ఒక సంతోషంకలిగినప్పుడు
అందరికీ పంచిపెడితే బాగుండునన్న తపన.
ఒక దు:ఖం  పొంగిపొరలినప్పుడు మాత్రం
నా లోనే దానిని నిభాయించుకోగలనన్న భావన..

జననానికీ మరణానికీ మధ్యన
దూరం పెరిగితే బావుండునన్న ఆశ
బ్రతికినన్నాళ్ళూ, ఎవరికీ భారంగా
మసలుకోకూడదన్న శ్వాస...

సంతృప్తికి నిర్వచనం అవసరమా అన్న ప్రశ్న?
సమాగమానికి మనసులుకూడా సహకరించాలని దుగ్ధ..

ఏదిఏమయితేనే మానవుడెప్పటికీ మహనీయుడిగానే
మేదినిపై చరించగలిగితే మేలన్న ఆశయం..
====================================================