీలా పడిపోయింది నిస్త్రాణగాఅదేమితి స్వామీజీ అది మా అత్తగారి
                                         [2]
దగ్గరనుండి వస్తున్న ఆస్తిమా అత్తా మమా పూర్ణాయుష్కులుగా జీవించారు . ఆయన వారసుదే గదా ఈయనకెందుకు వాస్తు అడ్డొస్తుంది ? అని అడిగింది.
స్వామీజీ ఇంతెత్తుగా కోపం వచ్చిందిస్వామీజీలు కూడా కోప తాపాలకతీతులు కాదా అని అనుమానమొచ్చింది ఆమెకు.
స్వామీజీ వెంటనే శిష్యులను కేకేసి  ఎందుకు ఇలాంటి స్వామివారి మాటలమీద నమ్మకం లేని వారిని పంపిస్తారు . ఆమెకు నామీద నా మాటలమీద  నమ్మకం కలిగించి పంపం డి లేదా చేజేతులా ఈవిడ ఆయన్ను దూరం చేసుకుంటుందో సిద్ధం కమ్మనండి .అని విసురుగా పూజా మందిరంలోకి రుస రుస లాడుతూ వెళ్లి పోయారు
ఆమె స్వామివారి తీరుకు నిరుత్తర అయింది .ఎదోలా  ఆయనను కాపాదుకో వాలనే నినయానికి ఒచ్చిందిఆస్తులు ఎప్పుడయినా సంపాదించుకోవచ్చు .ప్రాణం కాపాడూ కుంటానని నిర్ణయించుకుంది. ఆవిడ ఆవేదనా తప్త హృదయంతో గుద్లల్లో నీరుకుక్కుకుంటూ సామీజీ దగరకు బిక్కు బిక్కుమంటూ ఒచ్చింది.
స్వామీ జీ కసురుతున్నట్లే మాట్లడుతూ  యెమ్మా మల్లెందుకు ఒచ్చి నన్ను వ్సిగిస్తావుఈకు మీ ఆయన ప్రాణం కన్నా అశాశ్వతమైన ఆస్తిపాస్తులమీదే  మక్కువ ఇంకా నేనేం మాట్లాడగలను చెప్పు . నీవెలగనుకుంటే అలాగే చేయ్ . నన్ను ఇంకేమాత్రం విసిగించకు అంటూ
కసురుకున్నారుఇక ఆసుమంగంగళి చేసేదేమీలేక .ఆయన పాదాలమీఎద పడి గజేంద్రమోఖంలో మొసలిబారిన పడ్డ యేనుగులా నీవే తప్ప అన్యధా శరణం నాస్తి అన్న పద్ధతిలో పాదాక్రాంతమయిందిఅప్పుడు స్వామీజీ శిష్యులలో అతిముఖ్యుడు ఆమె దగ్గరకొచ్చి అమ్మా!! మీకున్న  వాస్తు దోషంగల ఆస్తిమీపేరున ఉన్నంతవరకూ మీకీ గ్రహదోషపు కష్టాలు తప్పవు