నవనవోన్మేషం----
==========================

రాలిపడిన జీర్ణపత్రాల్లోనూ
ఎంత జీవకళ వుట్టిపడుతుందో
రామణీయకతకు   రెండో పార్శ్వం
బహుశా ఇదే కావచ్చునేమో కూడా--

నిన్నటిదాకా అందరి హృదయ కమలాలనూ
దోచుకున్న సుమనోహర స్వర్ణ  పతకాలివేగదా?
ఆ దృశ్యాలతో నిండిపోయిన నా మనసు
ఖేదానికి తావివ్వనని తేల్చి చెప్పేసింది..

జల ప్రవాహపు సందడిలో క్రిందకు పడిన
ప్రతి కెరటమూ  పునరుద్ధరించడం
చూసిన కనులుగదా ఇవి--
మ్రోడువారిన తరువులన్నీ మళ్ళీ చివురు
జొంపాలతో తొణికిసలాడుతాయని
ప్రగాఢంగా విశ్వసించిన నాకు
ఆపరిణామక్రియ జరుగుతుందనడంలో
ఇసుమంతయినా సందేహంససేమిరా   లేదు---

ప్రతిరుతువూ వసంతమై ప్రభవిల్లలేకపోయీనా
శిశిరజ్యోత్స్నలుకూడా జీవనయానంలో భాగమేనని
బొమ్మా బొరుసులతో కళ కళలాడే నాణ్యం మనకు
సోదాహరణంగా ప్రవచించడం చూస్తున్నాం కదా!!

అమూల్యమైన జీవన యానపు అసలు రహస్యం
అదేనని గ్రహించగలిగినప్పుడు--ఆనందమెజీవనదిలా
శోభిల్ల డం మనకు కొత్తెలా అవుతుంది?
ననవోన్మేషంగా విరాజిల్లడం వెలుగు దారులవెంట
వడి వడిగా కదలడమేనంటే ఎవరు కాదనగలరు? 

ఆలసించిన ఆశాభంగమయేలావుంది

మన్నించండి నన్ను నేను ప్రశ్నించుకోవాల్సిన

సమయం చడీ,చప్పుడులేకుందా వస్తుందన్న భయం

నన్ను నిలునా వణికేలా చేస్తున్నది,క్షమించండి.

ఎప్పటికప్పుడు అనుకుంటూనే 

అనవసరంగా కాలయాపన చేస్తునట్లున్నాను

మూల్యాంకనం చేసుకునే ప్రక్రియ 

ప్రారంభించడం ఇప్పటికయినామేలని మనసు 

చెచిదగ్గర రొదపెడుతూనే వుంది.

పట్టించుకునే వ్యవధానం లేదని

పునశ్చరణచేసుకునే యోగాన్ని

వాయిదావేస్తూ వస్తున్నాను.

 ఇప్పుడిక ఆతరుణం ఆసన్నమయింది

తప్పించుకోజూడడం మహాపరాధమై నిలుస్తుంది.

ఇకపై లాభ నష్టాలను బేరీజువేసుకునే విధానం

దినచర్యగా చేసుకోవాలని గట్టిగా తీర్మానించుకున్నాను.

అంతరంగాన్ని అత్యవసరంగా శుద్ధిచేసుకునే ప్రక్రియను

ఈరోజే ప్రారంభించాలని పరమాత్ముని సాక్షిగా 

ప్రమాణం చేసి మరీ చెబుతున్నాను. మనసారా మన్నించండి.

యేరోజుకారోజు సాగరం తనలో పేరుకుపోయిన కల్మషాన్ని

నురగలుగక్కుతూ బయటకు కక్కేయడం గమనిస్తూనే వున్నాం గదా!!

ఎవరు ఈ కాలుష్యానికి  కారణమని

అంచనాలువేస్తూ,ప్రణాలికలురచి స్తూ   

కాలయాపనచేసిన దాఖలాలెప్పుడయినా

మీ కంటబడిన జ్ఞాపకముంటే చెప్పండి.

తరూ సమూహాన్ని గమనించారుగా!!

వసంతంలో వెల్లివిరిసిన హరితపత్రాలను

రంగూ రుచీ వాసనలో వైవిధ్యం వచ్చిచేరిందని

శిశిరం వచ్చేసరికి బరువును దించుకోవాలన్న 

తలంపుతో. శీఘ్రంగా వదిలించుకోవడంలో

నిమగ్నమయిన సంఘటనలెన్ని చూడలేదుమనం?

మళ్ళీ ఆ తరుసమూహమే నవనవోన్మేషంగా 

కనులకు విందు గావించడం మనకు కొత్తయితే కాదుగా !!

ఆలస్య మయితే  ఇక అమృతంకూడా

 విషతుల్యమేమేనని తెలుసుకున్నాను

నన్ను నేను అంతరంగలోకి తొంగిచూసుకునే

 ప్రక్రియ  వెనువెంటనే ప్రారంభించాలి

వేసుకున్న  ప్రశ్నలకు సరయిన జవాబులు రాబట్టే దాకా 

సత్యశోధకుడినై సహకరిస్తూ ముo దుకు సాగిపోవాలి. 

----------------------------------------------------------

కొంతమందికుర్రవాళ్ళు
పుట్టుకతో మందులు
ఉగ్రవాద,తీవ్రవాద
భావాలకు దాసులు.

కొంతమంది యువకులు
కాలం తీరు గమనింతురు
బాధ్యతగా బ్రదుకుల మంచి
భావనతో శ్లాఘింతురు.
==================================

అందుకేనేమో నేను  నిన్ను ప్రేమించింది
సుప్రభాత సౌందర్యానివి
సాయంత్రపు మలయమారుతానివి..
నిశ్శబ్దాన్ని ప్రేమించగల  సాహసివి--
మౌనాన్ని కౌగిలించే మానినివి--
అందుకేనిన్ను నేను అపురూపంగా
ధ్యానిస్తూ  పరవశంతో పొంగిపోయేది--
=======================

వేడి వేడి పకోడీలు చుట్టబడివచ్చినాసరే--
ఆకాగితంలోని వాడిగా తగిలే
కవితా సుమబాణపు  గుబాళింపు నాకెంతో ఇష్టం --
ప్రపంచమంతటా విస్తరించిన కవిహృదయం
నాకు అనుభూతి సంద్రమై గోచరిస్తుంది..
ఆత్మీయతానురాగపు అలలను చెంపలకు తాకిస్తూ
మనోహరమైన ఓ రామణీయకతను
ఆవిష్కరిస్తున్నట్లనిపిస్తుంది
ఆ కాగితానికంటుకున్న నూనెలా
ఆకవితాసారం నామనోఫలకంపై
చెరగని ముద్రవేసి అలరిస్తుంది..
కవిత్వమంటే ఒక గుబాళింపు
కమ్మగా నాసికకు తగిలే
ఒకానొక ఇంగువ బాగా
 దట్టించిన ఘుమాయింపుల తాలింపు--
=============================

హేతుబద్ధంగా--
================రావెల

ఇవ్వాళయినా నేనోకవితను రాయాలి
కనీసం పదికాగితాలను
ఖరాబుచేసైనా సరే ఒక
 కవితను వెలువరించగలగాలి--

అదృష్టహీనులైన అధోజగత్సోదరులను
గూర్చి కవితను వ్రాసి మరో
మహాప్రస్థానపు కవికి అపురూప
కానుకగా ఇవ్వాలని తీర్మనించుకున్నాను--

శ్రమైక జీవనపు సౌందర్యం మీద కవితను
ప్రారంభించగానే ఎదురింటి పూరిపాకలో వుండే
గౌరమ్మను అర్ధరాత్రి దాటాక తాగొచ్చి దారుణంగా
తన్నుతున్న మగడి దెబ్బలకు తాళలేక
 ఆమే చేసే ఆర్త నాదాలు నాకలాన్ని కట్టిపడేసి
 కన్నీళ్ళపర్యంతమయేలా చేసింది--

ప్రణయ గీతమొకటిరాద్దామ ద్దామకోగానే కొత్తగా ప్రక్క యింట్లోకి
అద్దెకు దిగిన  నూతన దంపతులమధ్య పొరపొచ్చాలు పొడసూపి
విడాకులదాకా వెళ్ళేలా వుందని ఇంటావిడ చెవిగట్టుకుచెపితే
నా కలంలో ప్రళయం ధారాపాతంగా ప్రవహించడం మొదలయింది..

ఇక అన్నింటిలోనూ ఆబాలగోపాలాన్ని కానీ ఖర్చులేకుండా
అలరించేది ఒక్క భక్తి మార్గమేగనుక ఏదో ఒక దేవుడిమీద
భక్తి గీతమల్లుదామని కృత శ్చయుడనవగానే   టీవీ లో
స్వామి వారి ఉపన్యాసం ఎందుకో కంటగింపు కలిగించి
భక్తి ప్రపత్తులపైనే వైరాగ్యాన్ని ప్రసాదించింది--

ఏదయినా పల్లెలను పల్లీయులను ప్రభావితంచేయగల
జానపద గీతం గిలుకుదామనుకుంటే--
పొలాలుకోల్పోయి  తల్లడిల్లిపోతున్న అనాధ లైన కర్షకుల
ఆర్తనాదం నన్ను నాగరికుడిగానలిపేసి
 నడుంకూల్చేలాచేసి,  కృంగదీసింది--

ఏదయినా కళకు సేవజేయడం-- సాధన ద్వారానో లేదా
ఆ కళకు దూరంగా వుంటూ ఔత్సాహికులను ప్రోత్సహించడమేమేలని
తీర్మానించి తిక్క కుదుర్చుకుని కిమ్మిన్నాస్తిగా కలం ముడిచి
-------------------------------------------------------------------------

పడిలేచే కెరటాలవైపే
పదే పదే దృష్టి
సారించాలనిపిస్తుంది---

శిశిరం రాల్చిపడేసిన
ఆకులవైపే అలా చూపును
నిలిపి వుంచుదామనిపిస్తుంది.---

అరిగిపోయిన ఆపాతమధురమైన
పాటలనే వీనుల విందుగా
వినాలనిపిస్తూనూ వుంటుంది..

కృస్ణశాస్త్రిగారి కృష్ణపక్షాన్నే
పదేపదే చదువుతూ మురిసి
ముక్కలవాలనిపిస్తుంది----

చివరకేమైనా ఈ మట్టిబుర్రలో
మిగిలిపొతుందో లేదో తెలియదుగాని
ఉదయాన్నే అద్దం గుర్తు చేసిన నా ముదిమిని
ముచ్చటగా అంతరంగంలో అనుభూతి గీతంగా
ఆవిష్కరించుకోవాలన్న ధ్యాసతో మాత్రం అనునిత్యం
అవగాహనా సదస్సుల కనుగుణంగా
మూల్యాం కనం చేసుకుంటూ ముందుకు సాగుతుంటాను..
===========================================

అభ్యాగతం
----------------రావెల.

మట్టిమీద సంతకంచేయగల
మనిషికోసం వెదుకుతున్నాను.
అక్కడ మట్టిలో పెరగాల్సిన
 పంటలేం కనుచూపుమేరలో కనబడలా!!


ఆకాశ హర్మ్యాల నిర్మాణాల
 హడావుడి మాత్రమే కళ్ళకు
కట్టినట్లు కనిపించింది----
పొలాలను నమ్ముకున్న అన్నదాతలు
వాటిని  అమ్ముకున్న దిగుళ్ళతో
అటు చెట్లకు వేలాడుతూనో
పొలంగట్ల వెంట విషండబ్బాలతోనో
కళ్లకు క్రమేపీ  కనబడి కనుమరుగౌతున్నారు..


గబగబా వస్తుందనుకున్న
ఉగాది గబాల్ను
వురేసుకుందేమో ననిపించింది.

శిశిరమే శాశ్వత చిరునామాగా
మిగలి పోతుందని పంచాంగం చెబుతున్నది..

ఆదాయంకన్నా వ్యయమే అధికమని
అధిష్టానంవారి బడ్జెట్
చెప్పకయే చెబుతున్నది

అధిష్టానంవారి బడ్జెట్
చెప్పకయే చెబుతున్నది
ఆర్ధిక శాస్త్రం ఆ సత్యాన్నే
పదే పదే వల్లించి వేధిస్తున్నది.
రాజ్యం ద్వారా అవమానమే హెచ్చు శాతమని
హెచ్చరికలు కూడా  చేస్తున్నది..

ఈ సంవత్సరం రాజు
 విహంగ యానంలో
మునిగితేలుతాడని ముందస్తుగా
జాగ్రత్తలు  చెబుతున్నది--

ప్రతిపక్షానికి ప్రతిసారీ
ఎదురుదెబ్బలే ఖాయమని
అధికార యంత్రాంగం
అత్యవసరంగా శాసిస్తున్నది.

చట్ట సభలు తిట్టుపదాలకే
పరిమిత  మైపోయాయని
ఘట్టిగా విశ్వ సిస్తున్నానని
కరాఖండీగా తేల్చి చెబుతున్నది..

ఆనూచానంగా వస్తున్న ఈ ఆచారాన్ని
ప్రభుత్వం అర్ధాంతరంగా ముగించి
ఇదంతా ప్రజా సంక్షేమంకోసమేనంటూ
ఇరుల తెరవెనుకకు
ఇనుప హృదయంతో

శీఘ్రంగా చిత్తగించింది.

----------------------------------------19-3-16

గృహోన్ముఖంగా--
----------------------రావెల.

మా పల్లెకు నేనేప్పుడూ
వట్టిచేతులతో వెళ్ళిన గుర్తులేం లేవు..
ప్రతిసారీ ఓ పట్టాసంచీని భుజానికి
కొక్కెంలా తగిలించుకునే వెళుతుంటాను..

మొదటగా వూరిముందర చెరువు నీళ్ళులేని కళ్ళతో
ఆప్యాయంగా గుండెను తట్టి పలకరిపుల
 ప్రవాహంలో ముంచేస్తూ వుంటుంది..


ఊరిముందరతోపులో ఆంజనేయ స్వామి
పల్లె పురావైభవాన్ని కధలు కధలుగా
నాతో చెప్పుకుని సేదతీరాలని ఉరుకులుపెడుతూ ఆయాసపడుతుంటాడు--


చెరువుగట్టుమీద ఒకప్పుడు పండ్లూ ఫలాలతో విలసిల్లిన చెట్లన్నీ
కాపలా వేమయ్య కేకలకు భయపడి దాక్కున్న చాటు మాటు ప్రదేశాలను
దిసమొలలతో ఇప్పుడు దిష్టి బొమ్మాల్లా నిలబడుతూగూడా,
కనులారా మళ్ళీ ఆ చిలిపి చేష్టలను చూపాలని
 వగరుస్తునే వడివడిగా నావైపుకు వస్తూండడం గమనిస్తాను--



పీర్లసావిడిలో పీర్లన్నీ ఒకప్పుడు శమీ వృక్షం పైన
అర్జునుడు దాచిపెట్టిన అస్త్రసంపంపదకు ఆనవాలుగా వుండేవి

ఇప్పుడవన్నీ చిరుగులుపట్టిన చింకి పట్టుపీలికలతో  దీనమైన దృక్కులతో పలకరించడానికి పరుగెత్తుకుంటూ గసపెడుతూ రావడంబాధేసింది.
అప్పటి అబ్దుల్లా దీక్షగా వుపవాసాలుండి గుండాన్న్ని దాటినస్మృతులను
పూసగుచ్చినట్టు చెబుతున్నది


కరణంగారింటిముందుండవలసిన రచ్చబండ తరిగిన న్యాయానికి
దర్పణంలా సిమెంటు పెచ్చులను రాల్చుకుని దయనీయంగా కనపడుతున్నది.
 మూఢభక్తనుకున్నా సరే బొడ్రాయిమాత్రం పసుపూ కుంకుమలతో
ఇప్పటికీ కళకళలాడుతూవుండడం పెదవులపై చిట్టి చిరునవ్వును పూయించి
మురిసింది..

పోలేరమ్మ గుడిదాకా వెళ్ళి ఇదేమిటమ్మా నాపల్లెనిలా సుడిగాలులకొదిలేసి
తల్లడిల్లేలా చేసావని నిలదీయాలనుకున్నా గుండె చెరువైన
దు:ఖంతో ముందుకడుగులు వేయలేక బాధగా మళ్ళీ మరొకసారి
వస్తానని సెలవుతీసుకుని బరువైన గుండెలో
శిధిలమౌతున్న జ్ఞాపకాలను ఛిద్రంకాకుండా చూసుకుంటూ

ఖాళీగా వున్న సంచినేమో కన్నీళ్ళతో నింపుకుని
మళ్ళీ నగరానికి దిగుళ్ళ కావిళ్ళను మోసుకుంటూభారంగా తిరిగొచ్చాను..
=====================================================

ఒక గాఢమైన మెలకువకోసం
ఎన్నెన్ని నిద్రరాని రాత్రులను
నిండా నిమజ్జనంచేసి నిర్ణిద్రాగానపు
జోలపాటలతో మాయబుచ్చవలసి వచ్చిందో--


ఒక విజయంకోసం ఎన్నాళ్ళుగానో
తపస్సమాధిలో మునిగి
దీక్షాకంకణధారులైన
వీరాధి వీరులుకన్న  కలలను
కాలవహ్నిలో కడదాకా దహింపజేసి
భస్మీపటలం చేయవలసి వచ్చిందో---

ఒక అనృతం కురవ వలసిన రాత్రికోసం
ఎన్నెన్ని చేదువిషాలను విషయమగ్నం చేసి
వివరణలను విభిన్నంగా పగటి
 బండరాళ్ళక్రింద దాచవలసి వచ్చిందో--
=====================================

ఒక మెలకువకోసం
ఎన్నెన్ని చిక్కటి చీకటి రాత్రులను
అందరాని చందమామకు ఎరగాచూపెడుతూ
వాటినలా బుజ్జగిస్తున్నట్టు నటిస్తూనే
నిర్ణిద్రా గానపు జోలపాటలతో
 మభ్యపెడుతూ--- పరవశింపజేసానో--





ఒక నదీమూలాన్ని గుర్తెరగడంకోసం
ఎన్ని ఎడారు భూములను,బంజరు పొలాలను
వరుసక్రమంలో  దాటుకుంటూ అడుగడుగునా వాటి
భుజాలను తట్టి ప్రోత్సహిస్తూ ఆశలచివుళ్ళను
అందని ద్రాక్షలనుగాచేస్తూ
 మున్ముందుకు సాగ వలసి వచ్చిందో--



ఒక సంతోష ప్రకటనకోసం
ఎన్నెన్ని దు:ఖాశ్రువులను నిర్దాక్షిణ్యంగా
జలపాతలలకు వదిలేసి
పైపైకి గుంభనంగా బాధామయ
హృదయాన్ని భారంగా మోస్తూ నడుస్తూ వచ్చానో---
-----------------------------------------------------------------------------

ఎప్పుడు చూసినా
ఎక్కడచూసినా
జనప్రవాహమే
నదికి కొత్తగా
నీరొచ్చి
చేరుతున్నరీతిగా--
ఉరవళ్ళు పరవళ్ళు
నదివైతే--
ఉరుకులు,పరుగులు
యావన్మందివీ!!

==================

ముసిముసి నవ్వులతో మిళితం చేసి
గుస గుసలుగా వినిపించే నీ మృదుమధురమౌ
భాషణలను అర్ధాంతరంగా ముగించాలని ఆవేశపడకు..

నా మనో ఫలకంపైముద్రించుకోవాలని
భావించే నీరూప లావణ్యాలసిరిసంపదలకు
మరకలంటించి మలినంగావించాలని తలపోయకు..


లే మావి చిగురలను మేసి మనోజ్ఞంగా ఆలపిస్తున్న
కోయిలమ్మ కొత్తగా పాడే ఆమని గీతాలకు
అపస్వరాలను ధ్వనిముద్రితం చేసి ఆసంగీత సంకలనాలను
అభాసుపాలుచేయాలన్న ఆశలను పెంచుకోకు----


రామణీయకమైన ప్రకృతి చిత్రాలకు
రంగులద్ది మరింత శోభాయమానంగా
తీర్చి దిద్దుదామని శ్రమిస్తుంటే
ఆ కష్టాన్ని బూడిదలో పొసిన
పన్నీరులా మార్చాలని ప్రయత్నించకు---

ఇద్దరూ సౌందర్యారాధకులమే నని యావజ్జగతీ
వేనోళ్ళమనలను కీర్తిస్తూ పోతుంటే దాన్ని
వృధా ప్రయాసగా మార్చాలని విశేషంగా శ్రమించకు--

=================================

ఆమెను నేనెప్పుడూ
తాళపత్రాల తాకిడికి
ఒరిసిపోగూడదని భావిస్తుంటాను..
అందుకే అప్పుడే తయారయివచ్చిన
న్యూసు ప్రింట్ కాగితంలో చుట్టేసి
అక్షరాలపొత్తిళ్ళలోనే పొదివివుంచి
కనులకద్దుకోవాలని  చూస్తుంటాను..

నియమ నిబంధనలకు దూరంకాకుండా
హృద్యమైన పద్యాలకే పరిమితం చేయాలనుకుంటాను..

ఎప్పుడయినా వమన దోషం కలుగని
వచనకవితలో తనను వికసింపజేయాలనీ భావిస్తుంటాను..

లలిత గీతంలోనో శాస్త్రీయ సంగీతం కీర్తనలోనో
ఆమెను శ్రవణ పేయంగా తీర్చి దిద్దుకోవాలని భావిస్తాను..

భావ కవితోద్యమంలో ప్రభవించిన ఎంకిపాటలలో
ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే శృంగారభావనా విలసితయైన
సౌందర్యలలామనుగా రూపుదిద్దుకోవాలని ఊహించుకుంటాను.


ఏదయినా ఆమె నాకనునిత్యం ఓ కావ్యనాయికగానే
దర్శనమివ్వాలని శతధా,  అభిన్నంగా భావిస్తుంటాను--
=====================================

మగమృగయా వినోదమా !! ---అపజయోస్తు!
-------------------------రావెల.

దాన్ని   ఆటంటారో, మరి  వేటంటారో
తెలియదుగానీ,  అదే సమయంలో
నాకు గుర్తొచ్చేది మాత్రం
అరిటాకూ-ముల్లూ వున్న సామెత.
సరిగా ఆ క్రీడకే ఆసామెత
అన్వర్ధమై నిలుస్తుంది..

వసంతంలో చివురించిన
నునులేత సిగ్గులతో
కదలాడే ఆకులన్నీ
పరువాన్ని పోగేసుకున్న
అమ్మాయిల్లా ఆకృతిజెందుతాయి--

గ్రీష్మం గీపెడుతూనే వుంటుంది
స్వేదంవెలారుస్తూ బ్రదుకును
వెళ్ళదీస్తున్న తల్లిదండ్రులను
వెన్నంటి గుర్తుచేస్తూనే   ,
ఆ యోచన వారిని   కర్తవ్యతా
మూఢులుగాకుండా కాపుగాస్తుంది.

అకాల వసంతమో,  అస్సలేఎవరూ,
  ఆశించని అధిక వర్షపాతమో--
 చినుకంటూ రాలని వర్షాభావమో--
వొంటిపై నాలుగు  చినుకులు
పడగానే పులకించినట్లు
ప్రతి పొగడ్తకూ పొంగిపోవడం మొదలవుతుంది.

శరదృతువులో కాచే వెన్నెలంత మనోహరంగా
గుండే గొంతుకతో కొన్ని  కూనిరాగాలనాలపిస్తూ
ఏమాత్రం అలుపూ సొలుపూ తెలియకుండా
ఎక్కిళ్ళనూ ,  ఏకబిగిన పెడుతూ పోతుంది--

తననెవరో తలుచుకుంటూ తన్మయత్వం చెందుతున్నారని
ఇట్టే గుర్తు చేస్తూ నడినెత్తిన మెల్లగా రెండు దెబ్బలేసి
సంబాళించుకునేలా చేస్తుంది--
 కొనగోటివేళ్ళతో కనుకొలకుల్లోని
కన్నీటి బిందువులు సింధువులా మారకుండా
తుడుస్తూనే --సుతిమెత్తగా  హెచ్చరిస్తూ పోతుంది..

హేమంతపు శీతల స్పర్శ గజగజా వణికిస్తూ
అప్పుడప్పుడూ ఆలోచనలకూదూరంగా నెట్టేస్తూ,
ఘనీభవింపజేస్తూనే  భయకంపితను గావిస్తుంది..
ముగ్ధకూడా ---ముద్దలా పరిణమించడం అప్పుడే మొదలవుతుంది..

ఇక అక్కడితో ఆగనుపొమ్మంటూ పైరుపంటను పట్టిపీడించే
పేనుబంకలా అతుక్కుని వదలను పొమ్మంటూ శిశిరం వెంటబడుతుంది--
చెట్టును మోడుచేసితీరాలని భీష్మించుకు కూర్చుంటుంది--
అసలెందుకో జగతిలోని జాతులన్నీ ఆ చెట్టునే నిందించాలని
కృతనిశ్చయులై తప్పు లెంచే ప్రక్రియలో నిష్ణాతులవుతారు?-
అంత అందంగా అలంకరించుకుంటే ఎలా ?
అంటూ  చీత్కరిస్తూ వుంటారు--

ఆకులు రాలిపడే లోపే అందిపుచ్చుకుని
బాదం ఆకుల్తో కుట్టినవిస్తరిలాచేసుకునిమృష్టాన్న భోజనాన్ని
అనంగీకారంగానే కడుపారా తినేసి
ఎంగిలాకును విసిరినట్టు విసరాలని అదనుకోసం
మగ మృగం అనవరతం నిరీక్షణలో గడుపుతూ కాళసర్పంలా వేచి యుంటుంది--

ఇది అతివలపట్ల శాపమేనని అందరం తీర్మానించాలి--
నిర్భయ చట్టమన్నా,  భయంలేని మైనారిటీతీరని  యువతను
సంఘ బహిష్కరణతో శిక్షించండంటూ అందరినీ
 అనుక్షణం ప్రాధేయ పడుతూ పోవాలా?--

ఆరుగాలాలపాటు చెమటోడ్చి శ్రమజేసి పండించిన పంటను
ఎంతమాత్రం గి ట్టుబాటుకాని ధరలకు,  ఎగరేసుకునిపోవాలనుకునే  కాయతుదార్లను
కాళ్ళతో తొక్కించి వేయగల యంత్రాలను ఆడపిల్లల తల్లిదండ్రులకు
ఉచితంగా సరఫరాచేసి    ప్రజా సంక్షేమాన్నాశించే ప్రభుత్వాలు
తప్పనిసరిగా ఆదుకోవాలి------------------------------------------

కంతుని పూజసేయుదము కాంచనపుష్పచయంబులీవు,సే
మంతులు నీవు నీవు విరజాజులు పొన్నలునీవు నీవు వా
సంతిక,లీవు గొజ్జలు చంపకమంజరులీవు దెమ్ము మా
వంతు సరోరుహంబులని వావిరి గోయదొడంగి రందరున్!!

పూబోడులంతా పూజను చేయపూలు తెచ్చేందుకు ఎలా పనిని
తమలో తాము పంచుకున్నారో చూడడి--అలా పలురకాలతో--
 పుష్పాలంకృతుడైనభగవంతుని[ప్రేమైక దైవస్వరూపాన్ని
ప్రణయాధిదేవత సౌదర్య విలాసమెంత
హృదయంగమoగా వుంటుందో----ఊహించనలవిగాదుగదా!!

[అనంతా మాత్యుని---భోజరాజీయం నుండి--]

పరితాపం
------------------రావెల.

రంగులకుంచెతో పయనిస్తూ
రామణీయకతను ప్రదర్శించే
కాన్వాసుకూడా ఇప్పుడు ఏకంగా
కన్నీరు కార్చడం నేర్చుకుంది.

భగవంతుని రూపం చిత్రించినప్పుడల్లా
పేరులేని బికారి మతాలకు స్థిరనివాసమైన
గుళ్ళముందుగీసే చాక్పీసు చిత్రాలకన్నా తన
జీవనకాలం ఎక్కువనుకుంటూ
తనలోతానే మురిసిపోతున్నాడు.

ఆరుగాలాలపాటు స్వేదం వెలార్చి పండించిన
పంటను కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటూ వస్తే
గిట్టుబాటు ధరకు నోచుకోకుండా దిగాలపడిన పంటను చూసి
చేసిన అప్పులు చెల్లుబాటు ఏసే దారితోచక పంటనాశించిన
పురుగులను చంప లేకపోయిన క్రిమి సమ్హారకం తననే చేస్తుందిలెమ్మని
ఒక్క గుక్కలో తాగేస్తే --అదికాస్తా ప్రాణాలను హరిస్తుంటే
చూసితట్టుకోలేని కుటుంబాన్ని గుర్తుపెట్టుకుని చిత్రించగల నాధుడులేదని
పరితపిస్తూన్న కాన్వాసు బోర్డు ఏకధారగా కన్నీరొలికిస్తూ కూర్చుంది.
============================================

సుప్రభాత సౌందర్యమూ,
అసురసంధ్య ఆక్రోశమూ
యేదయితేనేం--
రోజుగడవనివాడి జీవితంలో
అకాల వసంతమే
అందుబాటులో వుంటూ
అలరించే శిశిరమే
శోకతప్త హృదయాలకు
 అందరాని ఆకాశమే--

సౌప్తికపర్వం--
----------------------రావెల

అనునిత్యం పంటపొలాలమధ్యన
ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాలతో ఊపిరిపీలుస్తూ
బ్రదుకులను వెళ్ళదీసిన మనుషులం మేము--


ఇవ్వాళ మీ అవసరాలకోసమని మమ్మల్ను
ఈ పల్లె తడి వొడికి దూరంగా విసిరేస్తానంటే
చట్టాల చట్రాలలో బిగించి మీరు చూపిన భూతాలను చూసి
భయ విహ్వలులమై అలా అంగీకార పత్రాలపై అయిష్టంగానే
సమంతకాలనుచేసి--రాబోయే రాజధానిలో ఎగసిపడే
ఆకాశహర్మ్యాలను చూస్తూ ఖిన్నవదనులం కాక తప్పదు.

ఇంకోచోట ఇవేరకంగా పొలాలు, కుంటలు,ఆకాశం అలరిస్తాయిగదా
అని అనుకుంటే అది కేవలం ఒక భ్రమాన్వితమైన
అపప్రధగానే మిగిలిపోవడం మాంత్రం సత్యం.


అక్కడా గొడ్లూ పాకలూ గోదాములూ ఇంతకన్నా సుఖవంతమైన
రహదారులూ మీరు కల్పించడంఖాయమే కాదనం--కానీ
కన్న తల్లికి  దూరంగా విసిరేసి ఆ తల్లిని  మీ స్వార్ధప్రయోజనాలకోసం
మరొక అయ్య చేతులోకి బదిలీ చేసి బాగుపదటాము మేమని
మీరంటే చేయగలిగినదేమీలేదు.తలొంచుకుని  ధారాపాతంగా కారే కన్నీళ్ళను దాచుకునే
ఖజానాలు లేక దయనీయంగా బ్రదుకునీడ్చే దౌర్భాగ్యం మీరే రాసిపెడితే
ఏం చెయ్యగలం మేము మీరే చెప్పండి---

అక్కడున్నాకూడా మాపొలల్లో మీరు నిర్మించే సకల సౌకర్యాల భవనాలూ
ప్రతి క్షణం మాకు పంటపొలాల్లో ఏపుగా పెరిగే పిచ్చి కలుపు మొక్కల్లానే కనిపిస్తుంటాయి.
విధినడ్దం పెట్టుకుని మా విధిలిఖితాలాను ంబండ రాయిల్లాంటి శాసనాలతో
చెక్కేసిన ప్రభుతమీది--అవన్నీ మీరు గీసిన పిచ్చిగీతలాన్ని మేమెరుగుదుం.

పగిలిన అద్దాంలో కనిపించే వేయి దు:ఖాలతో సహా బ్రతికుండగానే
ఖననం చేయ బడ్ద శవసదృశ్యమైన జీవితాలు మావి--ఆకర్షణీయంగా పైకి కనిపించినా
ఆరక్షణీయమైన అక్షారాలమాధ్యన అలమటించే శోకతప్త హృదాయాలుమావి..
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

[1863-11933 ప్రాంతంలో జీవించిన కవి రాసిన కవితను నేపధ్యంగా---]

అనుశాసనపర్వం
--------------------
సోమరివాళ్ళనందరినీ
హతమార్చేసారు
ఇక ఆకాశం అంచులదాకా
పారిశ్రామిక ధూమమే
ఎగసిపడుతుందని విశ్వాసం.

కురూపులనందరినీ
కునారిల్లేలాచేసేసారు
ఇక ప్రపంచంతా
సౌందర్య ధామమై విలసిల్లుతుంది.
బుద్ధి హీనులనదరినీ
పలాయనం చిత్తగించేలా చేసారు
ఇక భావిప్రపంచమంతా
మేధావుల స్వర్గసీమయేనట.


రోగగ్రస్తులనందరినీ వదిలించుకున్నారు
ఆరోగ్య ధామమై ఇక జగతి వికసిస్తుంది.

బాధాతప్త హృదయులందరినీ
బహిష్కృతులను గావించారు.
ఇక ఆనంద నందనవనమే ప్రపంచమంతా!
ముసలి వాళ్ళను మట్టుబెట్టడం మొదలెట్టారట
రేపటి ప్రపంచమంతా నవనవేన్మేషమై
యవ్వన కాంతులతోవిలసిల్లుతుంది.

శతృ మూకనంతటినీ సం హరించడం పూర్తయింది.
ఇక స్నేహ సుహృద్భావాలే పాదుకుంటాయిజగమంతటా!!

సైనిక స్థావరాలనన్నింటినీ పూర్తిగా ఖాళీ చేయించారు.
ఇక భూతలమంతా శాంతినికేతనమై ప్రకాశిస్తుంది.

ఒక్క సూచననే మరచినట్టున్నారు
మనుషులనందరినీ ఈ మహీతలమ్నుండి
మట్టుబెట్టి మశానానికి తరలిస్తే
అవనీ తలమంతా సురలోకవాసమౌతుందేమో
మీ విజ్ఞతకే వదిలేస్తున్నాను..
--------------------------------------------------------

[1921-1988 ప్రాoతంలోని ఆంగ్ల కవితకు అనుసరణ !!]

నిర్వాసితగానం
-------------------రావెల


ఈ ధరణీతలం నుండి
నిర్వాసితులమైన జాబితాలో
మనం లేమన్న తృప్తి ఒక్కటే
శాశ్వతంగా మిగిలివున్నదిలాగుంది.

పచ్చనిపంటపొలాలమధ్యనుంచి
పసిమి చాయలుకనుచూపుమేరల్లో
కనబడనంత దూరానికి
విసిరివేయబడ్డ అదృష్ట హీనులెందరో--

జనారణ్యంలో స్వేచ్ఛగా ఊపిరందక
అక్కడ ఉక్కిరిబిక్కిరౌతున్నారు గమనించండి.



ఆకుపచ్చని ఆకాశం మనకు అండగా నిలిచినంతకాలం
మనకు ఉచ్చ్వాస నిశ్వాసాల ఊసులకేం భయంలేదు.
నేలను నమ్ముకుని తరతరాలుగా జీవిస్తున్నవారే
బలవంతంగా బహిష్కరింపబడి అగమ్యగోచరంగా
బ్రదుకులను వెళ్ళదీస్తూ ఖిన్నవదనులై కించపడుతున్నారు.

భావికాలం వారి జీవితాల్లోకి వెలుగులనెంతగా
ప్రసరిస్తాయో తెలియదుగాని అనూహ్యమైన
అంధకార బంధురమై
అలమటింపజేయడం ఖాయమని తోస్తున్నది.

శేషజీవితమంతా కరెన్సీ కాగితం
పడవలమీదనే సాగాలని రాసుందేమో!
అక్కడ బాల్యావస్థలోవున్నవారు
యవ్వనానికి చేరువయే యోచనలేదు.
యవ్వనంలోజీవించేవారు  ముదిమిని
ముద్దాడడమే మోజుగామిగిలే వీలుంది.

కరుగుతున్న కలలకు కన్నీటి
తడితగులుతుందన్న నమ్మకం కనరాదు.
అందరూ ఇక అశ్రు రహితమైన జీవనం
సాగించడమే శాశ్వతమయేలాగుంది.
===========================

in between
two shorter lines
one longerline  in size
neither smart
not floroscent.

అనిర్వచనీయం
--------------------రావెల
*******************************
అకస్మాత్తుగా ఓ అర్ధరాత్రిపూట
ఓ చుక్క నేలకు రాలిపడింది
అందరినీ ఆశ్చర్యచకితులనుజేసి
అంతర్ధానమై పోయింది--

సంస్కృఇతికి నానాటికీ దూరమవుతున్న
జాతి వైముఖ్య ప్రదర్శనకు ఖేదపడిందా?
సంప్రదాయాన్ని అడవులుజేస్తున్న సమాజంపై
నిరసనగా నిష్క్రమించిందా?
 బాల్యాన్ని క్రీడలకు దూరంగా విసురుతున్న
విద్యా వ్యాసంగానికి విస్తుపోయివుంటుందేమో--

వెలుగులను విస్తరించవలసిన విశ్వానికి
పొరపొచ్చాలనీడలు పరుస్తూపోతున్న
వ్యవస్థపై విసుగుపుట్టి స్వఛ్చందంగా
విరమణను స్వీకరించిందా?

చదువుకునే అవకాశాలను కోల్పోపోయిన వారందరూ
చదువుకొనగలుగుతున్నవారిపట్ల
నిస్పృహజ్వాలలను వెలారుస్తుంటే
ఆ వేడిమిని భరించలేక
వెలుగుదారులను వీడిందా?
అంతా అస్తవ్యస్తమై,అగమ్యగోచరమై
కలుపుమొక్కల్లా పెరుగుతూ అమృత ఫలాల సాగుకు
అవరోధాలుగా మిగిలిపోతుంటే బాధతో బహిష్కరించిందా ?

ఏదేమైతేనేం ఎంతత్వరగా ఈ సమస్యలతోరణాలు
వాడుముఖం వేస్తే బాగుండు.
ఈ దిన దిన గండంగా మారిన వాటినన్నింటినీ
ఓపిగ్గా కట్టగట్టి పారే ఏరుకుకూడా అందనంత దూరంగా
అగాధాల అంచుల చివరిదాకా విసరగలిగితేబావుణ్ణు.

ఆప్యాయతానురాగాల అనుభూతులు మళ్ళీ పునరుజ్జీవనానికి
నోచుకోగలిగితే మనమంతా ధన్య జీవులమై శేషజీవితాలను
సుఖమూ శాంతులను కలబోసిన మార్గ గాములమై తరించవచ్చును.

ఈ బాధ అనంతమైనది
అంధకారబంధురమైనది
అనిర్వచనీయమై అలరారుతున్న ఈబాధను
అశాశ్వతంచేయాలనే నా తపన--
--------------------------------------
ఈ కవిత నాస్వంతం దేనికీ అనుకరణగానీ అనువాదంగానీ
అనుసరణగానీ కాదని హామీ..
ఇత: పూర్వం ఎక్కడా ప్రచురితంకాలేదనీ
ప్రచురణకు,పరిశీలనకు పంపబడలేదని హామీ--


--------------------
రావెల పురుషోత్తమ రావు
3236  apt # B
Normandy Woods DR
EllicoTT city MD 21043
supani@ gmail.com

అవును నేనెప్పుడూ స్వార్ధపూరితంగా
నిన్ను గురించే ఆలోచిస్తూ గడిపే వాడిని
రాత్రిం బవళ్ళూ నీ ధ్యాసలోనే గడిపాను.
విసురుగా వీస్తున్న ఆ అసుర ఝంఝకు
ఇలా నేలకు రాలిపడతావని భావించలేకపోయాను.


ఇప్పుడు ఒక జ్ఞాపకంగానే ఇలా ఊహల్లో మిగిలిపోయావు
అనుభవాలను,అనుభూతులను ఎలా మరిచిపొమ్మంటావు?
గాలి గుసగుసలలో నీవే వినిపిస్తుంటావు--
వెలుగు వెన్నెల రాత్రంతా నీవే కనిపిస్తుంటావు.
తొలగిన స్వప్నంలో,తొణికిన స్వర్గంలోనూ నీవే వికసిస్తావు.
నిన్నెలా మరచి మనగలనను కుంటున్నావు?
====================================

అలా అలా అలలాగ ఎగసిపడుతు సాగనా?
కరగని నీ కనులముందు
కన్నీరుగ మారనా?
ప్రేమించడం నేరమనీ
చెప్తున్నారెందుకందరూ---
మరి అన్ని కధలు ఎనెన్నో కవితలు
నోరూరించే నవలలు ఇప్పుడొస్తున్న చలన చిత్రాలు
అన్నింటినీ సృష్టించినవారుకూడా ద్రోహులకోవకిందే వస్తారుగా
మరి ఈ ప్రేమికులకే ఎందుకుట ఈ వల్లమాలిన శిక్షా స్మృతుల అడ్డంకి?

ఉగ్రవాదాన్ని ప్రేమిస్తే భుజాలకెత్తుకుని ఊరేగిస్తున్నారు!
ప్రక్కదేశాలను పొగడ్తలతో ముంచెత్తుతూ
నెత్తికెత్తుకుంటే ప్రయోజకుడిగా చూస్తున్నారు!!
స్వంత దేశాన్ని ప్రేమిస్తుంటే వేరేగా చిత్రిస్తున్నారు.
అసలు ప్రేమంటే నికార్సయిన నిర్వచనమేమిటో
ఎవరన్నా చెబితేబావుండు.
అమ్మాయిలను హత్తుకోలేదు--అమ్మను
తృణీకరించలేదు పుట్టిన దేశం నెలపైన
పేరుకున్న మట్టిని కళ్ళకద్దుకుంటుంటే
 ఈ మాధ్యమాల కెందుకింత కంటగింపు?
-------------------------------------------

లోతులన్నింటినీ
అధోజగత్తులోకెళ్ళి
 పరిశీలించాలని,

అనూహ్యంగా ఎదురుగా నిలబడి వున్న
ఎత్తులన్నింటినీ మూకుమ్మడిగా
అదిరోహించి రావాలనీ ఆశ.
అయ్యో అసలు సంగతి మరిచాను.
నన్ను నేను మూల్యాంకనం
చేసుకోవడమే మరచినట్లున్నాను.

==============================

పునరంకితం
---------------------రావెల.

సావధానంగా సప్తతికి చేరుకుంటున్నానేను
ప్రతిరోజూ వల్లించే సుభాషితమొక్కటే సుమా!
పిరికివాదు రోజూ మరణిస్తాడుకాన్
 భీరుడుకాని ఈ సుగుణాబ్భిరాముడైన ధీరుడు
ఎప్పుడోఒక్కరోజు చెప్పాపెట్టకుండా నిష్క్రమిస్తాడు.

కోరికలన్నీ తీరాయనితెలిసాక అందరు సంతానం
హాయిగాస్థిరపడ్డారని నిర్ణయించుకున్నాక
ఇంక దేనికోసమో వెంపర్లాడ వలసిన అవసరంలేదనుకున్నాక
ఇంకెప్పుడూ వైద్య శాలకు వెళ్ళడమంటే భయమన్నదే లేదని గ్రహించాక
వైద్యుడు చేసే పరీక్షలన్నింటినీ పూర్తయాయని తెలిసాక
ఫలితాలకోసమే నిరీక్షిస్తూ వేచి చూస్తున్న వేళకూడా
అదే సూక్తిమనసుపొరల్లో పరిభ్రమిస్తూ,కళవళ పడ  వద్దని

భుజం తడుతూ వెన్నెముకను సున్నితంగా సరిచేస్తూ
భయోత్పానికి చోటెందుకని కాలం సర్ది చెపుతూనే వుంటుంది..

ఆయన గారొచ్చి అంతా బాగుందనీ కంగారు పడే అవసరంలేదని
శాస్త్రపరంగా నిర్ధారణ చేసాకకూడా అదే సూక్తిని వల్లిస్తూ
అదే వేదవాక్యమని భావిస్తూ వుంటాను-- ఇంటికి తిరిగి వస్తున్న తరుణంలో
ఆ వందసంఖ్యలో ఒక్కటిని వ్యవకలనం చేసి ఆ సుప్రభాతసూక్తినే

మరోసారి గమనానికి తెచ్చుకుంటూ కాలక్షేపం చేస్తుంటాను--
మరొకసారి నా దైనందిన చర్యలను
 పునశ్చరణగావించుకుంటూ పునరంకితమౌతూ సాగుతుంటాను.
---------
[ఒక ఆంగ్ల కవితను చదివిన నేపధ్యంలో-]

గోడచాటునుండి గొప్పగా పిలిచే వసంతం
కనుకొలకులోకి తొంగి చూస్తూ
 ఎలాకవ్విస్తుందో చూడు---
నిన్నటిదాకా నిరాశగుప్పిట్లో
ఊపిరాడకుండా ఎంత
ఉక్కిరిబిక్కిరయిందో గదా పాపం
మావిచిగురుతిన్న కోయిలను చూసి
మనసంతా పాటలను నింపుకుని
పరవశించి పోతున్నది ఈవసంత యామిని
లేచివురాకులజొంపాల్లో ఊయలలూగాలని
ఉత్సాహం ఊపిరిగా చేసుకుని
 ఉచ్చిలి పడుతున్నది.

ఇది అయిష్టానికి చేరువయే
 ఋతుహేల కానేకాదు
ఆబాల గోపాలాన్న్ని అనవరతం
అలరించే భామిని ఈ యామిని---
రావేరావే వసంతమా!
నవమానవజీవన మరాళమా!!

---------------------------------------------

ఒక వేకువకోసం
ఎన్ని వందల చీకట్ల రోకటిపోటులను
ఉద్విగ్న హృదయంతో భరించాలో

ఒక నిజాన్ని నిర్భయంగా
చెప్పడానికి ఎన్ని వేల కళ్ళ
పర్య వేక్షణను
దాటుకుని నోరు విప్పాలో!!

ఒక్క సందేహాన్ని నివృత్తి చేయడానికి
ఎన్ని సంఘర్షణల సందోహాలను
దాటుకుని ముందుకు పరుగెత్తాలో--
=====================================

రెండు అనుసృజన కవితలు
======================

చూసావా?
ఈకన్నీళ్ళు ఎంతద్రోహులో--
బిందువులనింటినీ సింధువుల్లా చేర్చుకుని


నామనోభావాలనన్నింటినీ
తమ అగాధాల్లో .జలాశయాల్లా నిలుపుకుంటూ
అనూహ్యంగా అప్పుడప్పుడూ వాటిని
అ శ్రు బిందువులుగా మార్చి
 నేలకు రాలుస్తూ
నన్ను అనవరతం దు:ఖస్నాతనుచేసి
ఏడిపిస్తూ వేధిస్తున్నాయ్.

ప్రేమా,భయం,తిరస్కార భావమా!
ఇంకసెలవుసుమా!
మీ ప్రవర్తనతో పూర్తిగా విసుగెత్తిపోయాను!!
ఇక మీపని ఐపోయింది చల్లగా జారుకోoడి.

---------------------------------------

[2]
నేను విడిచిన గాలంతా
అలలు అలలుగా ఎగిరి
ఎదురుగా వున్న కాన్వాసుపై
నీ చిత్రంగా రూపుదిద్దుకుంటున్నది..
ప్రక్కనున్న కిటికీని ఆశ్రయించగా
శీతల స్పర్శే తగులు తున్నది..

ఎక్కడున్నావు నీ వు?--నీ వేమంటావిప్పుడు?


-----ఆంగ్లం:Neha kumari          తెలుగుసేత---సుపాణి.

కొన్ని కలలు ఒడిలో మనంతల పెట్టుకుని
బిక్కమొహం వేయగానే తలనిమురుతూ
సంబాళించుకోక  తప్పదని సర్దిచెపుతాయ్.
కొన్నికలలు కళవళ పెడుతూ కనులు తెరిచేలోపే
కరగిపోతూ మరుగునపడిన మాణిక్యాల్లా మాసిపోయి
గుర్తుకొచ్చినప్పుడల్లా క్రూరంగా  గునపాలతొ గుచ్చుతూ

అమూల్యమైన జీవిత ఘడియల్ని
అదృశ్య మార్గంలోకి మళ్లిస్తాయ్.

ఒకమూర్ఖుండు సమస్తమూర్ఖులకు తానొక్కడైతోచునే
నొకమొనార్కునంటు యాతండె ప్రాగల్భమ్ముల్ బల్కు కోకొల్లగా.
సకలమ్మీయిల తానె శ్రేష్టమని సంభాషించు  గర్వమ్ముగా
ఇకనేనేపాటి కిటన్ సర్వేశ! నీవేగదా,  శిక్షించు ఓ శాపమున్.

అతడు చీకటిలోంచి
వెలుగులోకి వడివడిగా
విస్తరించగల
 వెలుగు దివ్వె.


నిండుగా అంచులంటి
అనురాగానుభూతులను
ఒరుసుకుంటూ ప్రవహించే
ఒక తీయని జ్ఞాపకం.

కొత్తగా గుర్రమెక్కి
క్షేమంకరమైన
కోరికలతో స్వారీచేయాలనుకునే
యువతను ఒకచో దగ్గరకు చేర్చి
అమృతధారలను పరస్పరం
పంచుకునేలా ప్రయత్నిస్తున్న
శ్రేయోభిలాషులకు
 నిర్మలమౌ
నదీ సంగమం.

అతడుఎవరైతేనేం
సహృదయ కళాపీఠం
సౌశీల్యానికి
సోయగాల దర్పణం.

---------------------------------

అంతర్యానం
-------------------రావెల.

్్్్్్్్్్్్్్్్
నాలో వుంటూనే  నాతో
దాగుడుమూతలాదుతున్న
నన్ను నేనే
 వెదుక్కోవాలని
ప్రయత్నిస్తూ ముందుకు
సాగుతున్నాను----

అవరోధాల అంచుల్లోనే
ప్రతిక్షణం చిక్కుకుపోతూ
ఆశయం నెరవేరదేమోనని
విచికిత్స లో విసిగి
వేసారుతున్నాను.

ఎన్ని దబాటు వానలు నన్ను
భయపెట్టాలని చూసినా
వెనుదిరిగిపోయేటంత
భీరుడిని కూడా కాదునేను.

విసురుగా గాలి ఎంతగా
జబురుతున్నా జడిసే
మనస్తత్వం కాదునాది .


అపజయాల పలుకునే అస్సలు
అంతరాంతరళాల్లోకి
 జొరబడనీను సుమా!!

బ్రదుకు బాటలో
ఎత్తుపల్లాలను ఎదుర్కొనే
కృత నిశ్చయంతోనే ఈ ప్రయత్నానికి
సిద్ధమయే నేను నా హృదయాన్ని
శిల మాదిరిగా స్థిరీకరించుకుని
బయలు దేరాను. మార్గమధ్యంలో
పాంధశాలలుంటే విశ్రాంతి తీసుకుని
అప్పటిదాకా నా ప్రస్థానంలోని
బాగోగులను మూల్యాంకనం చేసుకుంటూ
చేర్పులు మార్పులతో ఎప్పటికప్పుడు
నన్ను నేను నవీకరించుకుంటూ
 ముందుకు దూసుకుపోతాను.
==============================

ఉపాధి హామీ!!
==================రావెల.
ఆరోజు ఆహారంకోసం
కొన్ని పక్షులు విరామంగా
విలీనాకాశంలో
స్వేఛ్చగా  విహరిస్తున్నాయి.
దగ్గర కొలనులో కొన్ని బాతులు
హాయిగా ఈదులాడుతున్నాయి.
మరింకొకచోట కొంగలు ఒడ్డున
కూర్చుని నిరీక్షిస్తూ చిట్టిచేపలను
పట్టుకోవాలని శ్రద్ధపెట్టి చూస్తున్నాయ్.
సాలెపురుగు తనగూడును
 నిర్మించుకోవడంలో నిమగ్నమయింది.
సర్వప్రాణులకూజన్మనందిచిన వాడే
మృత్యువు రాసిన మరణధృవీకరణపత్రాలను
సరిచూసుకుంటూ పరిశీలనలోపడిపోయాడు.
[ఒక చైనా కవితకు అనుసరణ]

===================================