తరువుని మించిన అనుభూతి ప్రధానమైన
కవితను ఇప్పటిదాకా నేను చదువలేదనుకుంటా..

ప్రాణవాయువులనందించే పరమాత్మస్వరూపం తరువు.
ఉదయాస్తమానాల మధ్యన ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తించేది కవిత.

అనునిత్యం ఆనంద కారకమై సాక్షాత్కరించే
అదృష్ట శాలిగదా తరువంటే..

గ్రీష్మం లో పక్షిగూళ్ళను
తన జడలో తురుముకునే తల్లివంటిదిగదా తరువు..

హేమంతర్తువులో హిమసౌరభమై ప్రకాశించేది తరువు..

వసంతంలో వాకిట్లోకికొచ్చినిలిచి మంగళ వాద్యమై
వికసించేది తరువు..

వానాకాలంలో తలనిండా స్నానంచేసి సుఖ స్నాతయై
దర్శనమిచ్చే దయాస్వరూపిణితరువు..

శిశిరంలోకూడా చిత్రరూపంలో దర్శనమిచ్చి
శీర్షాసనంవేసికూర్చునేది తరువు..

కవితలను సృజించేదికవులైతే కవులను సృజించ్జేదిమాత్రం
తరువులేనంటే కాదనను..
=================================================