మంత్రపుష్పం

ఆ వొడ్డుననీవు

ఈ వొడ్డున నేను

ఇద్దరిమధ్యా అగాధంలా

నిరంతరం ప్రవహించే నిశ్శబ్దం

నేనేమో ఆ తీరందరికి

ఎప్పుడు చేరుకుంటానో ఎరుకవదు

నీనవ్వుల సవ్వడిలో ఎప్పుడు

ఓలలాడగలనో తెలియదు

విషాదం వల విసిరినా

వియోగం వంచించినా

కాలం యెర్పరచే గాయం మానేదాకా

కలతెందుకు?వగపెందుకు?

నీకళ్ళకో భాషవుంది

నీ హృదయానికి ఓ నిర్వచనం వుంది

నిరంతరం ప్రణయ పాదోధిలో మునకలేసే నీకు

విందుగా వుండాలనే ఈకవితనల్లాను.

మలయమారుతం వీచినప్పుడల్లా

నీ వూసులే నెమరేస్తుంటాను

ఈ ప్రణయమహొదధి అంతా అల్లకల్లోలమై

ఆఖరి ప్రమాద హెచ్చరిక వెలువడేదాకా

నీ ధ్యాసలోనే, శ్వాసిస్తూ, జీవిస్తాను

చీకటి వెల్లువై వరదలా పొంగివస్తే

కొన్నిక్షణాలపాటైనా తలొంచక తప్పదు.

దిగులేల? వగలేల?

రా !! మనం వలపు పందిరిక్రింద

ప్రణయమంత్రం జపిద్దాం

వలపు పుష్పాలతో

సుమసౌరభం వెదజల్లుతూ

మంత్రపుష్పం పఠిద్దాం

**********************