ఎప్పుడూ ఏదో ఒకలేఖాంశంతో
నిన్ను కదిపి కుదుపుతూ
పలకరించాలని యావగా వుంటుంది..
 మోహనమున తానెక్కిన పారని
గుర్రంలా  మనసులో గూడుకట్టుకున్న భావాలు
నన్ను ఎగర్తించి దౌడుతీసి తప్పించుకుని పరుగెడుతుంటాయి,,

ఐనాసరే ఒక ఆశ మొండిగా నన్ను గట్టిగా గుంజకు
కట్టిపడేసి మళ్ళీ దీపం ముందుకు నెట్టిపడేసి
తలచిన కార్యక్రమానికి భిన్నంగా జరుగకుండా వెన్నంటి
నడిపిస్తూ వుంటుంది.

కోరికలు కుబుసాలు విడిచినరాత్రి
అంతా ప్రశాంతంగాకునుకును దీస్తున్నారు.
చెట్టంటూలేని ధరణీతలంలో
రాబోయే రోజుల్లో
పుట్టమట్టికోసమో పాటిమట్టికోసమో
వెదుకుతుండే మనుషులు అసంఖ్యాకంగా
దర్శనమిస్తుంటారు..

ఊపిరాడని సాయంత్రాలు ఊరుముందర తోపులో
ఉరేసుకునే చోటు దొరక్క నైరాశ్యం నీడలో
కాలం గడుపుతూ వుంటాయి..
సూదిమందును గుచ్చినప్పుడల్లా పచ్చని చెట్టును చూడమంటే
ఎదురుగా ఎంతదూరందృష్టిని సారించినా దానిని
కనిపెట్టలేని కబోది స్వరూపాలు గణనీయంగా పెరుగుతుంటారు..

===================================

మిణుగురులు
-----------------రావెల.
యోగా దినోత్సవం
ఒంటి కాలిపై కొంగ
జపాన్ని నటిస్తూ--
---------------------
విదేశీ పెట్టుబడులకు
పెద్ద పీట..
స్వదేశీ వ్యాపారులకు
నోటితో  వాగ్దానాల మూట..
----------------------
ప్రతి పర్యటనలోనూ
ఏదొక కొత్తదనం
వస్తూ వస్తూ
దేశ ప్రజలకు
 పంచేందుకు
అసంఖ్యాకంగా
అశ్రువుల సంచులు
--------

తరువుని మించిన అనుభూతి ప్రధానమైన
కవితను ఇప్పటిదాకా నేను చదువలేదనుకుంటా..

ప్రాణవాయువులనందించే పరమాత్మస్వరూపం తరువు.
ఉదయాస్తమానాల మధ్యన ఉత్సాహాన్ని రేకెత్తించేది కవిత.

అనునిత్యం ఆనంద కారకమై సాక్షాత్కరించే
అదృష్ట శాలిగదా తరువంటే..

గ్రీష్మం లో పక్షిగూళ్ళను
తన జడలో తురుముకునే తల్లివంటిదిగదా తరువు..

హేమంతర్తువులో హిమసౌరభమై ప్రకాశించేది తరువు..

వసంతంలో వాకిట్లోకికొచ్చినిలిచి మంగళ వాద్యమై
వికసించేది తరువు..

వానాకాలంలో తలనిండా స్నానంచేసి సుఖ స్నాతయై
దర్శనమిచ్చే దయాస్వరూపిణితరువు..

శిశిరంలోకూడా చిత్రరూపంలో దర్శనమిచ్చి
శీర్షాసనంవేసికూర్చునేది తరువు..

కవితలను సృజించేదికవులైతే కవులను సృజించ్జేదిమాత్రం
తరువులేనంటే కాదనను..
=================================================

చిలక్కొయ్యకు తగిలించిన బెల్టును
నువ్వు తీసినప్పుడల్లా
నాలో క్రమ శిక్షణ తగ్గిందని ఆనవాలు
డెస్కు మీద రూళ్ళ కర్ర
చేతికొచ్చిందంటే
లెక్కల్లో నేను తప్పటడుగువేసిన చిహ్నాలు..

తప్పులేమనైనా చేసి నిజాయితీగా వొప్పుకుంటే
అప్పటి నీకౌగిలింత నీ అభిమానానికీ,అనురాగానికీ
 అందిపుచ్చుకున్న నాకు అపురూపమైన బహుమతులు..
తరగతిగదిలో బాగా చదువుతున్నానని
ఉపాధ్యాయుడు నీకు చెప్పగనే నీవందించే చిల్లర నాణెం
నా భావి జీవితానికి బాటలువేసిన బంగారు క్షణాలు..

ఇప్పుడేం చెప్పినా యేం చేసినా అన్నీ
నీవందించిన పురస్కారపు మధుర స్మృతులు..
నాన్న అనగానే నా అన్న దిక్కయిపోయావని
ఆచంద్ర తారార్కం అనుకోవడంలోనే నీరునిండిన కనులతో
నేను నీకు చెప్పగలిగిన హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు..

----------------------------------------------------------------------

పునరుజ్జీవనం
---------------------రావెల

మానవత్వానికి
ఊపిరాడడంలేదని తెలిసి
అత్యవసరంగా ఆసుపత్రికి తరలించారు..
కొన వూపిరితో కొట్టుమిట్టాడుతున్నది..
కంగారంతా చుట్టూ చేరిన బంధువుల్లో
పొంగిపొరలి ధునిలా ప్రవహిస్తున్నది..

 ప్రాణవాయువునందించే
 స్థంభాన్ని వెంట వెంటనే తరలించారు..

శ్వాస గవాక్షా న్ని[ventilator] అమర్చడంలో సిబ్బంది నిమగ్నమయారు..


ఆకుపచ్చని దిరుసుల్లో వైద్యబృందం విచ్చేసింది..
అమ్మయ్య!!!  ఈ పచ్చదనాన్ని చూసాక తనకు ప్రాణం తిరిగిలేచొచ్చింది..
కానీ ఖర్చులేకుండనే వైద్యంపూర్తయింది...రోగం నయమయింది ..
అందరు బంధువులూ పచ్చదనానికి జయజయ ధ్వానాలు పలికారు..
మానవత్వానికి జీవలక్షణాన్ని ప్రసాదించే తరుణోపాయం
హరిత వర్ణంలోనే కలకాలం జీవిస్తూ వుంటుందని గుణపాఠమయింది...
 దీక్షగా చుట్టాలంతా చెట్లును నాటడం కర్తవ్యంగ స్వీకరించారు..

హరిత హారం
---------------రావెల
నెర్రెలు విచ్చుకుని
వ్రక్కలై వగచే
 నేలతల్లికోసం
ఒక మొక్కయినా నాటలేమా!!
ఆమొక్కకు మొక్కుబడిగానయినా
ఓ చెంబెడునీరు గుమ్మరించలేమా?

ఇష్టంకాకపోయినా
కష్టసాధ్యమేనని గుర్తెరిగినా
పిల్లలను కనడంలోనూ
పెంచిపోషించడంలోనూ అమితంగా
శ్రద్ధవహించి మురిసిపోయే మనం
మన పూర్వీకులను తలుచుకుంటూ
మురిసిపోతూ ముఖాల్లో
మెరుపులకు తావిచ్చే మనం
నిన్నటిదాకా నిలువనీడనిచ్చిన
చెట్లనుకూడా మళ్ళీ పునరుద్ధరించడం
కర్త్యవ్యంగా భావించి ముందుకడుగువేద్దాం రండి
మనిషికొక్క మొక్కను  నాటగలిగితే  తో 130 కోట్ల మొక్కలకు
దేశంలో  జీవంపోసిన వారమవుతాం..
రుతువుల వైమనస్యాన్ని దూరంగా
తరిమివేసిన  ఘనతను దక్కించుకుంటాం..
ఇంతకన్నా మంచితరుణం ఇలలోఇంకేముంది?
ఆలసించిన ఆశాభంగము,, ఒక సైన్యంలా కదలిరండి..
హరిత హారాన్ని అమూల్యమైన కానుకగా నేలతల్లికి
సమర్పించడానికి సర్వం సహా సన్నద్ధులు కండి--
============================================

హృదయాంతరగమున మధనంబు వైయక్తికంబు.సుమనోల్లాసమున ఇట్లు జరుగుట కద్దు.అప్రియమని కొందరనుకొన్ననూ ఇది మానవ నైజమునకు కడు సామీప్యమునకు ఏగుదెంచినట్లున్నడి.ఇది సుకృతమేగాని వేరుగాదు.కవిసమ్రాట్టుల ఇతివృత్త వైచిత్రినీ రచనా వైదగ్ధినీ ప్రశంసింపనోర్వని హృదయము హృదయేమే గాదు.పాషాణమై యుండనోపు

కక్షలూ కావేషాలు
గత కాలపు  చిహ్నాలు
బెదిరిoపుల దీక్షలు నిరసనలూ
ఆధునికతకు దోస్తులు

కులమేగదా ఏనాటికైనా
సంకులసమరానికి ఆజ్యం.

ఒకవేకువవెలుతురు వాకిలి తలుపులు తట్టి నా
కనులకు చీకటి కమ్మిన తెరలే త్వరితగతిన తొలగినా
మనసుకెంత ఆనందవిహారమో
మనిషికెంత మకరంద మాధురీ వైదుష్యమో--

ఎగసాయం
--------------------రావెల

నీరులేకుండానే సాగుబడా?
అని ప్రశ్నించని కర్షకుడు
కన్నీటిసాయంతో పంటను
పండించాలని శ్రమిస్తాడు.
కృషిలో ఉన్న ఆస్తి కాస్తా
దుర్భిక్షమవుతున్నదనితెలుసుకున్నా
కౌలుకో, పాలికో తలొంచి సాగిపోతున్నాడు.
పంటంటూ చేతికొచ్చాక దళారీలచేతుల్లో
దగాపడిన తమ్ముడిగా
దిగాలుపడుతూ కూర్చున్నాడు..

-------------------------------------------------------------------

ప్రభాత సమయాన
సుస్పష్టంగా నీ నవ్వు
పరిమళ భరితంగా వికసిస్తుంది..

మిట్ట మధ్యాహ్నానికి న్నీ ఆక్రోశం
అలసటను  భుజాలమీదకెత్తుకుని
నడినెత్తినకెక్కి నాట్యమాడుతూ
 తైతక్క లాడుతుంది.




సాయంసమయం సమీపించగానే
నీ సౌమనస్యం మల్లెలా విరబూస్తుంది..

చీకటి చిరునవ్వులను చిందించడం మొదలెడిగానే
నీ అనురాగం పంచ వన్నెల రామచిలుకలా
గారాలుబోతూ అనుభూతిసంద్రమై
 అలలను తనలోకి సంగమించేలా సాయపడుతుంది..

ఒక సంతోషం సంద్రంలా ఎగసిపడుతుంటే
అలల్లా ఎగిరెగిరిపడే భావనలెన్నెన్నో--అసంఖ్యాకం
ఒక సంతాపం మనిషిని కృంగదీస్తుంటే
శిశిరతరువును చూస్తున్న కళ్ళలా చెమర్చని
హృదయకుహరాలింకా ఎన్నెన్నో--అగణితం..

------------------------------------------------------------

చినుకులు నేలను చిత్తడిచేసినవేళ
-----------------------------------------రావెల

నిన్నటిదాకా నిలువునా ఎండిపోయి
దీనావష్థలో కొట్టుమిట్టాడిన ఈనేల
వరుణదేవుడికరుణతో తలస్నానం చేసింది..

అందమంతా తనకే సొంతమన్నట్లు
సగర్వంతో తలేత్తి నిలుచుంది..
 ఎండ వేడిమికి బితుకు బితుకుమంటున్న
కొమ్మలన్నింటికీ కొత్త సొబగులనద్దడంలో
నిమగ్నమై-- నిట్టూర్పులకు దూరంగా నిట్టనిటారుగా
ఈ తరువు తగుదునమ్మా యన్నట్లు శోభాయమానమై
సుందరతరమైన సొబగులనందిస్తూ సోకులుబోతుంది..



నాలుగు చినుకులు తలమీద పడగానే చిరుదరహాస చంద్రికలు
నల్దిశలకూ బహిర్గతమ్యేలా నడయాడడం మొదలెట్టింది..

పూలచెట్లన్నింటికీ తమ పూర్వవైభవాన్ని సంతరించుకొమ్మని
సెలవిచ్చి వాటి సుమధుర పరిమళాల విజృంభణకు
 చేదోడు వాదోదోడుగా నిలిచి అవి నిభాయించుకునేదాకా
నిజాయితీగా సాయమందించి ఇతోధికంగా సాయమందించి సహకరించింది...

రుతువులెన్ని కలగూరగంపలై కవ్విస్తున్నా అనావృష్టిని
అల్లంత దూరానికి తరిమి కరువు కాటకాలకిక్కడసలు చోటే లేదనే
వానచినుకుల గాంభీర్యమైన ముద్రకు నమస్సుమాంజలులు--

వాస్తవాధీనంగా
-----------------------


నిజమే నేననంటున్నది నిజమే సుమా!!
ఆమె ఎప్పుడూ అప్పుడే ముద్రణాలయం నుంచి
బయటాకొచ్చిన కొంగ్రొత్త పుస్తకంలా
సువాసనలను గుబాళిస్తూ వుంటుంది..

ప్రతిపేజీ ఎన్నిమార్లు చదివినా
నిత్యనూతనంగా భాషించినట్లుగా
నవనవలాడుతూ ఇల్లంతా కలయదిరుగుతుంటుంది..

రోజూ తనగాలివీవనిదే ప్రజలకు
ఊపిరాడదేమోనన్నట్లుగా
ఇంటి పెరటిలోని తరువులా కుటుంబానికంతటికీ

నిత్యం శోభాయమానంగా ఎదురుపడుతుంటుంది..
రోజూ పరిమళాలను పంచనిదే ఏమీ పాలుపోదన్నవిధంగా
పూలగుత్తుల్లా కబురులుచెబుతూ కళకళ లాడుతూ
నవ్వుతూ నవ్విస్తూ కళావళను,కలతలను
దూరంగా నెట్టే స్తుంది..

ఆమెను కొత్త పుస్తకమననా?
ప్రాణవాయువులందించే తరువుగాస్వీకరించనా?=============
నవ్వుల విరితోటకు నాణ్యతనందించిన
యజమానురాలిగా అభివర్ణించనా?
 సర్వంతానేయై సంచరించే తనను
సర్వసక్తిసమన్వితగా భావించి
ఇతోధికంగా గౌరవించనా?

ఆమేచిత్రపటం ముందు మోకరిల్లి
భక్తిపురస్సరంగా ప్రణమిల్లనా?

మాసిపోని నా స్మృతిపధంలో
కోహినూరువజ్రమని కీర్తించనా?
===================================

ఇప్పుడుమనం మనిద్దరిమధ్యన
అడ్దుగోడలు కట్తుకోవడమే మంచిదని
ఒక నిర్ణయానికి వచ్చేద్దాం..
కడుపులో ఎలుకలు తిరుగుతున్నసంగతీ,
ఇంట్లో అనునిత్యం మనం పడే
ఘర్షణలనుగురించి ఇరుగూ,పొరుగుల చెవులబడకుండా
ఒక అడ్డుగోడను అత్యవసరంగా నిర్మించుకుందాం..
ఆర్ధికపరమైన అసమానతలు
ఎదుటివాడికంటికికనబడకుండా
చిరుగులబ్రతుకులను చెరిసగం పంచుకుంటూ

దాన్ని కప్పిపుచ్చే దుశ్శాలువాను
అరువుతెచ్చుకునైనా  కప్పుకుని అందంగా అవతలివారిదృష్టికి
కనబడేందుకు  శతవిధాలా నయవంచనను అలవరచుకుందాం..

ఫలవంతం
------------------రావెల
ఎవరో ఒకడు పుట్టుకొస్తాడులెమ్మని
మన పూజలూ పునస్కారాలనూమానుకోలేం!!
ఎవరోఒకరు సంస్కరిస్తారులెమ్మని
మన స్వభావాన్ని మనం మార్చుకోకుండా వుండలేం!!
ఎవరో ఒకరు తిట్తిపోస్తారనుకుని భయపడుతూనే
వక్రమార్గాన్ని వదులుకుని సవ్యంగా బ్రదకాలనుకుంటాం!

ఎవరో ఒకరు ఈరుతువుల వైమనస్యానికి
కారణాలుకన్నుక్కుంటారులెమ్మని  కాళ్ళారజాపుకుని సోమరుల్లా
జీవనయానం చేయడమెందుకు / మిత్రమా!! రా !! చేయీ చేయీ కలుపు
చెట్లను నాటి వాటి ఆలనాపాలనలో భాగస్వాములమౌదాం..
అశోకుడు రాసిన చరిత్రను మనం మరలా సువర్ణాక్షరాలతో
తీర్చిదిద్దడంలో పాలుపంచుకుని ధన్యజీవులుగా బ్రదుకునీడుద్దాం..
రాబోయే తరాలకయినా మార్గనిర్దేశకులమై ఫలవంతమైన జీవులమై భాషిద్దాం..

అది చిరకాలంగాపరిచయమైన ముఖమే
అయినా అనునిత్యం నిత్యనూతనమై భాషిస్తుంది..
అది అలవాటైన అలుకనే
అయినా ఎందుకోమరి  అనుక్షణం చిరాకుపుట్టిస్తుంటుంది..
ఆకాశాన్ని అందంగా చిత్రించాలనుకుంటే
నీ కనుబొమ్మలను అరువుగాస్వీకరిస్తాను.

నీవుకోరుకున్న ముత్యాలహారాన్ని ఆదమరువకుండానే

నా ప్రణయకవితలతో అల్లిమరీ అందిస్తాను..

నీవు ప్రేమనే మహాసంద్రంలో ఈదులాడగోరితే
నా అనురాగానుభూతులను రస ధునిలా ప్రవహింపజేస్తాను..

ఆనందనందనవనంలో నీవు స్వైర విహారంచేయదలిస్తే
నా మనోహరమైన విరితోటను నీకు బహుమానంగా అందిస్తాను..

ఇకచాలు!!  నీకోపారుణనేత్రాలను శాంతించమను..
ప్రణయపాదోధిలో పునీతులమై విహంగాల్లా విహరిద్దాం..
------------------------------------------------------

వంశవృక్షం
------------------రావెల
్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్్

నన్ను మాట్లాడనివ్వండి
నెత్తీ నోరుతో మొత్తుకుంటున్నాను
నన్ను ఒక్క నిముషంపాటైనా మాట్లాడనివ్వండి..
తరాలకొద్దీ మనుషులకు సహకరిస్తూ
జీవితాన్ని ధారపోసాముమేమని మీరెరుగనిదికాదు..
ఫలితంగా ముసలితనం ముద్దెట్టుకోకముందే
నాతల్లిని పొట్టనబెట్టుకున్నారు..
దారినపోయేవారిని ఆబగా
కావులించుకున్న సౌహార్దం నాది..
మీ సుఖజీవనంకోసం యవ్వనంతో
తృళ్ళుతున్న నా అన్ననూ అక్కనూ తొలగించారు..
ఇప్పుడేమో నయానా,భయానా నన్నుకూడా
మీ స్వార్ధచింతనతో కనుమరుగుచేయాలని చూస్తున్నారు!!
ఇతరులకు సాయపడుతూ వస్తూ వచ్చిన నా వంశవృక్షాన్నే
తెగనరికి సంతసిస్తూపోయారు..ఇవ్వాళ రుతువులకు
భూతలం పై నిలువనీడంటూ లేకుండా పోయిందని మొసలికన్నీరు
కారుస్తూ మొక్కలు నాటుతున్నంలెమ్మని సముదాయించాలని చూస్తున్నారు..
అందివచ్చిన కుటుంబ సభ్యులుపోతే ఎంతబాధో మీకిప్పటికయినా
గుణపాఠం తెలిసొస్తే చాలు అదే పదివేలు...

================================================